آرشیو پنج‌شنبه ۱ خرداد ۱۳۹۹، شماره ۷۳۵۳
فرهنگی
۱۵
میزانسن

اجرا در روزگار مجازی

دنیا پاپایی

روزهای قرنطینه بهترین فرصت برای تماشای تئاتر است، خصوصا برای کسانی که برخی از اجرا ها را از دست داده اند. در این دوران دسترسی به تلویزیون، کتاب و فیلم برای سرگرمی آسان است، ولی برای دیدن تئاتر چه کاری از دستمان بر می آید؟ سوال اصلی این است که در زمان قرنطینه اجرای تئاتر به چه صورت است؟ از زمانی که ویروس کووید19 باعث تعطیلی سالن های هنری و اجتماعی سراسر جهان شده است، تماشاخانه ها شروع به جمع آوری اجراهای پیشین تئاتر کردند تا آنها را به صورت آنلاین برای دوستداران تئاتر پخش کنند. اما برخی از اهالی تئاتر دنبال راهی متفاوت هستند تا بتوانند تئاتر را به صورت زنده و از منزل اجرا کنند، اما به نظر می رسد که عملی کردن این ایده حتی با وجود تکنولوژی های جدید سختی های خود را دارد.

ویلیام شکسپیر، نمایشنامه نویس و شاعری است که طاعون و قرنطینه را تجربه کرده است و رمان های بی نظیری چون «مکبث»، «رومئو و ژولیت» را در زمان شیوع طاعون در لندن خلق کرده است و نمایش «شاه لیر» را در سال 1606 زمانی که طاعون در دنیا فراگیر شده بود نوشت. سایمون گودین، کارگردان تئاتر و موسس کمپانی تئاترهای شکسپیر اولین کارگردانی نیست که تصمیم بر اجرای تئاتر گرفته است. او در گفت و گو با سایت wamu به شرایط آن روزگار شکسپیر اشاره کرد: «فکر کردیم اجرای اینترنتی تئاتر تجربه بدی نیست، پس اجراهایی را ترتیب دادیم و بازتاب خوبی از طرف بازیگران داشتیم.»

برایان لونزدال، که 17 سال سابقه فعالیت دارد معتقد است که کرونا محدودیت هایی برای آنان به وجود آورده است: «از زمانی که ویروس کرونا ما را زندانی کرده، من با تعدادی از بازیگران صحبت هایی درباره آینده داشته ام که چه برایمان پیش خواهد آمد؟ اجرای تئاتر در واقع امنیت شغلی ندارد و همه چیز در لحظه می تواند تغییر کند.» با این حال او وگروهش بیکار ننشسته اند: «پس ما انجمن تئاتر ویروس کرونا را افتتاح و شروع به کار کردیم. انجمن تئاتر کرونا، بنیادی برای نویسنده ها، کارگردانان و بازیگران است. آنها نمایشنامه هایی را به ما ارائه می دهند و ما به صورت مجازی تمرین می کنیم و همگی ما به صورت جدی تمرین ها را در طول روز انجام می دهیم.»

 وی افزود: «من متن های ارسال شده را نگاه می کنم و سپس بین بازیگران و کارگردان هماهنگی ایجاد می کنم و به این نکته توجه می کنم که هر کس تمایل به انجام چه کاری دارد.» سایت the stage درگزارشی آورده است که تعداد افرادی که به صورت آنلاین به تماشای فیلم و تئاتر می پردازند در حال افزایش است. در این گزارش آمده است که به طور رندوم 20 درصد از بزرگسالان، به تماشای اجرا های موسیقی یا تئاتر می نشینند. به همین دلیل کمپانی ها و تهیه کنندگان نمایش، نظر سنجی هایی ترتیب دادند تا بتوانند سلیقه مردم را بهتر بشناسند. بر اساس مطالعات انجام شده که از ماه پیش شروع شده است، تعداد بیننده های فیلم و تلویزیون افزایش یافته است. همچنین تحقیقات نشان می دهد، قرنطینه چه تاثیری بر فرهنگ مردم داشته است. آمار هفته اول نشان می دهد که از مجموع هزاران بیننده در سراسر کشور، حدود 17 درصد به تماشای تئاتر یا اجراهای موسیقی پرداخته اند و آمار جمع آوری شده هفته دوم به 19 درصد بیننده رسیده است. تعدادی از این افراد قبل از دوران قرنطینه هرگز به تماشای تئاتر نپرداخته بودند و بیش از نیمی از مردم تئاترهای بیشتری نسبت به قبل از قرنطینه تماشا کرده اند و آمار جالب در این میان این است که تئاترهای پربازدید از نمایشنامه های محبوب و معروف انتخاب شده اند. مطابق نظر سایت whatsonstage می توان با حمایت مالی و دیدن نمایش های آنلاین و خرید نمایشنامه ها، به موسسه های هنری کمک قابل ملاحظه ای کرد. تجربه هایی از این دست باعث شده است که اهالی تئاتر به فکر ارائه کار در رسانه های جدید امروزی باشند و آنان همگی در تلاش هستند تا بلیت های بیشتری به فروش برسد و به اقتصاد هنر کمک کنند.