آرشیو پنج‌شنبه ۱ خرداد ۱۳۹۹، شماره ۴۶۵۳
خواندنی ها
۱۳
تلگرام

ایرانی، به عقیده خودش برگزیده ترین قوم روی زمین است!

حکایت قوم برتر

شهرام یاری در کانالی با همین نام 10 گزیده خواندنی از برخی آثار منتشرشده درباره فرهنگ و آداب ایران گذاشته است؛ گزیده هایی که ناظر بر علاقه مفرط به کشورمان  است و در منابع متعدد هم بر آن صحه گذاشته است. البته باید تاکید کرد که این نوشته حاوی برش های بسیار کوتاهی از کتاب هایی بزرگ است و ممکن است این نکته خواننده را به خطا ببرد. طبیعتا فرهنگ و زیست اجتماعی ایرانیان شناسنامه و کارنامه ای درخشان دارد که در کنار آن باید این نقدها را هم خواند، هر چند که بعضی شان کمی غلو شده باشد. 

1- ایرانی، به عقیده خودش، برگزیده ترین قوم روی زمین است و کشورش نیز زیباترین کشور دنیاست و با وجودی که کم کم به این نتیجه رسیده که فرنگستان هم از حیث داشتن افراد متمدن و مناظر طبیعی هیچ کم و کسری ندارد، معهذا پیشداوری های موجود باعث می شود از هر نوع مقایسه ای که به زیان کشورش تمام شود، اجتناب ورزد. (بروگش، 1374: 133) 

2- یکی از صفات تحسین برانگیز ایرانیان اصیل علاقه صمیمانه ای است که نسبت به وطن خود دارند، آنان از اینکه وطن شان نقش بزرگ و با اهمیتی در تاریخ داشته احساس غرور می کنند و این احساس را از خودی و بیگانه مخفی نمی دارند. (بروگش، 1374: 178) 

ماخذ: بروگش، هینرش. 1374. در سرزمین آفتاب (دومین سفرنامه هینریش بروگش). ترجمه مجید جلیلوند. تهران: نشر مرکز. 

3- بسیاری از مردم این سرزمین از خود راضی اند. برای توجیه غرورشان حقایق را تحریف می کنند و از بیان واقعیت هایی که پیشرفت آینده شان به آن بستگی تام دارد سر باز می زنند. در چهل ستون اصفهان از مجسمه ای کنار حوض عکس می گرفتم که مردی ایرانی با لحن بسیار ظریف فرانسوی پرسید: از زیباترین مجسمه جهان عکس می گیرید، نه؟

- راستش نه، قشنگ و جالب است ولی بدون شک زیباترین نیست. چه چیز سبب شد این طرز فکر را کنید؟

- این نظر همه خارجی هاست.

- شاید شما درست نفهمیدید، یا آنها بی اطلاع بوده اند یا خواسته اند بسیار مودبانه رفتار کنند.

- مسلم است که آثار هنری ما از هر کشور دیگر بهتر بوده است. (هاکس، 1371: 8/17) 

ماخذ: هاکس، مریت. 1371. ایران. افسانه و واقعیت (چاپ دوم). ترجمه محمدحسین نظری نژاد، محمدتقی اکبری، احمد نمایی. مشهد: آستان قدس رضوی.

4- منش ایرانی در غرور او است. همچنان که یهودی، قرون و اعصار را سپرده بی آنکه اندک دگرگونی در او راه یافته باشد، ایرانی هم کشور خود، آداب و رسومش، قوانین، شخص خودش و هوشمندی خودش را به اندازه ای برتر و والاتر از همه دنیا می پندارد که فکری یا شیوه و آیینی را که از خارجه وارد شود هرگز نخواهد پذیرفت مگر آنکه آن را به کلی دگرسان کند. (روش شوار، 1378: 180) 

ماخذ: روش شوار، ژولین دو. 1378. خاطرات سفر ایران. ترجمه مهران توکلی. تهران: نشر نی.

5- از طرز سخنان ایرانیان در کشورهای دیگر راجع به وطن خویش شنونده گمان می کند که ایران دلپذیرترین منطقه سراسر جهان است، هوای آن، آب آن، میوه های آن، خانه های آن، باغ های آن، اسب های آن، شکارگاه های آن، مناظر آن، زنان آن، همه موضوع مبالغه آمیزترین تحسین از ناحیه ایرانیان مقیم هندوستان و اروپاست. (واتسون. 1356: 8) 

ماخذ: واتسون، رابرت گرانت. 1356. تاریخ ایران. از ابتدای قرن نوزدهم تا سال 1858 (چاپ چهارم). ترجمه ع. وحیدمازندرانی. تهران : امیرکبیر.

6-  ایرانیان همه خیال می کنند که فهم و علم بشری را به نقطه ختم رسانده اند و دیگر پیشرفتی در این زمینه لازم به نظر نمی رسد. (پولاک، 1368: 205) 

ماخذ: پولاک، یاکوب ادوارد. 1368. سفرنامه پولاک. مترجم کیکاووس جهانداری. تهران: خوارزمی.

7- کل اهل ایران چنین ظن می کنند که در عالم داناتر از ایشان هیچ طایفه ای نیست. (آخوندزاده، 1357: 59) 

ماخذ: میرزا فتحعلی آخوندزاده. 1357. مکتوبات. تبریز: نشر احیا.

8- عیب بزرگ عوام ما این است که از طفولیت تا آخر عمر خود را معتقد می سازند که همه چیز را فهمیده اند و همه علوم را نخوانده می دانند. (ناظم الدوله، 1355: نمره هفتم، ص 1) 

ماخذ: ناظم الدوله، میرزا ملکم خان. 1355. قانون. به کوشش هما ناطق. تهران: امیرکبیر.

9- احمد چون ایرانی زاده است باز بالطبع خود را عالم کل می داند. (طالبوف، 1356: 43) 

ماخذ: طالبوف، عبدالرحیم. 1356. کتاب احمد. تهران: انتشارات شبگیر.

10- در ایران هرکس در هر مقام باشد خودش را عالم به همه چیز و آگاه به همه کار می داند. (سالور، 1374: ج6، 4519) 

ماخذ: سالور، قهرمان میرزا. 1378. روزنامه خاطرات عین السلطنه. 10 جلد. به کوشش مسعود سالور و ایرج افشار. تهران: اساطیر.