آرشیو شنبه ۳ خرداد ۱۳۹۹، شماره ۳۷۲۷
صفحه آخر
۱۶
روزها

«سوم خرداد» روز مقاومت، ایثار و پیروزی

رمز فتح و راز ظفر

آمده بودند تا بمانند. این را من نمی گویم، خودشان می گفتند و بر دیوارهای خرمشهری که «محمره» اش می خواندند چنین نوشته بودند: «جئنا لنبقی». اما جوانانی از جنس آب و آینه، پای در رکاب کردند و با لبیک به ندای «هل من ناصر» مراد و پیشوایشان، جان خویش را در طبق اخلاص نهادند.

خرمشهر ما، خونین شهر شد ولی «محمره» نشد. چرایی و چگونگی آن را کسانی می دانند که لشکریان تا بن دندان مسلح «صدام حسین عبدالمجید التکریتی» را از نزدیک لمس کرده اند؛ همان هایی که جوانمردانه بر میثاق خونین خود پایدار ماندند تا ماندگار شدند یا آنانی که در دل، بر عهد خویش وفادار بودند و همچنان مانده اند یا لاله های بی نشانی که در دشت های تفتیده جنوب و کوه های سر به فلک کشیده غرب، همدمی جز نسیم صحرا و پناهی جز مادرشان حضرت زهرا(س) ندارند. اشغال 20ماهه خرمشهر، رهایی آن را به ضرورتی حماسی و آرزویی حیاتی برای ملت ایران تبدیل کرده بود و از منظر استراتژیک نیز مبحث مهمی برای جمهوری اسلامی ایران تلقی می شد. از این رو، آزادسازی خرمشهر، تاثیرات فراوانی بر خودباوری و روحیه ایثارگری و استقامت مردم و مسئولان گذاشت.

امام خمینی(ره) بنیان گذار جمهوری اسلامی با شنیدن خبر آزادی خرمشهر در همان روز (سوم خرداد 1361) پیامی را صادر کردند و در تجلیل از رزمندگان فرمودند: «آنان فوق تشکر امثال من هستند».1 امام در این پیام از مردم و نیرو های مسلح خواستند: «هوشیار باشید که پیروزی ها هر چند عظیم و حیرت انگیز است، شما را از یاد خداوند که نصر و فتح در دست اوست غافل نکند و غرور و فتح شما را به خود جلب نکند؛ که این آفتی بزرگ و دامی خطرناک است که با وسوسه شیطان به سراغ آدم می آید و برای اولاد آدم تباهی می آورد».2 و در ادامه تصریح کردند: «اکنون دست تضرع و دعا به سوی خالق یکتا بلند کرده و به قوای مسلح اسلام و فداکاران قرآن کریم و میهن عزیز ایران دعا می کنم، و سلامت و سعادت و پیروزی آنان را خواستار هستم».3 حضرت امام(ره) هشت ماه بعد در پیامی به مناسبت چهارمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی، به ارزیابی وضعیت انقلاب اسلامی پرداختند: «رزمندگان عزیز ما نباید این پیروزی معجزه آسا را جز با مددهای الهی ببینند و اگر چنین شد، غرور آنها خلاصه می شود در اینکه ما مورد عنایت قادر متعال هستیم و از خود چیزی نداریم و آنچه داریم از اوست و باید به راه او نثار کنیم. و اینجاست که خداوند عنایات خود را ادامه می دهد، و شما سلحشوری و جنگ شرافتمندانه را برای دفاع از اسلام و میهن اسلامی ادامه می دهید، و به خواست قادر متعال به پیروزی نهایی دست خواهید یافت».4 بی گمان هر پیروزی عظیم و دستاورد مهمی، آفت های بزرگی را نیز به دنبال دارد. آفت هایی که در صورت بروز و ظهور آن، نه تنها نصرت و ظفر که پایداری و مقاومت در مسیر حفظ آن را به چالش کشیده و با مشکلاتی مواجه می کند: «با‏‎ ‎حب نفس و حب جاه و کبر و غرور نمی توان مقاومت کرد».5 در مختصات فکری بنیان گذار جمهوری اسلامی، غرور و تکبر «ام الفساد» است و در این چارچوب، فتح خرمشهر «هدیه ای الهی» اعلام می شود تا همه نسل ها در تمامی عصرها بدانند که احساس غرور و پیروی از هوای نفس، راهبری الهی را کم رنگ و راهنمایی شیطانی را تقویت می کند. تحلیل محتوای حاکم بر این فرازهای ماندگار از کلام مرحوم امام(ره) - به عنوان نمونه انسانی کامل در عصر حاضر6 - بیان کننده آن است که برکات آسمانی، لازمه کامیابی در اقدامات زمینی است و توکل و خلوص نیت هم از بایسته های نزول آن برکات و بهره گیری از الطاف ربانی و عنایات یزدانی محسوب می شود. بر این اساس، امام خمینی(ره) پایه های توفیق در جهاد اصغر (مبارزه با دشمن) را بر موفقیت در جهاد اکبر (مبارزه با نفس) استوار کرده و ضمن تقویت روحیه خودباوری و اعتماد به نفس فاتحان خرمشهر، بر خداباوری و خدایاوری تاکید می کند. باور مندی چنین اندیشه و انگیزه ای ، ظفرآفرین و نویدبخش نصرت الهی است و غفلت از آن و عدم عنایت به خاستگاه اصلی قدرت و درگیری با اغراض نفسانی و وسوسه های شیطانی، زمینه های ناکامی و شکست را فراهم می آورد. در سبک شناسی مدیریت علوی این نکته به وضوح قابل مشاهده است که امیر مومنان(ع) صراحتا تفاخر و تکبر را مانعی در برابر پیروزی اعلام می کند: «کسی که سراب ها او را فریب دهد و مغرور سازد اسباب (نجات) از او قطع می شود».7 موضوعی که در کلام سردار شهید علی چیت سازیان (فرمانده اطلاعات عملیات لشکر 32 انصارالحسین(ع) همدان) نیز متجلی شده است: «کسی می تواند از سیم خاردارهای دشمن عبور کند که در سیم خاردار نفس گیر نکرده باشد8» و پیروی از این سیرت و سنت، رمز فتح رزمندگان در میدان های نبرد هشت سال دفاع مقدس بود. روش و منشی که غفلت از آن، سقوط در مهلکه خودبینی و خودپسندی را در پی دارد و بنیان و بنیاد برخی آشفتگی ها و پریشانی ها را باید در عدم عنایت به آن روحیه متعالی جست وجو کرد. راز ظفر رزمندگان در دوران جنگ تحمیلی، بیش و پیش از آنکه بهره گیری از ادوات نظامی مدرن و جنگ افزارهای نوین باشد، خلوص نیت و عبور از ورطه غرور و تکبر بود و مراجعت به خصلت و طینت فاتحان خرمشهر، راه گشای امروز ما برای مقاومت و پیروزی در همه عرصه هاست.

*منابع در دفتر روزنامه موجود است