آرشیو یک‌شنبه ۸ تیر ۱۳۹۹، شماره ۴۶۷۸
هنر و ادبیات
۸
نگاه

درباره «یاقوت های کبود» مجموعه شعر منصور مرید نشر خوزان

همراه با یاقوت های کبود

قباد آذرآیین

«خواب می بینم/نیلوفر مغموم/ آن هنگام که رها شد/ از دودکش کلیسا، دود سفید/کودکان با موی سپید به دنیا آمدند/ دندان های ریخته/ و پوست چروکیده شان را/ نشان نداد، آینه»

دفتر شعر، با بریده ای از کمدی الهی دانته آغاز می شود: شتاب کن! راهی دراز در پیش است! بدین سان وارد شد و مرا نیز وارد کرد به نخستین دایره گرداگرد مغاک

خوانش این برش کوتاه و تورقی در دفترشعر، ما را با شاعری آشنا می کند که نگاهی دیگرگونه به پدیده های اطرافش دارد، «جور دیگر» می بیند... برای او شعر وسیله نیست، بهانه نیست، خصوصی نیست، شعر، خود شعر است با تمامی ابعاد متبرکش.

 در جای جای کتاب، اشاره به اسطوره ها و کهن الگوها جانمایه سروده هاست.: ماه که به گل نشست، قطارها به حرکت درآمدند/ آتش گرفت چشم زاغ به عورت زمین/ گاوی در شاخ قوچ دمید (ص 12) 

«در متروپولیس/ تاج بر سر/ حلول می کنی در رگ ها/ روییدن نی لبک برگور/ و رقص پروانه در بدر/ دیگر نه می خندم، نه می گریم/ سنگ می شوم، سنگ/ و تنها ساحر سنگ تویی» (ص 14) 

می ریزم/ آتش در گلو/ تا شکفتن گل ها/ تا اولین مسافر «هادس»... (ص 32) 

ایجاز، ویژگی دیگر شعرهای «یاقوت های کبود» است. شعرها کوتاه و هایکووار، موجز اما عمیق و پربار و قابل تامل: آویخته / در گوش ماه/ به چند ستاره/ می خری مرا (ص 33) 

تن می شویند/ آهوان/ در چشم باد/ به شعله اخگری/ بر لب ماه (ص 32) 

وسواس شاعر در گزینش و کاربرد واژه واژه شعرها آشکار است. حاصل این عرق ریزان روح، دفتری است پیش روی مان که می تواند کتابی بالینی باشد...هیچ واژه ای بی دلیل و زاید در دفتر شعر «یاقوت...» نیامده است.شاعر بر دوش تک تک واژه های دفترش رسالتی نشانده است...با خوانش سطرسطرشعرها، خود را در آنها می یابیم.

تلمیح به رخدادهای دوروبر شاعر هم به شاعرانه ترین شیوه در سروده ها دیده می شود که بیان متاثر شدن سراینده از این رخدادها و تعهد و موضع گیری او در انعکاس آنهاست. :

«انارهای آبادان/ سرخ تر از آذر/ شیرین تراز نیشکر/یخ زده نیست چون فرهاد و آزاد/ بدبو نیست/ مثل گازوییلی که کولبرها می برند...» (ص 65) 

«می سپارم/ خود را به باد/ که رازها را برملا می کند/ به خورشید که قصه های 177 شهرزاد را می گوید/ و رازهای آن شب را» (ص 70) 

واج آرایی دلنشین واژه «ت» در این تکه از شعر: گفت تنم/ می تنم درتو/ تا نتابد/ براین بنفش زمهریر (ص 40) 

طرح روی زیبا و شکیل و متناسب با درونمایه سروده ها، کیفیت بالای چاپ، چینش کلمات و صفحه آرایی عالی، از دیگر امتیازات «یاقوت های کبود» است.