آرشیو یک‌شنبه ۸ تیر ۱۳۹۹، شماره ۵۶۹۱
رسانه: دور دنیا
۸

سخنگوی اسبق وزارت خارجه فرانسه در گفت و گو با ما از تمدید تحریم تسلیحاتی ایران و عواقبش می گوید: چاقوی تحریم، دسته اش را می برد

گفتگو: مسعود روسفید (بین الملل)

فشارهای آمریکا برای تمدید تحریم های تسلیحاتی ایران به اوج رسیده است. اخیرا مایک پمپئو وزیر خارجه آمریکا تهدید کرده که در صورت عدم تمدید محدودیت ها و تحریم های تسلیحاتی ایران، واشنگتن کل تحریم های چندجانبه علیه ایران را با مراجعه به شورای امنیت بازخواهد گرداند! این در حالی است که اساسا آمریکا پس از خروج دولت ترامپ از برجام، عضوی از توافق هسته ای با ایران محسوب نمی شود. در این باره گفت و گویی با مارک فینو، سخنگوی اسبق وزارت خارجه فرانسه و عضو اجرایی موسسه سیاست امنیتی ژنو صورت داده ایم :
کاخ سفید اصرار دارد تحریم های تسلیحاتی ایران تمدید شود. حتی در این خصوص، تروئیکای اروپایی (آلمان، انگلیس و فرانسه) نیز با هدف هموارسازی مسیر واشنگتن در تمدید تحریم های تسلیحاتی ایران، قطعنامه ای را علیه تهران در شورای حکام تصویب کردند. تحلیل شما از این تحولات چیست؟

زمانی که آمریکا از توافق هسته ای با ایران (برجام) خارج شد، در حقیقت قطعنامه 2231 شورای امنیت سازمان ملل متحد را نیز زیر پا گذاشت.کاملا مسجل است که آمریکا نمی تواند از یک سو خروج خود از برجام را مورد تاکید قرار دهد، اما از سوی دیگر از ایران بابت تعلیق تعهداتش در برجام انتقاد کند! این یک تناقض علنی و آشکار است. از سوی دیگر، در قطعنامه 2231 شورای امنیت تصریح شده که با توجه به نوع تسلیحات و فناوری، تحریم های تسلیحاتی ایران تا سال 2020 برداشته خواهد شد. هرگونه تصمیم آمریکا در این خصوص، منوط به موافقت همه اعضای دائم شورای امنیت با آن است.روسیه و چین نیز دو عضو دائمی این شورا هستند که آمریکا باید آنها را در خصوص تمدید تحریم تسلیحاتی ایران اقناع کند. با این حال چنین مساله ای بعید است.

اقدام دولت ترامپ در خصوص تلاش برای تمدید تحریم های تسلیحاتی و حتی در مرحله ای بالاتر، بازگرداندن همه تحریم های چندجانبه قبلی علیه ایران چگونه قابل توجیه است؟

هدف ترامپ، تخریب کامل توافق هسته ای با ایران بوده است. اساسا کاخ سفید به همین دلیل در سال 2018 از برجام خارج شد. واشنگتن به قول خود دنبال توافقی با ایران است که دقیق تر و جامع تر باشد و تعهدات بیشتری را برای ایران ایجاد کند. اما شرایط برای چنین مذاکره ای مهیا نیست. بهترین راه این است که حتی الامکان، بدون مشارکت آمریکا توافق هسته ای را نجات داد. اگر توافق هسته ای کاملا ابطال شود و در نتیجه، ایران از پیمان منع گسترش سلاح های هسته ای نیز خارج شود، در این صورت بحران به مراتب پیچیده تر خواهد شد. این موضوع به نفع آمریکا و حتی اروپا نیز نخواهد بود. نمی توان در این معادله، صرفا به دنبال تحمیل محدودیت های جدید علیه ایران بود و در مقابل اقدامی را صورت نداد.

در جریان طرح پیش نویس اخیر قطعنامه پیشنهادی آمریکا علیه ایران در شورای امنیت سازمان ملل با هدف تمدید تحریم های تسلیحاتی ایران، مقامات روسی و چینی نسبت به یکجانبه گرایی واشنگتن در نظام بین الملل و  زیر پا گذاشتن استقلال سازمان ملل از سوی کاخ سفید هشدار داده اند. نظر شما در این خصوص چیست؟

من ترامپ را مصداق یکجانبه گرایی و انزواطلبی آمریکا در نظام بین الملل می دانم. مصادیق این گونه رفتارها را در حوزه سیاست خارجی آمریکا و در طول دهه های گذشته نیز مشاهده می کنیم. به عنوان مثال در جریان حمله آمریکا به عراق در سال 2003 میلادی و در دوران ریاست جمهوری جورج واکر بوش نیز شاهد همین یکجانبه گرایی و بی توجهی به درخواست نهادها و سازمان های بین المللی بودیم. در دوران ریاست جمهوری ترامپ، این مساله وارد فاز عمیق تری شده است. ما شاهد خروج واشنگتن از چند معاهده حقوق بشری در سازمان ملل، برجام، توافق آب و هوایی پاریس ، دادگاه بین المللی کیفری و... بوده ایم. ما مستندات زیادی برای اثبات این گزاره مهم داریم که در دنیای امروز یک بازیگر نمی تواند در قالب یکجانبه گرایی  به قدرتمندترین بازیگر دنیا تبدیل شود!  اگر ترامپ بار دیگر به عنوان رئیس جمهور انتخاب شود، همین رویکرد تقابلی و سلبی را در قبال سازمان های بین المللی ادامه خواهد داد. البته قبلا تجربه نشان داده بود که روسای جمهور محافظه کار، در دور دوم ریاست جمهوری خود ، تمرکز بیشتری بر حوزه سیاست خارجی خود می کنند. مانند ریگان که مذاکرات خلع سلاح هسته ای (با شوروی سابق) را کلید زد یا جورج واکر بوش که حاضر شد به مذاکرات هسته ای با ایران بپیوندد.

نکته دیگری که می خواهم مطرح کنم، به مخالفت برخی جمهوریخواهان با برخی رفتارهای ترامپ در حوزه سیاست خارجی باز می گردد. از سه پیمان تسلیحاتی و هسته ای که ترامپ از آنها خارج شده است ،دو پیمان، «آسمان های باز»و «پیمان منع موشک های هسته ای میان برد»، توسط دولت های جمهوریخواه ، یعنی دولت های ریگان و بوش منعقد شده بود. توافق برجام نیز توسط دولت اوباما و دموکرات ها منعقد شده بود. در هر حال، اقدامات ترامپ علاوه بر آن که منجر به نارضایتی دموکرات ها از وی شده ، نارضایتی بخشی از جمهوریخواهان را نیز برانگیخته است.

 
مکث
مارک فینو  در یک نگاه

مارک فینو دیپلمات سابق فرانسوی که از سال 2004 تا 2013 در مرکز سیاست امنیتی ژنو (GCSP) فعالیت کرده است، اکنون یک عضو اجرایی این سازمان است.

 وی در حال حاضر فعالیت های مربوط به  منع گسترش تسلیحات را رهبری می کند.

او  سال 1977 با ورود به وزارت خارجه فرانسه ابتدا در بخش همکاری های نظامی مشغول به کار شد. طی سال های 1977 تا 1978 مشاور کنسول در کنسولگری فرانسه در لنینگراد (شوروی سابق) بود.

پس از بازگشت به پاریس و در سال های 1979 تا 1982 در اداره اروپا کنفرانس امنیتی و همکاری اروپا   (CSCE) به فعالیت پرداخت و در سال های 1982 تا 1983 نیز عضو هیات نمایندگی فرانسه در نشست های این سازمان بود.

در این سال ها پیش از انتخاب به عنوان دبیر اول سفارت فرانسه در ورشو، همچنین به عنوان رئیس ستاد دبیرخانه وزارت خارجه خدمت کرد.  در سال های 1987 تا 1988 وی دبیرکل هیات نمایندگی فرانسه در نشست های CSCE در وین بود. در سال های 1989-1993 او به عنوان مشاور دوم در نمایندگی فرانسه در کنفرانس خلع سلاح در ژنو و عضو هیات نمایندگی فرانسه در کمیته اول مجمع عمومی سازمان ملل متحد در نیویورک خدمت کرد. از سال 1993 تا 1996، او رئیس اداره اطلاع رسانی (و سخنگوی وزارت خارجه) در پاریس بود.