آرشیو دو‌شنبه ۹ تیر ۱۳۹۹، شماره ۲۲۴۹۹
پاورقی
۶
ده گفتار از رهبر معظم انقلاب در تحلیل مبارزات سیاسی امامان معصوم (ع) (27)

ده گفتار از رهبر معظم انقلاب در تحلیل مبارزات سیاسی امامان معصوم (ع)

عاشورا از دستاوردهای مبارزه امام حسن (ع) است

امام حسن شروع کرد و جالب شروع کرد و افراد را ساخت؛ همان کسانی که در جبهه بندی میان امام مجتبی و معاویه تاب تحمل نیاورده بودند و نتوانسته بودند یک جمعیت پرشور قابل اطمینانی را برای امام حسن درست کنند، این قدر اینها فرق کردند که 10 سال بعد، دوازده سال بعد، تک تک در مقابل معاویه بلند شدند و ماجرای حجربن عدی1 و یاران حجربن عدی را می دانید _ که حجربن عدی یک نفر نبود و تنها نمرد و تنها بلند نشد، [بلکه] عدی های بودند _ و رشید هجری2 و عمروبن الحمق3 را و زن عمروبن الحمق را و بسیاری دیگر را که در کوه ها و بر سر قله ها و در غارها و در راه ها و در زندان ها جنگیدند و به دست دژخیمان معاویه کشته شدند.

اینها همه فرآورده های کارخانه آدم سازی امام حسن هستند. نفر آخرشان کیست؟ می شناسید نفر آخر را؟ آخرین نفری که امام حسن مثل گلوله ای منفجر کرد و از آن ترکش الهی، تیری بیرون انداخت و به سینه دشمن زد می شناسید؟ نفر آخر برادرش حسین بن علی است؛ یعنی قهرمان کربلا. شیخ آل یاسین(رض) یا سید شرف الدین4 در مقدمه این کتاب5 می گوید که امام حسن(ع) مثل آن سرداری که سربازان خود را یکی یکی فرامی خواند و مسئولیت هرکدام را به آنها محول می کند، دانه دانه مسئولیت ها را به زبان بی زبانی، با زبان قرآن و با زبان تاریخ به یارانش حالی کرد و در آخر حسین بن علی را مورد اشاره قرار داد و گفت «لا یوم کیومک یا اباعبدالله!»؛ مسئولیت تو از همه سنگین تر است و کار بزرگ و کار آخر را تو باید انجام بدهی، و حسین انجام داد. اینجا است که به نظر شیخ آل یاسین و به نظر سید شرف الدین، قهرمان اول کربلا امام مجتبی است و قهرمان دوم امام حسین بن علی است(ع)؛ او بود که صحنه کربلا را درست کرد.

من مجال ندارم و گمانم این است که اگر شب تاسوعا و عاشورا اینجا برای شما صحبتی کردیم، مجالی پیدا کنم و بتوانم راجع به وضع قیام حسین که اصلا حسین چرا قیام کرد، انگیزه حسین چه بود، یک حرفی بزنم. البته باز هم این را گفته ام و این حرف تازه ای نیست که در تهران من می زنم [بلکه] قبلا هم در دو سه سال قبل از این، یکی دو جلسه درباره اینکه حسین چرا قیام کرد، یک جایی صحبت کردیم و بعضی از شما آقایان بودید.

یک مطلبی است در اینجا در ذهن ما که آنجا گفته شد. اگر چنانچه در ذهنتان روشن بود که حسین(ع) چرا قیام کرد، می فهمیدید و روشن می شد که حسن چرا صلح کرد و بعد از صلح، حسن چه کرد. حسین(ع) برای احیاء قرآن و به ثمر رساندن یک واجبی که خود پیغمبر نمی توانست انجام بدهد و ممکن نبود انجام بدهد، قیام کرد و آن واجب را هم به ثمر رساند، که شرحش مفصل است.

از اینجا می فهمیم که امام حسن یاران خود را و زیردستان خود را _ از جمله حسین بن علی(ع) را که از زیردستان امام حسن است؛ او امام است و این ماموم_ برای چه کاری تربیت می کرد. دوره سوم هم تمام شد؛ با چه چیزی تمام شد؟ با واقعه عاشورا تمام شد.

1- حجر بن عدی بن جبله کندی (شهادت 51 ق) صحابی پیامبر (ص) و از یاران خاص امام علی(ع) و از بزرگان کوفه. او در دوره خلافت معاویه، به مخالفت با او در کوفه برخاست و در راه دفاع از ولایت حضرت علی(ع) به دستور معاویه به شهادت رسید.

2- رشید هجری (شهادت 60 ق) از یاران خاص و اصحاب سر امیرالمومنین علی(ع)، امام حسن(ع) و امام حسین(ع) بود. او پیش از حادثه کربلا به شهادت رسید.

3- عمرو بن الحمق خزاعی (شهادت 50 ق) از صحابه پیامبر(ص) و یاران امام علی و امام حسن(ع). وی در جنگ جمل، نهروان و صفین شرکت کرد و عاقبت به دست مزدوران معاویه به شهادت رسید.

4- (1377 _ 1290 ه.ق) او از اساتید بزرگ حوزه نجف همچون آخوند خراسانی، شیخ الشریعه اصفهانی، سید محمد کاظم طباطبائی یزدی و میرزا حسین نوری بهره برد و پس از رسیدن به درجه اجتهاد برای فعالیت های دینی به لبنان رفت. او تلاشهایی برای وحدت شیعه و سنی و حل کردن ریشه های اختلاف آنها انجام داد. شرف الدین از رهبران نهضت استقلال لبنان نیز به شمار می رود. دو کتاب «المراجعات» و «النص و الاجتهاد» برای اثبات حقانیت شیعه، با ادبیاتی علمی و به دور از توهین، از برترین آثار او است که به زبان های مختلف ترجمه شده و توجه بسیاری از مسلمانان شیعه و سنی را به خود جلب کرده است.

5- کتاب «صلح امام حسن، پرشکوه ترین نرمش قهرمانانه تاریخ»، آیت الله شیخ راضی آل یاسین با ترجمه حضرت آیت الله سید علی خامنه ای