آرشیو دو‌شنبه ۹ تیر ۱۳۹۹، شماره ۴۹۲۱
شرکت ها
۲۹

رئیس هیات مدیره بروجن خودرو در گفت و گو با «دنیای اقتصاد» مطرح کرد: ساخت خودروهای سنگین نیازمند حمایت

گفتگو: رضا دهقان

 تحریم های پیش آمده، تولیدکنندگان خودروی سنگین کشور را با چالش های عدیده ای مواجه کرده است، از مشکلات ناشی از انتقال ارز تا عدم تخصیص ارز؛ همچنین به این موارد دغدغه تامین مالی و بالا بودن قیمت تمام شده پول را نیز اضافه کنید. خودروی سنگین به دلیل اینکه وسیله ای برای کسب درآمد است، «لوکس» محسوب نمی شود. بنابراین تولید این خودرو هم در بخش تولید و هم در بخش بهره برداری، اشتغال زایی ایجاد می کند. در بخش بهره برداری به ازای هر دستگاه خودروی سنگین برای حدود یک تا دو نفر به صورت مستقیم و پنج تا هفت نفر به صورت غیرمستقیم اشتغال ایجاد می شود. امروزه که موضوع اشتغال و نرخ بیکاری دغدغه اصلی مسوولان است، این مهم حمایت بیشتری را از جانب نهادهای دولتی از شرکت های تولیدکننده می طلبد.

شرکت «بروجن خودرو» یکی از شرکت های تولیدکننده انواع مینی بوس و کامیونت است که تولید این شرکت بعد از سال 1393 متوقف شده و دوباره بین سال های 96 تا 97 تولید داشته و بعد از آن مجددا تولید آن متوقف شده است. امیر پورمقدم، رئیس هیات مدیره بروجن خودرو می گوید: سال گذشته تنها یک درصد ظرفیت اسمی و به صورت نمونه ای تولید داشتیم، زیرا امکان تامین مالی برای تقاضای بازار وجود نداشت، ولی خط تولید ما آماده است و به محض انعقاد قرارداد فروش یا سفارش، تولید را راه اندازی می کنیم، زیرا تولید ما بسته به نیاز بازار انجام می شود. وی با بررسی اینکه حمل ونقل زیربنای توسعه است معتقد است: تقاضای بازار هر سال در کشور افزایش پیدا می کند ولی ظرفیت تولید اکثر خودروسازان سنگین در کشور نزدیک به صفر است که دلیل آن به توان پایین خرید نقدی مصرف کنندگان برمی گردد. برای اطلاع از دلایل این موضوع و آشنایی بیشتر با مشکلات تولیدکنندگان خودروهای سنگین، گفت وگوی «دنیای اقتصاد» را با وی در ادامه بخوانید.

 درحال حاضر چه محصولاتی تولید می کنید؟

شرکت درحال حاضر  سه مدل مینی بوس، یک خودروی برقی و دو مدل کامیونت 6 و 5/ 8 تن تولید می کند یکی از انواع مینی بوس، مدل رز بوده که از نوع شهری  است و 20 نفر ظرفیت دارد. موتور آن از نوع   Euro 5 eev بوده و استانداردهای 85 گانه خودرو  را پاس می کند. مینی بوس بعدی مدل ویستا بوده که به صورت VIP و برای تردد بین شهری طراحی شده است؛ از قابلیت های این مدل این است که موتور آن به علت استفاده بهتر از فضا و جلوگیری از نفوذ صدا در اتاق، در قسمت عقب خودرو طراحی شده است. سیستم تعلیق آن دبه بادی  و موتور این مدل نیز  از نوع   Euro 5 eev بوده و استانداردهای 85گانه خودرو را پاس می کند.  مینی بوس بعدی مدل هوبر است. این مدل اولین مینی بوس Low entry ایرانی بوده که قابلیت نصب رمپ معلولان را نیز دارد و از دیگر مشخصات منحصر به فرد آن چهار چرخ مستقل است. این مینی بوس 14 نفر ظرفیت به صورت نشسته و 8 نفر به صورت ایستاده دارد و موتور آن نیز  از نوع   Euro 5 eev بوده و استانداردهای 85گانه خودرو را اخذ می کند.

محصول دیگر  کمبی ون برقی با ظرفیت 13نفر است که این خودرو با هر بار شارژ باتری می تواند مسافتی معادل 250 کیلومتر در روز  را با حداکثر سرعت 110 کیلومتر بپیماید. موتور و باتری این خودرو شامل 5 سال گارانتی است و هزینه سرویس و نگهداری آن صفر است و در حال حاضر باتری پک این خودرو از خارج کشور وارد می شود. در صورتی که تیراژ تولید به حدی برسد که برای تولیدکنندگان مقرون به صرفه باشد، قابلیت تولید باتری در کشور در مجموعه هایی مانند صبا باتری وجود دارد. این محصول قرار است امسال به تولید برسد؛ خودروی برقی تاکنون در کشور تولید نشده و تنها منحصر به تولید نفربر بوده است، ولی این یک خودروی کامل برقی است. اگر یارانه حاصل از محل صرفه جویی در مصرف سوخت به این خودروی برقی تعلق گیرد هم از نظر قیمتی و هم تقاضا برای این خودرو زیاد می شود.

محصول دیگر، کامیونت های 6 و 5/ 8 تن مدل توسان است که موتور آن از نوع Euro 5 eev بوده و استانداردهای 85 گانه خودروسازی را پاس می کند و تقاضای بازار برای این دو خودرو نسبت به انواع مینی بوس بیشتر است. همچنین بسته به سفارش آمادگی تولید اتوبوس 12متری شهری با Euro 5 eev  و استانداردهای 85 گانه خودرو را نیز دارد.

تمامی خودرو های تولیدی این شرکت با طراحی داخلی و به صورت بومی سازی شده تولید می شود و در راستای اینکه ما دانش محور و صاحب تکنولوژی هستیم با برند بروجن خودرو تولید و قطعات موتور متعلق به برند نیسان  و کامینزومان بوده و به صورتSKD وارد می شود.  

 ظرفیت اسمی و ظرفیت فعلی تولید شرکت چه میزان است؟

ظرفیت اسمی تولید مجموعه حدود 2500 دستگاه در سال برای کلیه محصولات است. برنامه تولیدی ما برای سال پیش رو تولید سه مدل مینی بوس، یک دستگاه خودروی برقی و دو دستگاه کامیونت 6 و 5/ 8 تن است.

سال گذشته تنها یک درصد ظرفیت اسمی و به صورت نمونه ای تولید داشتیم، زیرا برای تقاضای بازار امکان تامین مالی وجود نداشت و خط تولید ما آماده است و به محض ثبت سفارش تولید را راه اندازی می کنیم.

ما آمادگی تولید آمبولانس مطابق با تیپ B را داریم و تمامی مشخصات مقایسه ای را در سال گذشته به اورژانس کشور رسما اعلام و مکاتبه کرده ایم که امیدواریم در راستای حمایت از کالای ایرانی با کیفیت این محصول ما در خدمت سیستم درمان و پزشکی کشور قرار گیرد.

تولید ما تابعی از تقاضای بازار است زیرا با توجه به تورم و افزایش قیمت ارز و افزایش قیمت خودرو های سنگین در یک تا دو سال اخیر، توان خرید مصرف کنندگان کمتر شده و مصرف کنندگان به دنبال طرح های تسهیلات فروش و فروش اعتباری هستند. تحقق برنامه ما بستگی به مدیریت تقاضای بازار دارد، اگر مدیریت تقاضای بازار اتفاق بیفتد و مشکل مالی برای خریداران وجود نداشته باشد، می توانیم ظرفیت اسمی تولید مجموعه را تحقق  ببخشیم. با توجه به مشکلات موجود، امسال تولید معادل یک ششم ظرفیت اسمی را در برنامه داریم.

 به مدیریت تقاضای بازار اشاره کردید منظور از مدیریت تقاضای بازار چیست؟

تقاضای بازار هر سال در کشور افزایش پیدا می کند، ولی ظرفیت تولید اکثر خودروسازان سنگین در کشور نزدیک به صفر است. دلیل آن به توان پایین خرید نقدی مصرف کنندگان برمی گردد.  به همین دلیل با روش های مختلف به دنبال مدیریت تقاضای بازار هستیم. با توجه به اینکه لیزینگ ها نرخ بالایی دارند و از طرفی تضامین بالایی را می خواهند در نتیجه برای خریدار مقرون به صرفه نیست. به همین دلیل به دنبال این هستیم که با استفاده از سرمایه گذاری بخش خصوصی یا استفاده از اوراق و فروش سلف بتوانیم دیگر راه های تامین مالی این موضوع را مدیریت کنیم.

 مشکلات تولید در این بخش چیست؟

اگر بخواهیم به معنای واقعی به جهش تولید برسیم  باید اکو سیستم و زنجیره را کامل طراحی و تعریف و برای هر کدام راهکار عملیاتی تعریف کنیم.

اولین زنجیره این فرآیند تولید است؛ یکی از مشکلات بحث انتقال ارز بوده که ناشی از تحریم ها است که این موضوع هزینه های تولید را بالا می برد. از یکسو  هزینه های مربوط به انتقال و تخصیص ارز بالا است و از سوی دیگر هزینه حمل ونقل قطعات افزایش زیادی داشته است. متاسفانه بانک مرکزی نیز هیچ ارزی را به ما تخصیص نداده و باید ارز را به صورت آزاد تهیه کنیم.

دیگر  موانع تولید به مشکل تامین مالی و قیمت تمام شده «تامین مالی» برمی گردد؛ قیمت تمام شده پول در کشور بالا است و این موضوع در تولید خودروی سنگین  بر حسب روش تامین مالی 15 تا 20 درصد هزینه سربار را افزایش می دهد در نتیجه قیمت تمام شده افزایش پیدا می کند.

زنجیره دوم این فرآیند مصرف کننده یا خریدار است؛ با توجه به اینکه خودرو سنگین وسیله کار است و به وسیله آن امرار معاش می شود پس خودروی سنگین، خودرویی لوکس نیست. با توجه به افزایش ارز و تورم و کاهش توان مالی استفاده کننده،  خریدار نیز باید بتواند از تسهیلات برای خرید خودرو استفاده کند، زیرا علاوه بر اشتغال زایی در فرآیند تولید و در بهره برداری هم ایجاد اشتغال دارد. در بخش بهره برداری به ازای هر دستگاه یک تا دو نفر به صورت مستقیم و پنج تا هفت نفر به صورت غیرمستقیم اشتغال زایی ایجاد می کند. به همین  دلیل اگر برای خریداران تسهیلات ایجاد شود قطعا جهش تولید اتفاق خواهد افتاد. همچنین خودروهای سنگین که در کشور تولید می شود در کشورهای همسایه تقاضا دارد و می تواند برای کشور ارزآوری داشته باشد. موضوع تامین مالی هم در بخش ایجاد سرمایه در گردش هم برای تولیدکننده و هم برای خریدار باعث حل قسمت بزرگی از مشکلات خودروسازان در کشور می شود.

 گویا دستگاه های تولید ماسک نیز ساخته اید؟

در دوران شیوع کرونا بر اساس نیاز کشور، از اسفند دستگاه تولید تمام اتوماتیک ماسک چندلایه را در مجموعه طراحی و با تلاش متخصصان مرکز توسعه و تحقیقات گروه صنعتی بروجن خودرو این دستگاه را بومی سازی کردیم و یکی از ظرفیت های تولید مجموعه را به تولید این دستگاه اختصاص دادیم. تاکنون از آن حدود 20 دستگاه تولید کرده ایم.

 آیا در طرح نوسازی ناوگان تجاری هم فعالیت دارید؟

در بحث نوسازی ناوگان با توجه به اینکه هنوز منابع لازم ایجاد نشده، نتوانسته ایم وارد این طرح شویم. ولی در بحث بازسازی ناوگان حمل ونقل عمومی با تعدادی از شهرداری های کشور وارد عمل شدیم و با تعدادی دیگر هم در حال مذاکره هستیم. در سال 97 و 98 حدود 200 دستگاه اتوبوس متعلق به شرکت های اتوبوسرانی شهرهای اصفهان و کرج را بازسازی کردیم.