آرشیو سه‌شنبه ۱۰ تیر ۱۳۹۹، شماره ۲۲۵۰۰
اجتماعی
۸

دام های واقعی برای رویاهای خیالی

رویاهای بزرگ و خیالی جوانان امروزی ابزار خوبی برای سوداگران مرگ است تا رویاهای خیالی و کاخ آرزوهای آنها را با دام های فریب انگیز و واقعی یک شبه بر باد دهند.

به گزارش ایرنا، شبکه بین المللی قاچاق مواد مخدر و سوداگران مرگ بی شرمانه دام اعتیاد را در همه جا می گسترانند که ایران نیز از این موضوع مستثنی نیست، برای آنها که به دنبال سودهای کلان و راحت هستند، پیر و جوان و زن و مرد تفاوتی ندارد اما از بین اقشار مختلف نسل جوان بهترین گزینه بوده و دام های خود را برای آنها می گسترانند.

دو میلیون و 800 هزار نفر معتاد در کشور وجود دارد که معادل پنج درصد جمعیت کشور است، جوانان سالم 15 تا 20 ساله ای که برای کسب تجربه و یا در اثر معاشرت با دوستان نامناسب و یا معتادان به استفاده از مواد مخدر پرداخته اند، بیشترین طیف افراد معتاد را از نظر مبنا تشکیل می دهند، این گروه به علت نداشتن پشتوانه خانوادگی و تربیت صحیح و از روی حس کنجکاوی و همچنین در اثر معاشرت با کسانی که آنها را به استفاده از داروی مخدر تشویق می کنند، برای اولین بار مواد مخدر را تجربه نموده و دچار اعتیاد به مواد مخدر می شوند.

متاسفانه بسیاری از جوانانی که به دام اعتیاد می افتند به علت احساس درماندگی، ناکامی، عدم کفایت و همین طور برای رهایی از تنهایی و فشار روانی است، که رهایی از این نوع اعتیاد به سادگی میسر نیست، همچنین، تعداد زیادی از فرزندان طلاق به عنوان کسانی که از تربیت صحیحی برخوردار نیستند به شکل قابل توجهی مستعد گرفتار شدن در دام اعتیاد به مواد مخدر هستند.

برخی کارشناسان معتقدند، اختلال شخصیتی بیش از همه چیز فرد را در برابر اعتیاد آسیب پذیر می سازد، علاوه بر این، اعتیاد خود نیز اختلال های موجود را تشدید می کند و این دایره معیوب ادامه می یابد، شخص معتاد برای به دست آوردن ماده مخدر دست به اعمال خلاف قانون و اخلاق می زند و با آزاد شدن از قید و بندهای اخلاقی مرتکب جنایت نیز می شود.

به گفته آن ها، اگرچه پیشرفت های تکنولوژی در قرن بیستم سبب تحولات دائمی و نیز پیشرفت همه جانبه معیارهای زندگی از جمله بهداشت عمومی شده و در بهبود زندگی مردم موثر واقع شده اما در عین حال عوارضی چون ترس از تامین آینده و تشویش و اضطراب را نیز با خود به ارمغان آورده که در بسیاری از افراد منجر به پیدایش کشمکش های روانی شده است.

احمد راوندی روانپزشک در این زمینه می گوید: افرادی که برای گریز از تشویش، اضطراب و فشارهای روانی مواد مخدر و قرص های روانگردان را انتخاب می کنند کسانی هستند که از رو به رو شدن با واقعیات عاجز بوده، به علت احساس عدم کفایت، زندگی خود را از واقعیت جدا کرده و آن را بر پایه رویا بنا می کنند.

نقش خانواده در پیشگیری از اعتیاد فرزندان

وی ادامه می دهد: خانواده تاثیر عمیقی در رشد کودک دارد و شخصیت او را پی ریزی می کند، اگر محیط خانواده سالم باشد کودک مهر و محبت یاد می گیرد و دارای اعتماد به نفس و احساس مسئولیت می شود، بررسی ها نشان از آن دارد که اگر کودک مورد توجه خانواده واقع نشود و از خانواده طرد شود و یا بالعکس، اگر بیش از حد مورد توجه و حمایت واقع شود، آماده کج روی، ناسازگاری و تجاوز به حقوق دیگران خواهد شد.

راوندی اظهار می دارد: کودکانی که در محیط خانه پذیرفته نشده اند و با محرومیت عاطفی و فقدان مهر مادری رو به رو بوده اند، محبت و عواطف دیگران را احساس نمی کنند و با ترک خانه و مدرسه و ناسازگاری با جامعه، رفتار خصمانه بروز می دهند، این افراد فاقد قدرت سازش می شوند و سرنوشت خوبی در انتظار آنان نیست.

وی می افزاید: حمایت بیش از اندازه و اغماض بیش از حد پدر و مادر نیز سبب می شود که کودک بسیار پرتوقع و به اصطلاح لوس و نازپرورده بار آید و در نتیجه به تدریج در سازش با دیگران دچار اشکال شود، چنین فردی به عنوان یک موجود ضد اجتماعی طعمه خوبی برای قاچاقچیان مواد مخدر و جنایتکاران به شمار می آید.

این روانپزشک ادامه می دهد: برقراری رابطه صحیح پدر و مادر با کودک سبب می شود که رشد شخصیت فرزند سیر طبیعی داشته باشد و از انحراف و کج روی در امان بماند. عواقب خطرناک اعتیاد ایجاب می کند که والدین از لحظه تولد، فرزند را موجودی قلمداد کنند که به سرعت یاد می گیرد و رشد شخصیت وی منوط به برقراری رابطه صحیح بین همه اعضای خانواده است.

وی اضافه می کند: مراقبت مادر و ایجاد رابطه عاطفی او با فرزند به شکلی که به حس استقلال طلبی فرزند لطمه نخورد و همچنین رفتار خردمندانه و همراه با مهربانی پدر به رشد و متعادل شدن شخصیت کودک کمک بسیار زیادی می کند، این روش تربیتی حتی در صورت بروز اعتیاد در دوره بلوغ، درمان را آسان می سازد و فرزند امکان بازگشت به زندگی سالم را مجددا به دست می آورد.

خطرات جسمی و روحی اعتیاد

به گفته راوندی، آلودگی و آسیب پذیر کردن دندان ها، ملتهب ساختن مخاط دهان، نقصان ترشحات غدد بزاقی، ضعف قوای جسمانی و کاهش شدید وزن بدن، عقیم کردن مردان و نازایی زنان، تخفیف تمایلات جنسی، اخلال در کار دستگاه عصبی در صورت تداوم مصرف، تنبلی کبد، ابتلا به یرقان و اثرات ناگوار بر دستگاه گوارش، ورم کلیه ها و اشکال در دفع ادرار توام با درد، التهاب مزمن تارهای صوتی، احتمال ابتلا به بیماری های برونشیت مزمن، آسم، سل و تپش قلب، تنگی نفس و دوران سر، خشکی پوست، شکنندگی ناخن ها، خطر ابتلا به انواع سرطان و سکته قلبی و ناشناخته ماندن بیماری های خطرناک به دلیل کاهش احساس درد از عوارض مصرف انواع مواد مخدر است.

وی می گوید: بر هم خوردن تعادل روانی، عدم توجه به اصول و مقررات جامعه، ضعف اراده، از بین رفتن احساس مسئولیت، ایجاد احساسات خصومت زا، بیقراری، عصیانگری، اضطراب دائم و احساس بی کفایتی و تنهایی، اختلال در خواب، بروز انواع بیماری ها و اختلالات روانی از عوارض مصرف مواد مخدر است.

راوندی تصریح می کند: عدم احساس مسئولیت نسبت به خانواده و جامعه، سطحی و تصنعی شدن روابط اجتماعی و دوری از پیوندهای مستحکم عاطفی، گسترش جرم و جنایت، نشر بیماری های واگیر و خطرناک مثل ایدز و هپاتیت، محروم شدن نسل آینده از تربیت صحیح و ایجاد مشاغل کاذب از دیگر عواقب مواد مخدر است.

وی خاطرنشان می کند: یکی از راهکارهای موثر در پیشگیری از اعتیاد، افزایش آگاهی خانواده ها است، زیرا یکی از علل اصلی اعتیاد و روی آوری به مواد مخدر، گسستگی خانواده و نظارت نداشتن این نهاد بر افراد است، والدین باید بدانند که فرزندشان هر اندازه مطمئن و صالح باشد، باز به اقتضای سن خویش و کنجکاوی، ناشی از بی تجربه بودن، ممکن است به انحراف کشیده شود، این امر در پسران بیشتر صادق است؛ زیرا از آزادی اجتماعی و خانوادگی بیشتری برخوردارند. والدین باید بکوشند به طور منطقی، فرزندان خود را با آموزه های اصیل و راه گشای آیین اسلام آشنا سازند. وظیفه دیگر خانواده، فراهم آوردن وسایل و زمینه های سرگرمی و فعالیت های سالم برای فرزندان است.

مهران سجادی روانپزشک دیگری نیز در این زمینه می گوید: با مصرف انواع مواد مخدر و یا مواد روانگردان دود حاصل از مصرف مواد وارد دستگاه جریان خون شده و به سرعت به سیستم دستگاه عصبی و مغز وارد می شود و با وارد شدن اثرات مواد بر این دستگاه ها فرد حالت های نشئگی، لذت، سرخوشی و آرامش را احساس می کند.

وی می افزاید: مصرف مواد مخدر در طولانی مدت سبب اختلالات ذهنی، انزوا و گوشه گیری، افسردگی شدید، سوءظن، شک و بدبینی، پرخاشگری، ترس، کاهش وزن، از دست دادن انگیزه، عدم تمایل به انجام فعالیت های روزمره، عدم توانایی و قدرت در گرفتن تصمیم های مهم و حیاتی، رفتارهای پارانویا، اختلالات رفتاری، توهمات بصری و بی شمار مشکلات دیگر می شود که فرد را در برابر اعتیاد در جامعه آسیب پذیر می کند. به مرور زمان فرد درک واقعی از شرایط جسمی و روحی روانی خود پیدا کرده و ترس از طرد شدن تمام ذهنش را درگیر می کند.

این روانپزشک تصریح می کند: فرد مصرف کننده مواد مخدر برای رفع نیاز خود و به دست آوردن مواد حتی دست به اقدامات غیرقانونی چون اخاذی، دزدی، تهدید دیگران به آسیب و... نیز می زند بی آن که آگاهی کامل و قدرت تسلط بر شرایط را داشته باشند.

وی می گوید: افرادی که قبل از روی آوردن به مصرف انواع مواد مخدر یا روانگردان دارای سابقه بیماری های روانی خفیف مانند اضطراب شدید، ترس مزمن، بی اراده بودن، ناتوانی در تصمیم گیری، اختلالات خلقی و روانی بوده، گرایش بیشتری به مصرف مواد دارند و این افراد با مصرف مواد سبب تشدید این حالات می شوند و علاوه بر بیماری روانی، اعتیاد را نیز بر مشکلات خود اضافه می کنند.

سجادی اضافه می کند: بیمار مبتلا به اعتیاد در صورت محرومیت مواد مخدر متحمل عارضه های خماری نیز می شود که از دیگر مشکلات ایجاد شده روانی در این افراد به شمار می رود. اسپاسم های عضلانی، تعریق شبانه، بی خوابی یا کابوس، تهوع و استفراغ، اختلالات تنفسی، بی قراری، اضطراب، افسردگی، خستگی مفرط و توهم از جمله موارد علائم خماری بوده که بسته به هر فرد و نوع مصرف مواد و مدت زمان مصرفی وی متفاوت است.

وی تاکید می کند: فرد مبتلا به اعتیاد به دلیل شرایط جسمی و روانی که پیدا می کند، ظاهر این افراد چشمان قرمز، اختلالات پوستی، تیک عصبی عضلانی، لب های متورم و کبود است و کمتر در محیط های خانوادگی شرکت می کنند و تمام فکر و سرمایه خود را صرفا جهت تامین مواد معطوف می دارند. به تدریج مشکلات مالی در زندگی فرد  آشکار شده و بلای خانمان سوزی به پا می کند.

این روانپزشک تاکید می کند: مبارزه اجتماعی با مواد مخدر و اینکه همه مردم باید با همکاری نهادهای مختلف بتوانند این بلای خانمان سوز را به گوش کودکان، نوجوانان و جوانان برسانند، ضروری است و باید آگاهی و اطلاع رسانی مستمر در این زمینه ادامه دار باشد.