آرشیو سه‌شنبه ۱۰ تیر ۱۳۹۹، شماره ۴۶۸۰
سیاست
۳
تا انتخابات

28 عضو شورای مرکزی جامعه اسلامی مهندسین انتخاب شدند

«جام» در دستان «باهنر»

خردادماه 66، وقتی آیات سیدعلی خامنه ای و علی اکبر هاشمی رفسنجانی، روسای جمهوری و مجلس وقت به عنوان 2 عضو ارشد حزب جمهوری اسلامی و به نیابت از شورای مرکزی این مهم ترین تشکیلات سیاسی آن ماه ها و سال ها، خواهان انحلال حزب شده و این درخواست به تایید بنیانگذار انقلاب اسلامی نیز رسید، نقطه پایان بر کار این تشکیلات فراگیر سیاسی گذشته و حزب «جمهوری اسلامی» منحل شد. آن هم به دلیل اختلافات درونی جناحین چپ و راست حزب بر سر رویکردهای اقتصادی اداره کشور. نقطه پایان کار حزب «جمهوری اسلامی» اما تنها چند ماه به نطفه احزاب و تشکل هایی دیگر تبدیل شد که شاید یکی از مهم ترین این احزاب در جناح راست، حزبی بود با عنوان «جامعه اسلامی مهندسین»؛ تشکیلاتی که محل تجمع گروهی از مهندسان پیش و پس از انقلاب بود که نسیم انقلاب و شور و حال روزهای پرهیاهوی پایان دهه 50 و آغاز دهه 60، آنها را به تعبیری گرفتار و آلوده سیاست کرده بود و در نتیجه این گروه از مهندسان عمدتا جوان دست راستی که در سال های بعد، آهسته و پیوسته در زمین سیاست گام برداشته و بالاخره با پایان دولت اصلاحات در نیمه نخست دهه 80 موفق شدند یکی از اعضای نسبتا گمنام شان را به «کاخ پاستور» هدایت کنند؛ محمود احمدی نژاد!

مرد اول جامعه اسلامی مهندسین 

مرد اول «جامعه اسلامی مهندسین» اما نه رییس جمهوری دولت مهرورز که محمدرضا باهنر دایی سیدمجتبی ثمره هاشمی، دستیار ارشد محمود احمدی نژاد بود. هرچند اگر بنا به این باشد که از نسبت خویشاوندی باهنر بگوییم، این نسبت دور، آن هم با واسطه با رییس دولت نهم و دهم چندان حایز اهمیت نخواهد بود؛ چه آنکه محمدرضا باهنر برادر کوچک محمدجواد باهنر نیز هست؛ سیاستمداری انقلابی که همچون آیات بهشتی و خامنه ای، مدتی را راس حزب «جمهوری اسلامی» در مقام دبیرکل آن تشکیلات فراگیر پشت سر گذاشت و البته کمتر از یک سال بعد، در جریان انفجار دفتر حزب به شهادت رسید. چند سال پس از فاجعه تروریستی و یک سال بعد از انحلال حزب «جمهوری اسلامی» اما نوبت به برادر کوچک تر خانواده باهنر رسید تا به همراه جمعی از مهندسان متمایل به جناح راست «جمهوری اسلامی»، آهنگ تشکیل «جامعه اسلامی مهندسین» را _که به اختصار «جام» خوانده می شود، ساز کند و جالب آنکه سال ها بعد، وقتی پس از جنجال های متعاقب انتخابات ریاست جمهوری 88، دولت احمدی نژاد روزهای پایانی اش را سپری می کرد، باهنر در اظهارنظری مطبوعاتی گفت که سال 88 به احمدی نژاد رای نداده است. آن هم در حالی که جامعه اسلامی مهندسین در آستانه آن انتخابات جنجالی از محمود احمدی نژاد مقابل میرحسین موسوی و مهدی کروبی اصلاح طلب و همین طور محسن رضایی اصولگرا حمایت کرده بود. 

برادر کوچک باهنر، جانشین عسگراولادی

محمدرضا باهنر اما در سال های فقدان برادر بزرگ تر، آرام آرام خود را از زیر سایه شهید باهنر بیرون کشید و با 7 دور حضور در پارلمان و سال ها اداره جلسات علنی مجلس در مقام نایب رییس مجلس، حالا رکورددار حضور در مجلس شورای اسلامی است. رکوردداری که در آستانه دوره دهم مجلس، از ادامه کاندیداتوری سر باز زد و حتی در جریان مجلس یازدهم که دور، دور اصولگرایان بود، باز هم حاضر به تکرار تجربه 28 ساله در پارلمان نشد. سیاستمداری که تا زمان حیات حبیب الله عسگراولادی، دبیرکل فقید حزب موتلفه اسلامی خود را به عنوان دبیرکل «جامعه اسلامی مهندسین» در مقام نیابت عسگراولادی در «جبهه پیروان خط و امام رهبری» تعریف می کرد و پس از درگذشت او، بر کرسی او در این جبهه سیاسی متشکل از 17 حزب و انجمن اصولگرا تکیه زد تا حالا در آستانه سده تازه خورشیدی، با کوله باری از تجربه سیاسی و اقتصادی، از گزینه های احتمالی جناح راست برای انتخابات ریاست جمهوری 1400 نیز باشد. به ویژه آنکه همین دیروز چهاردهمین مجمع عمومی «جامعه اسلامی مهندسین» نیز البته به صورت مجازی برگزار شده و باز او بالاتر از 27 اصولگرای دیگر عضو این حزب، در جمع اعضای شورای مرکزی قرار گرفته و به احتمال قوی، همچنان دبیرکل هم خواهد بود.

همه یاران باهنر

باهنر اما تنها چهره سرشناس و شاخص «جامعه اسلامی مهندسین» نیست. تشکلی که زمانی پر بود از اصولگرایان ناشناخته، حالا همان جوانان دیروز را به افرادی متنفذ در عالم سیاست تبدیل کرده و این مدعا آنگاه اثبات می شود که نگاهی بیندازیم به فهرست 28 نفره شورای مرکزی جدید «جامعه اسلامی مهندسین». آنجا که پس از محمدرضا باهنر، می رسیم به محمدرضا پورابراهیمی، احمد نیک فر، محمدمهدی زاهدی، علی محمد بدیعی، جبار کوچکی نژاد، حمیدرضا فولادگر، محمدمهدی مفتح، غلامحسین نجابت، علیرضا شیخ عطار، اتابک جعفری، علیرضا خجسته پور، علیرضا جوانمردی، سیدجواد ساداتی نژاد، عباس حاج رسولی ها، سیدمهدی هاشمی، محمدرضا رضایی کوچی، محسن صادقیان، بهادر ولی زاده، جعفر قادری، اکبر اسمعیلی، کمال علی پور خنکداری، عبدالمجید قبیتی، ابوالفضل زالی، محمدحسین عرب پور، یعقوب پوراسد، محمدجواد عسگری و احمد طاهری و این میان اگرچه تمامی نام ها، نام آشنا نیستند اما اگر بگوییم نیمی از آنها را چهره هایی سرشناس تشکیل داده اند، پر بیراه نگفته ایم. 

جامعه روسا

چنانکه دست کم در این جمع، محمدرضا پورابراهیمی، سیدجواد ساداتی نژاد و محمدرضا رضایی کوچی، هم اکنون ریاست 3 کمیسیون از کمیسیون های 13گانه پارلمان را برعهده دارند و محمدمهدی زاهدی نیز شاید اگر در آستانه برگزاری انتخابات هیات رییسه کمیسیون های تخصصی مجلس یازدهم از گزند ناغافل «کووید19» در امان می ماند، هم اکنون همان طور که سال ها در مجالس نهم و دهم، راس کمیسیون آموزش و تحقیقات فعالیت می کرد، یک سال پیش رو را نیز در این مقام پارلمانی به کار خود ادامه می داد. آن هم پس از 4 سال وزارت علوم در دولت احمدی نژاد. جالب آنکه سیدمهدی هاشمی، دیگر عضو این شورای مرکزی 28 نفره در «جامعه اسلامی مهندسین» نیز دوره نهم مجلس، در کمیسیون عمران که از قضا به «کمیسیون مهندسان» نیز شهره است، رییس بوده و 4 سال مجلس دهم و سال نخست مجلس یازدهم را نیز در حالی دیگر مالک این کرسی کلیدی نیست که از قضا رضایی کوچی دیگر عضو شورای مرکزی «جامعه اسلامی مهندسین» به جای او، سکاندار این کمیسیون است. آن هم در حالی که برخلاف اغلب اعضای این تشکل اصولگرا، نه یک مهندس اصولگرا که پزشکی است با گرایش دست راستی. هرچند این تنها رضایی کوچی نیست که به رغم تحصیلات در رشته های غیرمهندسی، عضوی از «جامعه اسلامی مهندسین» است، چراکه دست کم محمدمهدی زاهدی و جبار کوچکی نژاد ارم ساداتی نیز دانش آموخته دانشکده های فنی- مهندسی نیستند..

به این فهرست اما باید نام مهم دیگری را هم اضافه کرد؛ محمدمهدی مفتح، پسر ارشد آیت الله شهید مفتح و البته داماد آیت الله محمد محمدی گیلانی است و همچون محمدرضا باهنر، از جمله اعضای خاندان های مهم سیاسی در جمهوری اسلامی است که علاوه بر سال ها حضور در هیات رییسه کمیسیون برنامه و بودجه و البته کمیسیون های تلفیق و برنامه های توسعه پارلمان، مقطعی ریاست بر کمیسیون بودجه مجلس را نیز برعهده داشت. جز اینها، حمیدرضا فولادگر، منتخب نخست اصفهانی ها در دوره دهم مجلس که البته از جمله مهندسان «جامعه اسلامی مهندسین» است، 4سال تمام ریاست برای کمیسیون ویژه نظارت بر اجرای اصل 44 قانون اساسی مجلس دهم را عهده دار بود.

به سوی «پاستور 1400»

حال اگر به این فهرست اسامی چهره هایی چون غلامحسین نجابت، جعفر قادری، کمال علی پور خنکداری نمایندگان ادوار مجلس، عباس حاج رسولی ها ازجمله اعضای شورای شهر اصفهان و شاید مهم تر از آنها علیرضا شیخ عطار، سفیر اسبق جمهوری اسلامی در آلمان در مقاطعی از دولت اول و دوم احمدی نژاد و البته قائم مقام وزارت خارجه دولت نخست احمدی نژاد را اضافه کنیم، آنگاه می توان چنین ادعا کرد که دست کم 13 نفر از اعضای شورای مرکزی 28 نفره «جامعه اسلامی مهندسین» چهره هایی سرشناس در عالم سیاست هستند و با این حساب، اگر روزی باهنر عزم «پاستور» کند و مهم تر از آن، بتواند علاوه بر ایجاد اجماع در جناح راست، آرای مردمی را پشت خود بسیج کند، می توانند ازجمله گزینه های احتمالی او برای تشکیل کابینه باشند. کابینه ای که اگر تشکیل شود، نه کابینه سرهنگان و نه دولت حقوقدانان که کابینه مهندسان لقب خواهد گرفت.