آرشیو چهار‌شنبه ۱۱ تیر ۱۳۹۹، شماره ۲۲۵۰۱
دانشگاه
۸

20 دانشگاه ایرانی در جمع برترین دانشگاه ‎های جوان دنیا

نظام رتبه بندی آموزش عالی تایمز جدیدترین رتبه بندی دانشگاه های جوان در سال 2020 را منتشر کرد. بر اساس این رتبه بندی 20 دانشگاه ایرانی در جمع 400 دانشگاه جوان برتر دنیا حضور دارند.

نظام رتبه بندی آموزش عالی تایمز برای رتبه بندی دانشگاه جوان 2020، ماموریت های اصلی دانشگاه ها در مقولات «تدریس، تحقیق، انتقال دانش و چشم انداز بین المللی» را مورد ارزیابی قرار می دهد اما در این رتبه بندی خاص، دانشگاه هایی با قدمت کمتر از 50 سال مدنظر هستند.

دانشگاه های ایرانی نیز در این رتبه بندی حضور دارند. در سال 2019 تعداد 13 دانشگاه ایرانی در میان 351 دانشگاه برتر جوان دنیا حضور داشتند که اکنون در رتبه بندی 2020 تایمز تعداد 20 دانشگاه ایرانی در جمع 414 دانشگاه برتر دنیا قرار دارند. در این رتبه بندی نام دانشگاه های ایرانی همچون صنعتی نوشیروانی بابل، کاشان، یاسوج، بین المللی امام خمینی(ره)، علوم پزشکی ایران، صنعتی اصفهان، صنعتی شیراز، مازندران، بوعلی سینا، گیلان، کردستان، سمنان، شهید مدنی آذربایجان، شهرکرد، صنعتی شاهرود، زنجان، شاهد، شهید باهنر کرمان، یزد و بیرجند دیده می شود.

گفتنی است در این رده بندی شاخص های عملکرد به پنج حوزه تقسیم می شوند: آموزش (محیط یادگیری)، تحقیق (میزان تحقیقات، درآمد و شهرت)؛ استنادها (تاثیر تحقیقات)؛ چشم انداز بین المللی (کارکنان، دانشجویان و تحقیقات)، درآمد صنعت (انتقال دانش).

تدریس و آموزش 30 درصد وزن این رتبه بندی را به خود اختصاص می دهد که از این میان 10 درصد مربوط به اعتبار دانشگاه، 6 درصد نسبت اعضای هیئت علمی به دانشجو، 3 درصد نسبت دانشجویان دکتری به دانشجویان لیسانس، 8 درصد نسبت اعضای هیئت علمی دارای درجه دکتری و 3 درصد درآمد سازمانی دانشگاه است.

این رتبه بندی امسال بین نوامبر 2018 و مارس 2019 انجام شده است و تلاش شده است که از توزیع متوازن پاسخ دانشگاه ها در رشته ها و کشورهای مختلف اطمینان حاصل شود. داده های سال 2019 با نتایج نظرسنجی سال 2018 ترکیب شده و بیش از 21 هزار مورد پاسخ جمع آوری شده اند.

تحقیقات نیز 30 درصد وزن دیگر این رتبه بندی را به خود اختصاص می دهد که از این میان بررسی اعتبار تحقیقات 12 درصد، درآمد دانشگاه از تحقیقات 9 درصد و بهره وری تحقیق نیز 9 درصد در این شاخص سهم دارند. برجسته ترین شاخص در این رده، شهرت یک دانشگاه برای برتری تحقیقات در میان همسالان خود است.

برای سنجش میزان بهره وری، تعداد مقالات چاپ شده در ژورنال های دانشگاهی نمایه شده از پایگاه های اسکوپوس (Scopus) و الزویر (Elsevier) را برای هر محقق، از نظر اندازه سازمانی مقیاس بندی و ارزیابی شده است.

در واقع توان تحقیقاتی دانشگاه برای انتشار مقالات در مجلات باکیفیت ارزیابی شده اند.

استنادات یا تاثیر تحقیقات در این رتبه بندی 30 درصد وزن دارند و در این شاخص به نقش دانشگاه ها در گسترش دانش و ایده های جدید پرداخته شده است.

تایمز برای بررسی این موضوع داده های استنادات و کتاب شناختی 77/4 میلیون استناد به بیش از 12/8 میلیون مقاله ژورنال، مقالات مروری، مقالات کنفرانسی، کتاب و فصول کتاب که در بیش از پنج سال گذشته منتشر شده است، را بررسی کرده اند. این داده ها شامل بیش از 23 هزار و 400 نشریه دانشگاهی است که در پایگاه های اسکوپوس (Scopus) و الزویر (Elsevier) و سایر نشریات بین سال های 2014 تا 2018 نمایه شده اند.

چشم انداز بین المللی نیز 7/5 درصد وزن دارد که از این میان نسبت دانشجویان بین المللی 2/5 درصد، نسبت اعضای هیئت علمی بین المللی 2/5 درصد و همکاری بین المللی 2/5 درصد در این شاخص وزن دارند. در واقع توانایی دانشگاه برای جذب دانشجویان کارشناسی و تحصیلات تکمیلی و اعضای هیئت علمی از سراسر دنیا، میزان موفقیت یک دانشگاه در صحنه جهانی محسوب می شود.

در همکاری بین المللی، تایمز تعداد کل نشریات تحقیقاتی دانشگاه با حداقل یک نویسنده بین المللی مدنظر بوده است.

شاخص درآمد صنعت (انتقال دانش) نیز در این رتبه بندی 2/5 درصد وزن دارد. در واقع توانایی دانشگاه برای کمک به صنعت با نوآوری و اختراعات به ماموریت اصلی دانشگاه های دنیا تبدیل شده است. تایمز برای وزن دهی به دانشگاه ها به میزان درآمد دانشگاه ها از صنعت و اعضای هیئت علمی موثر در صنعت و میزان فعالیت های انتقال دانش نگریسته است.