آرشیو چهار‌شنبه ۱۱ تیر ۱۳۹۹، شماره ۴۹۲۳
ورزش
۳۲

حاشیه ای بر طغیان اینستاگرامی پرسپولیسی ها

بازیکن بزرگ، مدیر بزرگ می خواهد

دنیای اقتصاد : حالا دیگر آمار پست های دسته جمعی و اعتراض آمیز بازیکنان فوتبال در ایران، از دست مان خارج شده است. همین دو ماه پیش بود که در آغاز به کار احمد سعادتمند در استقلال، بازیکنان این تیم در یک پست مشترک اینستاگرامی به او و وزارت ورزش تاختند؛ اتفاقی که عزل فوری مدیر رسانه ای و واکنش اعتراضی فرهاد مجیدی را به دنبال آورد. پیش تر هم به دفعات بازیکنان پرسپولیس، استقلال و سایر تیم ها، حتی در رده های ملی با چنین حرکتی ناخشنودی شان از اتفاقات گوناگون را ابراز کرده بودند.

حالا یک بار دیگر نوبت پرسپولیس شده است؛ تیمی که عن قریب چهارمین قهرمانی پیاپی اش در لیگ برتر را قطعی خواهد کرد، اما مثل بشکه باروت، آماده انفجار است. بازیکنان پرسپولیس دوشنبه شب با انتشار یک پست مشترک اینستاگرامی به طور هماهنگ و همزمان به مدیریت باشگاه اعتراض کردند. درحالی که ماه هاست مهدی رسول پناه به عنوان سرپرست موقت پرسپولیس اداره امور باشگاه را به دست گرفته، حالا بازیکنان پرسپولیس او را فاقد قدرت تصمیم گیری خوانده اند. سرخپوشان که حتی علیه حسابدار باشگاه هم موضع گرفته اند، در نهایت مدعی شده اند اگر هشدارشان جدی گرفته نشود، دست به اقدامات بعدی خواهند زد.

گفتن ندارد که درد دوستان فقط «پول» است. تجربه نشان داده در فوتبال ایران اگر بازیکنان پول و پاداش شان را به طور مرتب بگیرند، دیگر دغدغه چندانی نخواهند داشت و باقی امور باشگاه کوچک ترین اهمیتی برای شان ندارد. انصافا تا به حال چند بار دیده اید حتی بزرگترین بازیکنان فوتبال ایران با همین حرارت به عدم پشتوانه سازی یا رسیدگی ناکافی به فوتبال پایه اعتراض کنند؟ آنها اصلا خودشان را وارد این داستان ها نمی کنند و اگر پول شان را بگیرند، همه چیز را گل و بلبل می بینند! در عین حال مسلما بازیکن حق دارد طبق قرارداد، دستمزدش را مطالبه کند. پرسپولیس هم در این چند سال مدام قهرمانی آورده و علاوه بر بالا رفتن رقم قرارداد بازیکنان این تیم، آپشن های جانبی هم برای آنها فعال شده است. همین الان اگر پرسپولیس قهرمان لیگ نوزدهم شود، باشگاه باید بین 10 تا 20 درصد کل قراردادهای بازیکنان را به عنوان پاداش به آنها بپردازد. در حقیقت درآمدهای ناچیز باشگاه داری ثابت است، اما هزینه ها به عناوین مختلف افزایش می یابد.

فارغ از آنچه گفته شد، این قبیل اعتراض ها به هیچ وجه سنخیتی با اصول فوتبال حرفه ای ندارد و چارت سازمانی را نقض می کند. اینکه چرا بازیکنان در ایران به راحتی این کار را انجام می دهند، شاید به این دلیل باشد که آنها خودشان را از مسوولان باشگاه بزرگ تر می بینند. تعارضی که امروز در پرسپولیس شاهدش هستیم، حاصل دوگانه «بازیکن بزرگ- مدیر کوچک» است. بازیکنی که چهار بار پشت سر هم قهرمان شده، به سختی تن به قواعد سازمانی می دهد. مهار او صرفا از یک مدیر مقتدر ساخته است. نه اینکه قصد کوچک شمردن یکی مثل رسول پناه را داشته باشیم؛ اما به هر حال هرگز برای فوتبالی ها روشن نشد او با چه سابقه و رزومه ای ناگهان تبدیل به نفر اول پرسپولیس شد. فقط یک لحظه تصور کنید مدیریت پرسپولیس بر عهده ورژن جوان تر صفایی فراهانی، دادکان، امیر عابدینی یا حتی علی اکبر طاهری بود؛ آنگاه آیا به همین راحتی امکان شورش اینستاگرامی وجود می داشت؟ وای به وقتی مامور، خودش را بزرگتر از امیر بداند...