آرشیو چهار‌شنبه ۱۱ تیر ۱۳۹۹، شماره ۴۶۸۱
جامعه
۱۳
تا روز محیط بان

زندگی در خانواده محیط بانان

جواد نجفی (کارشناس ارشد حیات وحش)

محیط بانی یعنی عشق، ایثار، فداکاری و کسی جز یک عاشق دلباخته طبیعت نمی تواند در این راه پرپیچ و خم قدم بگذارد. محیط بانی به دیده بسیاری از افراد یعنی خوشگذرانی و صرفا گردش در طبیعت ولیکن بسیار فراتر از آن چیزی است که به نظر می رسد. 

یک محیط بان باید حافظ طبیعت، پرنده نگر، خزنده شناس، صخره نورد، استاد بنایی، آشپز، خیاط، آتش نشان، امدادگر و... باشد و در کنار همه اینها بسیاری مهارت های دیگر را نیز آموخته باشد تا بتواند با شرایط و امکانات کنونی گلیم خود را از آب بکشد و در کنار تمام اینها همسری مهربان و پدری دلسوز باشد. 

من یک محیط بان زاده هستم و مخصوصا در گذشته که امکانات و نیروها بسیار کمتر بود، پدر خود را خیلی نمی دیدم. برخلاف عده زیادی که فقط شخص محیط بان را می بینند و از او سخن می گویند، من از خانواده محیط بان صحبت می کنم، همسر و فرزندانی که پا به پای مرد خانواده او را در شغل محیط بانی همراهی می کنند که اگر غیر از این باشد باتوجه به سختی های زیاد ادامه راه میسر نیست. 

من در یک خانواده محیط زیستی بزرگ شدم و با محیط بانان زیادی همراه بودم؛ افرادی که از آسایش خود و خانواده خود با درآمد کم گذشته و در سرما و گرما خالصانه برای طبیعت این مرز و بوم تلاش می کنند. خلق و خوی طبیعت یعنی صبر، مهربانی، خوش رویی و... در این افراد نهادینه شده و امکان ندارد سختی بتواند بر آنان غلبه کند. 

در گرمای تابستان در راه های صعب العبور با یک بیل و کیسه ای سیمان به پشت، فکر تشنگی آن کل و بز و میش و بره اش و پرندگان و جوجه هایش، لحظه ای آرام شان نمی گذارد و در سرمای زمستان وقتی که انگشتان دست ها و پنجه پاهای شان نم کشیده و سیاه شده، محیط بانان در حال توزیع علوفه و دانه هستند و لذت این اعمال را با تمام وجود حس می کنند، چراکه نتیجه کارشان را از طرف خالق این موجودات زیبا در زندگی خود می بینند.

محیط بانی برخلاف آنچه در ظاهر دیده می شود، جزو مشاغل سخت و زیان آور است. عده زیادی از محیط بان عزیز دچار عارضه های جسمانی ازجمله دردهای مزمن در نواحی کمر و مفاصل زانو و... هستند، چراکه اغلب به علت مخارج بالا و از طرفی خانه نشینی که سمی مهلک تر از این دردهای جسمانی است، به دنبال درمان نمی روند. از طرفی کمبود نیرو باعث می شود در بسیاری از شیفت ها و گشت ها محیط بانان به تنهایی حضور داشته باشند که همین مورد موجب مشکلات عدیده ای ازجمله فوت و نقص عضو این عزیزان شده است. 

خاطرنشان می کنم در گذشته محیط بانان قبل از شروع به کار، دوره های لازم را می دیدند و منتخبان برای این شغل برگزیده می شدند یا از میان شکارچیان و محلی های علاقه مند برای این کار استفاده می شد ولی متاسفانه اکنون شاهد جذب نامتعارف محیط بانان در برخی مناطق هستیم که علاوه بر اینکه کمکی به عمل حفاظت نمی کنند، بلکه باعث بی انگیزگی دیگر محیط بانان نیز می شوند.

در آخر امیدوارم با پیگیری های مسوولان امر مشکلات پیش روی محیط بانان یکی پس از دیگری برداشته شود و آرزوی سلامتی و سربلندی برای تک تک آنها و خانواده های عزیزشان را از خدای متعال خواستارم.