آرشیو شنبه ۱۱ مرداد ۱۳۹۹، شماره ۷۴۰۸
صفحه اول
۱
اول دفتر

تحریم و تحریف

رودررویی و تقابل میان کشورها ابعاد گوناگونی دارد و به طور معمول و قطعی هیچ گاه تک بعدی نیست. مقابله اقتصادی، سیاسی، نظامی، فرهنگی و تبلیغی و به طور مشخص رسانه ای یکدیگر را تکمیل می کنند. آغاز تقابل ها از نوع نظامی و جنگ نیست، بلکه این شیوه به معنای پایان ماجرای تقابل میان کشورها است. آغاز آن مواجهه از رسانه و تغییر ذهن است، سپس سیاست و بعد اقتصاد و در پایان مواجهه نظامی است. مواجهه رسانه ای چیست؟ تسخیر ذهن ها از طریق قلب حقیقت و انتشار اخبار غیر واقعی یا برجسته کردن برخی از امور نه چندان مهم و نیز به حاشیه بردن یا ندیدن امور مهم است. این را می توان همان تحریف حقیقت و واقعیت نامید.

این اقدام و مبارزه ای از جنس نرم افزاری است. در این چارچوب تحریف مکمل تحریم می شود. همان طور که مقام معظم رهبری در سخنان عید قربان اظهار داشتند که: «به موازات تحریم دشمن، یک جریان تحریف هم وجود دارد: تحریف حقایق، واژگونه نشان دادن واقعیات؛ چه واقعیات کشور ما، چه واقعیات مرتبط با کشور ما. این تحریف هم یکی از کارهایی است که آنها انجام می دهند. هدف این تحریف دو چیز است: یکی ضربه به روحیه مردم، یکی هم آدرس غلط دادن برای رفع مشکل تحریم. پول زیادی هم دارند خرج می کنند برای اینکه این حقایق را تحریف کنند... اگر جریان تحریف شکست بخورد، جریان تحریم قطعا شکست خواهد خورد، زیرا که عرصه، عرصه جنگ اراده ها است. از اول انقلاب، خط ثابت دشمن همین بود... به مردم ایران تفهیم کنند که بیچاره شدید، دیگر کارتان تمام است، هیچ کاری از عهده کسی برای شما برنمی آید. اگر نقطه قوتی در کشور باشد، مطلقا انکار می کنند. نقطه زرد اگر وجود داشته باشد، این را 10 برابر می کنند برای اینکه روحیه مردم و امید مردم، بخصوص امید جوان ها، تضعیف بشود.» در واقع اگر طرف مقابل در تحریف موفق شود، آنگاه به راحتی می تواند ثمرات تحریم را دریابد، ولی اگر بتوان آن را در این جبهه زمینگیر کرد، در این صورت تحریم را هم می توان به جای تهدید، تبدیل به فرصت کرد و بیشترین دستاوردها را از آن برای کشور و مردم حاصل نمود.

بنابراین شرط و یا در واقع پیش شرط مقابله با تحریم، مواجهه و شکست دادن تحریف است. این امر چگونه رخ خواهد داد؟ متاسفانه باید گفت که مهم ترین نقطه ضعف جامعه ما نه اقتصاد است و نه دیپلماسی خارجی و نه توان و قدرت نظامی، که اتفاقا در همه این زمینه ها نقاط قوت خاص خود را داریم. اقتصاد ایران علی رغم شدیدترین تحریم ها توانسته است حداقل های مورد نیاز جامعه را تامین کند و همچنان به بقای خود ادامه دهد. اگر یک نفر زیر وزنه 200 کیلوگرمی قدری خم می شود و حتی نتواند تحرک جدی داشته باشد، این به معنای ضعف او نیست، بلکه قدرت او را می رساند که قادر به تحمل این وزنه هست. تحریف یعنی اینکه خم شدن او را ببینیم، ولی پایداری و استقامتش را در تحمل این وزنه سنگین نبینیم. در دیپلماسی خارجی نیز همین که ایران توانست اتحاد جهانی علیه خود را به اتحاد علیه ایالات متحده تبدیل کند و از زیر بار قطعنامه های شورای امنیت خارج شود، نشان دهنده ظرفیت و توانایی مبارزه در این جبهه است. در حوزه نظامی پاسخ های داده شده به تجاوز هواپیمای پیشرفته امریکایی به مرزهای ایران و سپس موشک باران پایگاه امریکایی در عراق شاهد مناسب برای قدرت نظامی است. ولی در این میان وضعیت رسانه ای ایران، یعنی آنجا که باید بازتاب دهنده حقیقت باشد و با تحریف مبارزه کند، نه تنها بسیار ضعیف است، بلکه هر روز که می گذرد این ضعف نمایان تر می شود. به طوری که قدرت رسانه ای ایران در بازتاب واقعیت جامعه هیچ تناسبی با سایر وجوه قدرت ایران ندارد و لذا دشمنان ما نیز از همین روزنه وارد شده اند و هر روز بیش از پیش در حال پیشروی هستند و این خطر وجود دارد که سایر دستاوردها نیز تحت الشعاع این وضع قرار گیرند. برای جبران این نقیصه و غلبه بر تحریف چه باید کرد؟ هیچ راهی جز تقویت نظام رسانه ای از طریق استقلال و توسعه نفوذ آن وجود ندارد. رسانه وضعیت شکننده ای دارد. با اولین سوگیری ها و دروغ ها، اعتبارش زایل می شود و مردم به آن بی اعتماد می شوند. با این نظام رسانه ای نمی توان به جنگ با تحریف رفت و اگر در برابر تحریف بی دفاع شویم، تحریم نیز مزید بر علت شده و مجبور به تسلیم می شویم. خط اول و مقدم جبهه مبارزه با تحریف، رسانه است. در حالی که این خط ضعیف است و احتمالا تا حالا فرو ریخته، هرچند امکان بازسازی آن وجود دارد. در فقدان بازسازی این خط، بدون تردید سایر دستاوردها بی اثر خواهند شد و سایر فشارها از جمله تحریم ها نیز اثرگذاری بیشتری پیدا خواهند کرد.