آرشیو یک‌شنبه ۱۲ مرداد ۱۳۹۹، شماره ۴۹۵۰
فرهنگ و هنر
۲۵
خواندنی

عادت های عجیب نویسندگان:ساموئل بکت

زندگی در اتاق

دنیای اقتصاد : ساموئل بکت، نویسنده و نمایش نامه نویس معروف ایرلندی یکی از مشهورترین نمایش نامه نویسان تاریخ ادبیات است. او نیز شبیه بسیاری دیگر از نویسندگان و هنرمندان جهان عادت های عجیبی داشت. از دوران کودکی همیشه احساس تنهایی می کرد و غمی را در سینه می پروراند که شاید هیچ کس تا امروز، از دلیل آن غم اطلاع نیافته است. می گویند منزوی بود و بیشتر ساعات عمرش را در تخت خوابش می گذراند و تمایلی به ارتباط با آدم ها نداشت، حتی در جوانی نیز هیچ گاه پاسخ زنی را برای دوستی و معاشرت قبول نکرد.

به قدری از زندگی ناامید بود که برای فراموش کردن غم هایش مدام سراغ مشروبات الکلی می رفت و آن چنان مسکرات می نوشید که دیگر قادر به صحبت کردن هم نبود. بکت در سال 1946، دوره ای از کار خلاقه پرشور را آغاز کرد که بعدها از آن با عنوان «محاصره شده در اتاق» یاد کرد. او در خلال آن بهترین آثارش را نوشت؛ رمان های «مالوی» و «مالون می میرد» و نمایش نامه ای که بلندآوازه اش ساخت: «در انتظار گودو».

پل استراترن، زندگی بکت را چنین توصیف می کند: «زندگی اش عمدتا در اتاقش می گذشت، منفک از جهان، به مواجهه با شیاطین وجودش و در تلاش برای کشف سازوکارهای ذهنش. بخش اعظم برنامه روزانه اش خیلی ساده بود.حوالی بعدازظهر از خواب برمی خاست برای خودش خاگینه درست می کرد و تا هر چند ساعت که در توانش بود خودش را در اتاق حبس می کرد. بعدش خانه را ترک می گفت و به مهمانخانه موناپارناس سری می زد و کلی نوشیدنی ارزان قیمت می خورد. پیش از سپیده دم به خانه برمی گشت و تلاش زیادی می کرد تا خوابش ببرد. تمام زندگی اش حول گرایش جنون آمیزش به نوشتن می چرخید.» او یک سال پس از اینکه در انتظار گودو را منتشر کرد. در سکوت خبری برنده جایزه نوبل شد. نقل کرده اند که آن روزها در تونس مشغول زندگی  و تفریح بود که ناگهان صدای خبرنگاران و عکاس ها را می شنود و گمان می برد که یک ستاره سینما از آن حوالی عبور کرده و خبرنگارها برای او جمع شده اند. برای اینکه علت شلوغی را جویا شود از خانه بیرون می زند و ناگهان متوجه می شود که همه برای او آمده اند و می فهمد برنده جایزه نوبل ادبیات شده است و باید به سوالات خبرنگارانی که به دیدارش آمده اند، پاسخ بگوید.