آرشیو دو‌شنبه ۲۴‌شهریور ۱۳۹۹، شماره ۴۷۴۲
سیاست
۲
تا 1400

معضل اساسی اصلاح طلبان و اصولگرایان در انتخابات 1400 چیست

امکان حضور؛ وحدت در کثرت

حدود 9 ماه مانده به موعد برگزاری انتخابات سرنوشت ساز ریاست جمهوری سیزدهم و همزمان با اینکه سخنگوی شورای نگهبان در واکنش به اقدامات اخیر مجلس شورای اسلامی در راستای آنچه در فضای سیاسی- رسانه ای کشور به «اصلاح قانون انتخابات» معروف شده و به باور بسیاری از ناظران و تحلیلگران بیشتر در مسیر تغییراتی در این قانون جهت افزایش اختیارات و بسط ید شورای نگهبان است، از «مخالفت» این شورا با افزایش خلاف قانون اختیارات شورای نگهبان سخن گفته و در بخشی دیگر اظهارات مطبوعاتی خود که در روزنامه اطلاعات منتشر شده نیز در واکنش به تغییر تعریف «رجل سیاسی» در همین طرح پارلمانی، از این گفته که در دوره های آتی احتمالا باید منتظر «رییس جمهوری زن» باشیم، آذر منصوری، قائم مقام دبیرکل حزب اتحاد ملت و ازجمله زنان فعال در عرصه سیاست در گفت وگویی تاکید کرده که اصلاح طلبان هنوز به طور مصداقی به بحث انتخابات ریاست جمهوری 1400 ورود نکرده اند. آن هم در شرایطی که به تازگی فاطمه راکعی، یکی دیگر از زنان سیاستمدار و اصلاح طلب ایرانی، گفته بود که او و تعدادی از زنان اصلاح طلب در تدارک آن هستند که در صورت امکان یکی از زنان اصلاح طلب را به عنوان کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری که قرار است واپسین جمعه بهار 1400 در سراسر کشور برگزار شود، معرفی کنند. اقدامی که اگرچه دور از انتظار نیست و ممکن است اصلاح طلبان دست کم به مثابه «انداختن تیری در تاریکی» مرتکب شوند اما تاییدصلاحیت این گزینه احتمالی از سوی شورای نگهبان، بحثی است علی الحده و احتمالا بعید! چه آنکه این شورا در ادوار گذشته حتی بسیاری از مردان اصلاح طلب و نیز کثیری از چهره های میانه روی نزدیک به اصلاح طلبان را نیز ردصلاحیت کرده و اگر قرار باشد مشی و مرام شورای نگهبان در جریان بررسی صلاحیت کاندیداهای 1400 همان باشد که در جریان انتخابات مجلس یازدهم در اسفند ماه 98 شاهد بودیم، حتی تاییدصلاحیت معدود چهره های اصلاح طلب در ادوار گذشته هم نمی تواند این اطمینان خاطر را به کنشگران اصلاح طلب بدهد. پس این چنین است که اصلاح طلبان این نوبت نیز همچون ادوار گذشته انتخاباتی، امکان این را ندارند که همچون رقبای محافظه کارشان، از ماه ها پیش برای چند و چون ورود به رقابت انتخابات برنامه ریزی کنند.این شرایط البته این بار و هر بار به اصطلاح «توفیق اجباری» اصلاح طلبان بوده و حتی شاید اساسا همین شرایط تحمیلی است که باعث شده آنها برخلاف رقیب، مشکل «وحدت» و «دستیابی به اجماع» نداشته باشند. معضلی که اگر هر دوره، مهم ترین مشکل اصولگرایان بوده، در انتخابات پیش رو - اگر قرار به تکرار ردصلاحیت گسترده اصلاح طلبان چون انتخابات مجلس یازدهم باشد- به مشکلی مضاعف برای اصولگرایان بدل خواهد شد؛ چه آنکه در این صورت، آنها احتمال پیروزی خود را دوچندان یافته و در این صورت، تعداد سیاستمداران متقاضی ریاست جمهوری در جناح راست که به این باور می رسند که در صورت جلب حمایت همفکران و هم جناحی های اصولگرای شان، مشکلی برای ورود به «پاستور» نخواهند داشت، افزایش یافته و همین افزایش و تعدد کاندیداهای اصولگرا، خود تبدیل می شود به علت العلل تشدید مشکل همیشگی که دستیابی به اجماع باشد! موضوعی که البته خود اصولگرایان هم به آن واقفند و شاید بیش از هر طیف و گروهی، از آن نگران باشند. چنان که امیررضا واعظ آشتیانی که به جز سابقه مدیریت ورزشی، ازجمله سیاسیون عضو حزب موتلفه اسلامی است، دیروز در تایید این معضل همیشگی اصولگرایان به ایلنا گفته که «رسیدن به وحدت در مجموعه اصولگرایان بسیار سخت خواهد بود.» هرچه هست، حالا چنان که پیش از این هم در گزارشی با تیتر «همه عشاق خدمت» با اشاره به اسامی کاندیداها خبر داده بودیم، دست کم 15 تا 20 چهره شاخص اصولگرا، هر کدام به نحوی فعال شده و در حالی که برخی تا راه اندازی ستادهای انتخاباتی شان هم پیش رفته اند، بعضی در مراحلی، اندکی عقب تر اما کاملا آماده و مهیای ورود به رقابت انتخابات ریاست جمهوری سیزدهمند و در حال رایزنی ها و گفت وگوهای مقدماتی برای تعیین استراتژی و راهبرد ورود و چگونگی حضور در این میدان. تعدد این کاندیداها و مشخصا فعال شدن دست کم 15 کاندیدای اصولگرا ازقضا به تازگی ازسوی حمیدرضا ترقی، عضو ارشد حزب موتلفه اسلامی نیز تایید شد و جالب آنکه این کنشگر سیاسی اصولگرا با تایید خبر فعال شدن حدود 15 کاندیدای اصولگرا، از این گفته بود که دست کم یک سوم از این تعداد را نظامیان تشکیل می دهند و جالب آنکه به تازگی حسین الله کرم، یکی از همین اصولگرایان که سابقه نظامی هم کارنامه دارد، با تاکید بر اینکه ظاهرا انتخابات پیش رو یک «انتخابات درون گروهی» است، تلویحا خطاب به رقبای اصلاح طلب گفته بود  که «در انتخابات ریاست جمهوری شرکت نکنند.» اظهارنظری که حالا با واکنش آذر منصوری نیز مواجه شده  و او به ایلنا گفته است: «برای این طیف مشارکت حداکثری مردم در انتخابات هیچ ضرورتی ندارد!»

اصلاح طلبان و اصولگرایان به رغم مشابهت ها، تفاوت هایی دارند و شاید بیش از این تفاوت های ذاتی، با شرایط و حال و اوضاع بیرونی متفاوت روبه رو باشند. شرایطی که برای جناح چپ گاه چنان محدود می شود که آنها را به حداقل ها راضی ساخته و به این باور می رسند که حتی اگر یک کاندیدا هم داشته باشند، راضی خواهند بود و درمقابل شرایط متفاوت برای جناح راست، اوضاع را به نحوی رقم می زند که آنها نه به دنبال صرف «امکان حضور»، بلکه باید به دنبال این باشند که به رغم تکثر کاندیداها، به «وحدت» دست یابند. اینکه کدام و چگونه از پس از هر کدام از این معضل ها عبور خواهند کرد، نیاز به آن دارد که دست کم 9 ماه دیگر حوصله کنیم.