آرشیو دو‌شنبه ۲۴‌شهریور ۱۳۹۹، شماره ۴۷۴۲
ورزش
۱۴
یو اس اوپن

نائومی اوزاکا قهرمان یو اس اوپن شد

کامبک به سبک ژاپنی

مرضیه حسین خانی

نائومی اوزاکا بعد از اینکه در ست نخست مقابل ویکتوریا آزارنکا دچار فروپاشی روحی شد، توانست به بازی برگردد و دومین یو اس اوپن خود و سومین گرانداسلم زندگی اش را با وجود سن و سال نسبتا پایین به دست آورد، این پایانی بود بر دو هفته فوق العاده او در زمین سخت تنیس نیویورک. 

اوزاکا ست نخست را 6 بر یک باخت اما در 2 ست بعدی با نتیجه مشابه 6 بر 3 پیروز شد و با 22 سال سن توانست به همراه دوستان و همکاران و مربیانش همچنین مقامات محلی قهرمانی اش را در رقابت های گرانداسلم یو اس اوپن 2020 جشن بگیرد. استادیوم آرتور اش که اوزاکا برای نخستین بار در آن بک فینال را تجربه می کرد از این پس به مکانی خاطره انگیز برای تنیسور ژاپنی تبدیل خواهد شد.  اوزاکا بعد از بازی گفت:«این یک مسابقه بسیار دشوار و البته الهام بخش بود. من در جوانی ویکتوریا را تماشا می کردم. وقتی ست نخست را 6 بر یک باختم با خودم گفتم این خیلی بد است که در فینال در زمانی کمتر از یک ساعت شکست بخورم بنابراین مجبور شدم از نگرش بد دست بردارم.»

آزارنکا نیز خطاب به برنده گفت:«2 هفته باورنکردنی برای شما گذشته است. امیدوارم بتوانیم در فینال های دیگری یکدیگر را ملاقات کنیم. این یک مسیر طولانی بود که به اینحا رسید اما بسیار سرگرم کننده بود.»

آزارنکا که پیش از این اعلام کرده بود، قصد دارد از هر تجربه ای با هر نتیجه ای صرفا لذت ببرد 6 دقیقه بعد از شکست در فینال دوباره به حالت سرد و همیشگی خودش برگشت. او در حالی که بسیار آرام به نظر می رسید با لبخندی بر لب به دوربین ها نگاه کرد.

در حالی که به لحظات شروع فینال نزدیک می شدیم، اوزاکا با هفتمین ماسک صورت خود آگاهی نژادی را به اوج رساند. او که در بازی های قبلی 6 ماسک در مقابله با نژادپرستی با 6 شعار مختلف نوشته بود در بازی فینال ماسکی به افتخار تامیر رایس 12 ساله که 6 سال پیش در اوهایو کشته شده بود به صورت گذاشت. رایس در سال 2014 در پارک نشسته بود و با یک اسلحه اسباب بازی بازی می کرد که هدف پلیس قرار گرفت. در سمت مقابل آزارنکا به عنوان شخصی که جایگاهش را دوباره به دست آورده است در 32 سالگی و به عنوان افتخاری برای مادران پا به فینال یو اس اوپن گذاشت.

اما اگر از سخنان نجیبانه و داستان های جالب قدیمی تنیسورها بگذریم دوباره به این نقطه می رسیم که تنیس بازی کردن اصلی ترین وظیفه این دو ورزشکار است. آزارنکا تا رسیدن به فینال شرایط متفاوتی را تجربه کرده بود. او در نیمه نهایی مقابل ویلیامز بازی باخته در ست نخست را در 2 ست بعدی جبران کرد و برنده شد اما در فینال اتفاق متفاوتی برایش رخ داد. او ابتدا برنده شد سپس بازی را از دست داد. 

موفقیت های گرانداسلم اوزاکا همچنین تکنیک بازی او بصری تر شده است. البته این می تواند مربوط به مربی او ویم فیست هم مربوط شود. کسی که قبلا مربی آزارنکا بود و احتمالا بازی اوزاکا را مقابل شاگرد سابقش برنامه ریزی کرده بود. در ست اول اما به نظر رسید، پیش بینی های ویم اشتباه از آب درآمده اند. سرویس های وحشتناک آزارنکا او را برنده کرد. آمار 94درصد موفقیت تنیس در ست نخست برای آزارنکا واقعا خیره کننده بود.

آزارنکا در ست نخست از هر فرصتی استفاده کرد تا از تکنیک منحصربه فرد خود یعنی بک هندهای جالبش استفاده کند. در سمت مقابل ازواکا تلاش می کرد با نقشه های متنوع حریفش را شکست دهد که ناموفق بود. اولین ست در عرض 27 دقیقه به پایان رسید؛ 6 بر یک به نفع آزارنکا. تا قبل از فینال اوزاکا هرگز ست نخست را از دست نداده بود. او در 6 مسابقه قبلی 5 ست را در مجموع از دست داده بود، اما حالا مجبور بود مقابل حریفی قرار بگیرد که پیش افتاده و از این پس آزادتر و رهاتر بازی می کند. آزارنکا در آغاز ست دوم نیز موفق شد برای چهارمین بار گیم سرو اوزاکا را بریک کند و 2 بر صفر پیش بیفتد. این یک مسیر واضح به سوی قهرمانی بود. 

اگر آزارنکا بهترین بازگشت مسابقات را مقابل ویلیامز رقم زد به نوعی در حال مواجهه با نوع جدیدی از کامبک قرار گرفت. این یک مکاشفه بود. با سرویس های تماشایی و فورهندهای قدرتمند اوزاکا ورق را برگرداند. در گیم سوم از ست دوم اوزاکا برای نخستین بار در بازی موفق شد گیم سرو حریف را بریک کند. آرامش چهره اوزاکا نشان داد، او قصد دارد به بازی برگردد هر چند کارهای زیادی باید انجام می داد. تاریخ نشان می داد از سال 1994 به این سو تنها یک بار یک تنیسور درحالی که ست نخست را در فینال 6 بر یک باخته است، توانسته برنده بازی شود. این اتفاق در بازی آرانتسا سانچز مقابل استفی گریف رخ داد که تنیسور اسپانیایی با یک کامبک تماشایی قهرمان شد. 

از لحظه شروع بازی 40 دقیقه طول کشید تا اوزاکا اولین ایس خود را به ثبت رساند و بعد از آن او ورانتر به توپ ضربه می زد. او می دانست برای برنده شدن لازم است ابتدا بازی را به ست سوم برساند و این بدین معنا بود که هیچ فرصتی برای لغزش وجود نداشت. 

اولین نشانه امکان بازگشت اوزاکا در گیم هفتم ست دوم رخ داد و آزارنکا 3 امتیاز پیاپی به حریف داد. این گیم معمولا گیم محوری هر ست به حساب می آید و اوزاکا با برتری در آن نشان داد، می خواهد قهرمانی سال 2018 خود را تکرار کند. قدرت اوزاکا کاملا خسته کننده بود و توانست بعد از گذشت یک ساعت ست دوم را به نفع خود پایان دهد. اگر تماشاگران در ورزشگاه حضور داشتند احتمالا هر دو تنیسور را به یک اندازه تشویق می کردند. هر چند همیشه قرار نیست در ورزش حرفه ای هواداران به تلاش ورزشکاران توجه نشان دهند.  اوزاکا که در ست نخست تقریبا غرق شده بود در ابتدای ست سوم مثل موج سواری بود که می جنگید تا برنده شود. آزارنکا در ست سوم 3 بر یک عقب افتاد اما توانست با تلاشی وحشتناک نتیجه را 4 بر 3 کند و به یک قدمی اوزاکا برساند ولی به نظر می رسید دیگر نایی برای مبارزه در مقابل حریف سرحال و جوانش ندارد. بعد از یک ساعت و 53 دقیقه مبارزه نفسگیر فینال به پایان رسید و اوزاکا شب دراماتیک آرتور اش را مال خود کرد.