آرشیو چهار‌شنبه ۲۶‌شهریور ۱۳۹۹، شماره ۲۲۵۶۴
صفحه آخر (جهان)
۱۲

خیانت ارتجاع عرب به جهان اسلام، پایانی ندارد

امضاء توافق عادی سازی روابط با رژیم صهیونیستی در سالگرد قتل عام صبرا و شتیلا!

سرویس خارجی: شانزدهم سپتامبر برابر با 26 شهریور، سی و هشتمین سالروز جنایت خونین صبرا و شتیلا به دست فالانژها و صهیونیست ها در لبنان است. این جنایت در سال 1982 در زمان اشغال لبنان از سوی رژیم صهیونیستی و علیه فلسطینی ها رخ داد. دیروز امارات در آستانه این جنایت هولناک بود که، توافقنامه عادی سازی روابط با صهیونیست ها را امضاء کرد!

شرح این ماجرا که «یکی داستان است پر آب چشم» ساده است: سال 1982 (1361) مزدوران لبنانی موسوم به فالانژها با حمایت و مشارکت ارتش صهیونیستی به مدت 3 روز (16، 17 و 18 سپتامبر برابر با 25، 26 و 27 شهریور) بین 3 الی 5 هزار نفر را در دو اردوگاه فلسطینیان پناهنده در صبرا و شتیلا به معنای واقعی کلمه سلاخی کردند.

در زمان وقوع فاجعه هیچ فرد مسلحی در این دو اردوگاه حضور نداشت، ساکنان این اردوگاه ها اکثرا زن و کودک و کهنسالان بودند و امکان هیچ گونه دفاعی از خود نداشتند. به گزارش تسنیم، اردوگاه ها توسط ارتش صهیونیستی محاصره شده بود و امکان فرار را نیز از ساکنان سلب کرده بودند که این خود نشان دهنده برنامه ریزی صهیونیست ها و مزدوران لبنانی فالانژ برای کشتار سازمان یافته آوارگان فلسطینی ساکن در این اردوگاه هاست.

دولت وقت آمریکا، به نیروهای مسلح فلسطینی تعهد و تضمین می دهد که امنیت اردوگاه ها را تامین کند، با این وعده آنها را از اردوگاه خارج می کند و با کشتی به تونس می فرستد، اما به تعهد خود عمل نمی کند و عملا افراد اردوگاه را که دیگر هیچ حامی و مراقب مسلحی نداشتند، تقدیم فالانژها کرد!

همچنین در زمان اشغال لبنان و وقوع این نسل کشی -چنان که رژیم صهیونیستی هم به نسل کشی بودن آن اذعان داشته است! - 7 هزار نیروی سازمان ملل در لبنان حضور داشتند که برای جلوگیری از این جنایت هیچ اقدامی-تاکید می شود-هیچ اقدامی نکردند. این جنایت مانند بسیاری دیگر از جنایات سازمان یافته صهیونیست ها و شرکا مورد غفلت! رسانه ها و مجامع منطقه ای و بین المللی قرار گرفت.

گفتنی است، چنانکه شرح ساده این ماجرا نشان می ‎دهد، فالانژها «فاعل مباشر» این جنایت بودند، اما این فاعل مباشر بدون همکاری رژیم صهیونیستی و آمریکا و بدون بی توجهی نیروهای سازمان ملل قادر به انجام این فاجعه نبودند. توجه شود که این فاجعه در یک ساعت رخ نداده است، بلکه 3 روز به صورت پی در پی در جریان بوده است.

نکته مهم دیگر اینکه، مدافعین اصلی و پرهیاهوی حقوق بشر یعنی آمریکا و سازمان ملل هم بخشی از جنایت بودند. باز توجه شود که آمریکا و سازمان ملل جرمشان این نیست که در مقابل جنایت فالانژها و شراکت رژیم صهیونیستی سکوت کرده اند، بلکه خود آنها دستشان آلوده به خون کودکان و زنان و کهنسالان و بی گناهانی است که قربانی این «جنایت تیمی» بودند. آثار این خون هنوز بر دستان آنان قابل مشاهده است، وقتی که از نگرانی های خود در مورد اوضاع حقوق بشری ایران سخن می گویند! آن هم وقتی یک قاتل در کشورمان مجازات می شود!

اما در پایان و پس از این «شرح ماجرا» یک جمله «بدون شرح» کفایت می کند که «همزمان با سالگرد این فاجعه، امارات و بحرین از توافق خود با رژیم صهیونیستی پرده برداری می کنند و برخی دیگر از کشورهای عربی نیز در صف پیوستن به این توافق هستند.»