آرشیو پنج‌شنبه ۲۷‌شهریور ۱۳۹۹، شماره ۵۷۵۸
صفحه اول
۱
نکته

آنچه خوبان همه دارند

دکتر اسماعیل آذر

این که امروز شعر رواجی دارد، دلایلی دارد که یکی از آنها آمیختگی ذهن و ضمیر ایرانی ها به شعر است و دلیل مهم آن است که رهبر معظم انقلاب، اهل شعر و شاعری هستند. ایشان صرفا از علاقه مندان به شعر نیستند و چه بسا بسیاری از ما که شعر را دوست می داریم. رهبر انقلاب ما، هم شعر دوست هستند و هم شاعر و هم شعرشناس و کارشناس شعر. به عبارتی آنچه خوبان همه دارند، ایشان تنها دارند و از همین روست که شعر در روزگار ما و به خصوص بین جوان ها رونق گرفته است.

بارها در جلسات شعری ایشان دیده ایم اگر مساله ای در واژه ها یا مفاهیم یک شعر وجود داشته به موقع رهنمود داده و توضیحات دقیق کارشناسانه ارائه کرده اند. ایشان شعر دوست دارند و می خوانند و با شعر قدما و امروز آشنا هستند، طبع شاعری دارند و زیر و بم های سرودن شعر را می شناسند و این علاقه و طبع به دانش شعری هم مزین شده است. طبیعی است چنین رهبر فرزانه ای می تواند در شعردوستی مردم جامعه تاثیر بگذارد، توجهات را سمت شعر بازگرداند و چه بسا جوانان و نوشاعرانی که به عشق شرکت در جلسات شعری ایشان و استفاده از محضرشان، در رسیدن به بلوغ شعری کوشیده اند. برگزاری جلسات شعری و شب های شعر ایشان یکی از جذاب ترین برنامه هایی است که یک رهبر می تواند داشته باشد و یکی از آموزنده ترین و در عین حال سرگرم کننده ترین برنامه های ادبی است که در طول هر سال برگزار می شود. حضور ایشان در ساحت شعر موثر بوده و نسل جوان به انگیزه بهره بردن از محضر رهبر انقلاب قوه شعری خود را پرورش می دهد. چه بسیار هستند جوانانی که استعداد و توانی در سرودن دارند و یکی از خواسته ها و تمناها و آرزوهایشان این است که توانشان تقویت شود، شعرشان به بلوغ برسد و بتوانند در محضر رهبر انقلاب تلمذ کنند و رهنمودهای ایشان را درباره شعر خودشان بشنوند.

بسیار دیده ایم ایشان شعری را نقد کنند، بسیار دیده ایم که نکات دقیق کارشناسی را توضیح بدهند و بسیار دیده ایم شاعران را تشویق کرده اند. ایشان هرگاه نقد کرده اند، نه تمام یک شعر بلکه درباره بخش هایی از یک شعر نکات ارزنده و آموزنده ارائه داده اند. با این همه، جلسات شعری ایشان همواره جایی برای شعرخوانی بوده نه فرصتی برای نقد و ارزیابی و تحلیل و ارائه نظرات کارشناسی. رهبر معظم انقلاب همیشه در شب های شعر، شنونده بوده اند و گاهی به ضرورت نکاتی را طرح کرده اند. همین رویکرد و البته تسلط ایشان به شعر است که به شعر و شاعری امروز ما رونق داده است.