آرشیو چهار‌شنبه ۱۶ مهر ۱۳۹۹، شماره ۵۰۰۴
مدیران
۲۳
نکات مدیریتی

بررسی تاثیر اجتماعی عملکرد ستاره های ورزشی

مولفه های جدید موفقیت سازمانی

مترجم: امیرعلی رمدانی
منبع: strategy-business

 اکنون اهداف ورزشکاران و سازمان های آنان درک روح هدف، بلند بیان کردن عقاید و تغییر رویکردها است.

امسال مارکوس راشفورد (Marcus Rashford) مهاجم فوتبال تیم منچستر یونایتد و تیم ملی انگلستان، برای ترغیب دولت بریتانیا و ادامه دادن برنامه بن غذای رایگان مدارس به دلیل وجود ویروس کرونا، گفت: «پایان دادن به فقر کودکان یک پیروزی بزرگ تر از فوتبال است.»  فوتبالیست انگلیسی دیگر رحیم استرلینگ(Raheem Sterling) نیز با اظهارنظر درخصوص حذف ساختار نژادپرستی در رسانه ها، به عنوان الگوی بازیکنان جدید و تاثیرگذار شناخته شد. هکتور بلرین (Hector Bellerin) بازیکن بین المللی اسپانیایی، قبل از پایان یافتن لیگ برتر در ماه جولای اعلام کرد: به ازای هر برد تیم خود آرسنال (Arsenal FC) تعداد 3 هزار اصله درخت خواهد کاشت. در پی این اقدام بیش از صد بازیکن، مربی و تیم فوتبال با اهدای درصدی از حقوق خود برای امور خیریه به این هدف مشترک و جنبش خیرخواهانه پیوستند.

این جنبش های مسوولیت اجتماعی از ورزش فوتبال هم فراتر رفت. سال قبل «لوییس همیلتون» قهرمان راننده فرمول یک، در پست اینستاگرامی خود نوشت: «می خواهم زندگی معناداری داشته باشم.» امسال او باعث شد تا اکثر رانندگان در آغاز مسابقه بزرگ ماشین رانی اتریش در پنجم ماه جولای، برای حمایت از پیام این کمپین «زندگی سیاه پوستان اهمیت دارد» زانو بزنند. این حرکت از آن زمان به بعد در مسابقات بعدی تکرار شده است.

این رویکرد لحظه جدیدی در پیشینه فعالیت های ورزشی است. بازیکنان ورزشی، راه اسطوره هایی همچون محمدعلی ستاره بوکس، سوکراتس ستاره برزیلی فوتبال، کالین کاپرنیک بازیکن مشهور فوتبال و مگان رپینو برنده جام جهانی فوتبال بانوان ایالت متحده را دنبال می کنند. اما تفاوت در این است که اکنون سازمان های آنها درحال شنیدن هستند. این لحظه ای جدید در پیشینه طولانی اعتراضات ورزشی است. تصمیمات و پویش های دنیای فوتبال دارای روند جهانی هستند. مسوولیت های اجتماعی در کسب وکار مانند یک ابرقدرت تلقی می شوند که برای اهداف سرمایه گذاری می توانند ارزیابی شوند. نمونه های ورزشی این ایده را تقویت می کنند که توانمندکردن استعداد برای دستیابی به اهداف، می تواند مشارکت و حتی عملکرد را افزایش دهد. بن می (Ben Mee)، کاپیتان تیم برنلی لیگ برتر انگلستان را در نظر بگیرید. او در ماه ژوئن بعد از اینکه تیم او عملکرد نامطلوبی داشت و نتیجه را 5 بر صفر به تیم منچستر سیتی واگذار کرد، مقابل دوربین های تلویزیونی قرار گرفت. برای او نتیجه بازی تنها بخشی از داستان آن روز بود و در مقابل شعارهای نژادپرستانه تعداد کمی از طرفداران تیم برنلی در استادیوم واکنش نشان داد. او گفت: به خاطر طرفداران «خجالت زده و شرمنده ام. آنها باید خود را آموزش دهند و شایسته قرن بیست و یکم رفتار کنند. آنها ترویج دهنده مولفه هایی که این باشگاه به آن می پردازد نیستند.» «می» بعد از این مصاحبه، به دلیل صداقت و شجاعت خود که اتفاق آن روز را به طور کلی تغییر داده بود، مورد ستایش قرار گرفت. شکست برنلی به دلیل پاسخ هوشمندانه و قاطعانه «می» به خاطر خواهد ماند. او از این موقعیت استفاده کرد تا ترویج دهنده آموزش و بهبود باشد.

مولفه های جدید موفقیت، یعنی هدفمندبودن و تاثیرگذاری ، از لحاظ فرهنگی بیش از هر زمان دیگری مهم هستند، تیم برنلی هم به خاطر جو مثبتی که نسبت به این باشگاه ایجاد شده بود در دو مسابقه بعدی بدون اینکه گلی دریافت کند، پیروز شد. استر پرل (Esther Perel) که در حوزه درمانگری فعالیت دارد، این تمرکز بر هدف را «اقتصاد هویتی» می نامد و بر محیط کار یعنی جایی که نسل هزاره می خواهد بهترین نوع واقعی خود را به نمایش بگذارد تمرکز می کند. «می» در چارچوب و محیط کاری خود نشان داد که می خواهد حمایت کنندگان تیم برنلی، قسمتی از راه حل باشند، نه اینکه خودشان مشکل باشند. بررسی ها در حوزه کسب وکار حاکی از آن است که جوانان نسل هزاره، خواهان محیط کاری هستند که حسی از توسعه شخصی، هدف و معنا به آنها القا کند. پرل توضیح داد که «اقتصاد هویتی نمی پرسد که من بعدا می خواهم چه کاری انجام دهم؟ بلکه می پرسد می خواهم چه کسی باشم؟، شما باید بدانید به چه چیزی باور دارید، سپس آن را دنبال کنید.» این تعریف جدید از موفقیت سوال دیگری از خود می پرسد: می خواهید کدام طرف تاریخ باشید؟ نزدیک به 80 درصد رهبران کسب وکار در ارزیابی موسسه PwC درمورد «هدف گذاری در کار» موافق این بودند که داشتن حس هدف اجتماعی برای موفقیت بسیار مهم است. اما تنها 34 درصد گفتند که هدف به عنوان قسمتی از فرآیند تصمیم گیری رهبران است. این ارزیابی در سال 2016 انجام شد. امیدواریم که مسائل در سازمان ها به اندازه زمین بازی تغییر کرده باشند. در اقتصاد هویتی، انتخاب های حرفه ای کارمندان نه تنها بازتابی از این است که چه کسی هستند و چه احساسی دارند، بلکه نشان دهنده این است که طرفدار چه چیزی هستند. بنابراین در این دنیای جدید، مقیاس های خطی و سنتی موفقیت مانند سود، ارتقا و پاداش دیگر کافی نیستند. مفاهیمی چون علم اقتصاد دوناتی (doughnut economics) (ایده ای درمورد بازسازی اهداف اقتصادی برای بهبود تعادل به جای رشد) و بازآفرینی (فرآیند تبدیل فرآورده های فرعی و مواد ضایعاتی به مواد قابل استفاده) شرکت ها را برای تعریف دوباره سود و پیشرفت به چالش می کشد. تیم های فوتبال درحال درک این موضوع هستند. سرپرستان و مربی های حرفه ای امروز بازیکنان خود را به چالش می کشانند تا براساس مبانی اصلی فوتبال، آموزش و توسعه شخصیت پیشرفت کنند. آنها استعداد و مهارت بازیکنان خود را نسبت به فرصت هایشان ارتقا می دهند تا به جای هدف به دست آوردن پول و تصمیمات نادرست برای پیشرفت خود، بر ارزش ها و اهداف پایدار تمرکز کنند.

صنعت فوتبال دریافته است و مشخص است که ستارگان حال حاضر می خواهند برای موضوعات خارج از زمین بازی نیز به اندازه عملکرد خود در زمین بازی به خاطر سپرده شوند. بنابراین تلاش های معنادار، دانستن هدف و باور به آن بیش از هر زمانی برای موفقیت مطرح هستند. به بیان دیگر، اگر می خواهید استعدادهای خود را حفظ کنید و ماندگار باشید، کسب وکار ها باید نشان دهند که در کنار موفقیت و سود، تاثیرگذار هستند.