آرشیو سه‌شنبه ۳۱ خرداد ۱۴۰۱، شماره ۵۲۳۷
صفحه اول
۱
جامعه

ضرورت پرهیز دادن از خشونت

حجت الاسلام حسین احمدی

از سالروز ارتحال امام خمینی رحمت الله علیه و برگزاری مراسم بزرگداشت در حرم مطهر آن حضرت حدود دو هفته می گذرد. به رغم اعلام موضع رسمی رهبری نسبت به هتک حرمت بیت امام و یادگار گرامی ایشان حاج سید حسن آقای خمینی در صحن مطهر امام، ولیکن تاکنون هیچ گونه واکنشی از سوی مقامات و نهادهای مسوول امنیتی و حفاظتی ابراز نشده و نیز نسبت  به شناسایی و برخورد قانونی با آمران و عاملان این بی حرمتی، اقدام عملی مشاهده نگردیده است. با وجود رویداد تلخ بی حرمتی علنی به بیت امام(ره) به عنوان بنیانگذار نظام جمهوری اسلامی، تکلیف هتک حرمت به ساحت دیگر شهروندان با هر موقعیت و جایگاهی روشن است. فاصله مسوولان کشور از اندیشه های روشن و شفاف امام خمینی(ره)، به خصوص در سالیان اخیر در مورد انحراف آشکار از مواضع ایشان درباره میزان بودن رای ملت، با این حرمت شکنی ها بی ارتباط نیست. این حقد و کینه ها نسبت به امام و بیت ایشان فی الواقع، ناشی از دشمنی با اندیشه های مردمی آن بزرگوار است. برخی جریانات معلوم الحالی که امروز بر اموراتی از کشور فائق و غالب آمده است؛ نه از قبل از انقلاب و نه بعد از آن تاکنون، ذره ای به امام خمینی و یاران صدیق آن حضرت و اندیشه های ناب انقلابی و نظام برساخته و برآمده از آن، باور نداشته و مع الاسف در شرایط اکنونی با تزویر و ریا و با سوءاستفاده از جایگاه ها، تریبون ها و رسانه های در اختیار، درصدد تخریب امام و خاندان و اندیشه های وی برآمده و تفکر و تئوری های ضد توسعه و پیشرفت کشور را به نام امام و با پنهان شدن پشت نهادهای منسوب به رهبری و تحت عنوان دفاع از ولایت فقیه قالب می کند. با این اوصاف، اما بر مردم آگاه و رشید ایران، هدف از برگزاری مراسم سالگرد امام روشن نیست! این چه مراسمی است که در آن و در حضور مقامات رسمی کشوری و لشکری، جمع کثیری از دوستداران امام از اقصی نقاط کشور و با وجود مهمانان رسمی خارجی و سفرای کشورهای دیگر در ایران؛ علنا از مکان های اختصاصی و جایگاه های حفاظت شده و در انظار عموم به ساحت ارجمند امام خمینی و بیت معزز و یادگار ایشان توهین می شود! این توهین کنندگان به واقع چه کسانی هستند؟! 

به رغم موضع گیری صریح رهبری، باز معلوم نیست که چرا مقامات و نهادهای مسوول امنیتی و حفاظتی، کمافی السابق موضوع را مسکوت رها کرده و کانه برای آنان، اعلام مواضع رهبری برای روز مبادا اتخاذ شده است! آیا تکرار حرمت شکنی های علنی نسبت به اندیشه های امام و شان و جایگاه خاندان ایشان، همین طور حرمت شکنی های مبین نسبت به برخی مراجع عظام و بیت آنان و حجم حرمت شکنی ها و هجوم های توام با ناسزاگویی به برخی چهره های انقلاب و شخصیت هایی که منتقد بوده و نظر مخالف دارند و از طرفی عدم اعلام موضع و برخورد بهنگام و قاطع با آمران و عاملان این بی حرمتی ها و اقدام نکردن نهادهای امنیتی و انتظامی جهت پیشگیری از وقوع دوباره آن، شائبه اینکه حمایت و پشتیبانی درون حاکمیتی مسبب این وضع شده است را به ذهن ها متبادر نمی نماید؟! 

امروز جامعه ایرانی در مقطع تاریخی قرار دارد که بیش از پیش به آرامش و ضرورت پرهیز داده شدن از خشونت و پیشگیری از هرج و مرج طلبی محتاج است. شدت مشکلات مختلف اقتصادی و معیشتی و معضلات اجتماعی و انباشت مطالبات، تنش های گوناگونی را به وجود آورده است. اصناف و کسبه و بازار در هر پیشه ای، از معلمان و بازنشستگان گرفته تا مغازه داران خرده فروش و مشتریان، تولیدکنندگان، صرافی ها و در کل، اوضاع و احوال اقتصادی و صادرات و واردات کشور؛ در بحران های ناشی از تحریم و حکمرانی های غلط به سر می برند. شرایط سیاست گذاری های داخلی و رویکردهای شعارگونه و فاقد محتوای برنامه ای و کارشناسی دولت که استعفای وزیر کار، یکی از نمونه های آن است و همچنین در سیاست های خارجی به ویژه به بن بست رسیدن مساله برجام نیز؛ خود موید تداوم و تشدید بحران هستند. مجلس شورای اسلامی نیز به جای اینکه با تدبیر، نظارت هوشیارانه و وضع قوانین راهگشا، مرهمی باشد بر این همه زخم و رنج های ملت، مع الاسف با طرح هایی از قبیل صیانت از فضای مجازی و لایحه اصلاح قانون به کارگیری سلاح توسط ماموران نیروهای مسلح، درواقع عملا دارد به تشدید تنش ها دامن می زند! اگر شهروندان نسبت به اوضاع و احوال سیاسی و اقتصادی کشور اعتراض قانونی داشته باشند و به ویژه شهروندان معترض از صنوف مختلف به خاطر تضییع حقوق شان پیگیر مطالبات بر حق خویش باشند؛ ضمانت عدم تعرض به حریم آنان از سوی مسوولان امر، یک ضرورت محتوم است. از حقوق بدیهی و مسلم مردم معترض اعم از معلمان، استادان و دانشجویان، بازنشستگان، سانحه دیدگان و غیره... آنست که بتوانند در کمال آرامش و امنیت خاطر، اجتماعات و تظاهرات خود را در راستای اعلام مواضع شان برای احقاق حقوق مسلم و پیگیری مطالبات شان برگزار نمایند. در پایان، ضمن بازگشت به انگیزه این یادداشت و ابراز تاسف فراوان از پدیده شوم خشونت و ایجاد اغتشاش و هرج و مرج در مراسم سالگرد امام و در حین سخنرانی یادگار گرامی وی، نگارنده این سطور به همین بهانه درصدد تذکار این نکته که برخورد قاطع با مسببان در حقیقت اقدامی است در جهت پرهیز دادن جامعه از خشونت و هرج و مرج و در همینجا بر نصوص صریح قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در اجرای اصول 27، مبحث آزادی اجتماعات و راهپیمایی ها و 138 قانون اساسی و آیین نامه چگونگی تامین امنیت اجتماعات و راهپیمایی های قانونی تاکید نموده و یادآوری می نماید که به حق، تعلل طولانی مدت در نظام حاکمیتی، برای تحقق اهداف نصوص مزبور، در راستای تامین آزادی های اساسی جامعه شریف کشورمان ایران شایسته  نمی باشد. 

والسلام علی من اتبع الهدی