آرشیو چهار‌شنبه ۱ تیر ۱۴۰۱، شماره ۵۲۳۸
صفحه اول
۱

در نامه سرگشاده الیاس حضرتی به وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی هشدار داد: آقای وزیر، مواظب باشید در دام این پروژه نیفتید!

سناریوی تخریب سینماگران

جناب آقای اسماعیلی، وزیر محترم فرهنگ و ارشاد اسلامی 

با سلام

در گرماگرم انتخابات 1400 و در مناظره های انتخاباتی، تصویری از دولت جناب رییسی در میان افکار عمومی ایجاد شده بود «که با انتخاب ایشان قرار است شاهد فضایی بسته و محدود باشیم» اما هر بار این نگرانی توسط ایشان و افراد منتسب به ایشان به شدت تکذیب می شد. متاسفانه هنوز یک سال از شروع به کار دولت سیزدهم نگذشته که شاهد رویه های تاسف بار در حوزه فرهنگ هستیم و آن تصورات نگران کننده شکل عینی به خود گرفته است. متاسفانه مدتی است که هجمه ها از همه طرف؛ براندازان خارج از کشور، تعدادی شومن افراطی داخل و حتی نفراتی از درون وزارتخانه شما، هنر و هنرمندان را نشانه گرفته اند. این رویه نه حمایت از فرهنگ است، نه آهنگ ارشادی دارد و نه نگاه اسلامی در آن جاری است. مقوله فرهنگ را با واژه های تنبیه و مجازات نمی توان راهبری کرد. ارشاد در ذات خود همراهی و نگاه سازنده دارد و اخلاق اسلامی هم جذب حداکثری را توصیه می کند . مسوولیت ذاتی وزارتخانه تحت امر شما حمایت و همراهی با هنرمندان است و نه نگاه قهری و سلبی.

متاسفانه فقط در یک ماه اخیر بیش از سی هنرمند - میانگین هر روز، یک هنرمند-  مورد هجمه، تخریب و تهدید ظاهرا سازماندهی شده ای قرار گرفته اند. تخریب چهره های فرهنگی تاثیرگذار دقیقا چه دستاوردی برای کشور دارد؟ آیا بعد از پروژه تخریب چهره های سیاسی/  اجتماعی تاثیرگذار، اکنون نوبت به هنرمندان رسیده است؟

متاسفانه در باور عمومی این تصور در حال تقویت است که چنین تخریبی برای انحراف افکار عمومی از ناکارآمدی های اقتصادی، گرانی و تورم کمرشکن و اتفاقاتی همچون فرار از مسوولیت پذیری در حوادثی نظیر متروپل است که زدودن این تصور یکی از ماموریت های وزارتخانه شماست و نه دامن زدن به آن. 

متاسفانه تنها در بیست و چهار ساعت گذشته سه بار واژه توقیف در رسانه ها پیچیده است؛ توقیف فیلم سینمایی «برادران لیلا»، تهدید به توقیف سریال نمایش خانگی «شهرک کلیله و دمنه»، تهدید به توقیف پلتفرم «فیلم نت» و به اینها سایه سنگین ممنوع الکاری و ممنوع الخروجی بخشی از سینماگران را هم اضافه کنید.

آیا عملکرد هنرمندان جوان مملکت مان در جشنواره کن یا فعالیت پلتفرم ها برای سرگرم کردن مردم -ولو با اندک حواشی- «اقدام علیه فرهنگ و امنیت ملی است؟» یا این نگاه قهری که موجب افزایش ریسک سرمایه گذاری در تولید داخلی شده و نهایتا منجر به فرار سرمایه گذاران و نخبگان هنری از کشور می شود؟

جناب وزیر چه چیزی شما را تا این اندازه عصبانی کرده است؟ شما وزیر محترم فرهنگ و ارشاد هستید نه مسوول تنبیه و مجازات، از شما انتظار می رود با نگاه خردمندانه سعی در حل مشکلات سینما کنید و اجازه ندهید در وزارتخانه شما نگاه امنیتی و سلبی حاکم شود که این اتفاق نتیجه ای جز خشکاندن چشمه های خلاقیت ندارد.

امروز سینمای ایران جایگاه رفیعی در جهان دارد و از معدود عرصه هایی است که جمهوری اسلامی در سطح بین المللی می تواند به داشتنش افتخار کند. یادمان نرود کیارستمی، فرهادی و امثالهم هنرمندان همین کشور بودند و هستند که برای ما افتخار آفریدند و از ایران چهره ای فرهنگی در سطح جهان ارایه دادند.

امیدوارم با پذیرفتن مسوولیت ذاتی وزارتخانه متبوعه، نگذارید که براندازان و افراطی های داخل -که در این گونه موارد دست در دست هم عمل می کنند- از تصمیمات قهری در حوزه فرهنگ و هنر شادمان شوند که دود این افتراق فقط در چشم نظام و حکومت خواهد رفت.