آرشیو پنج‌شنبه ۲ تیر ۱۴۰۱، شماره ۶۲۴۴
ورزش
۴
گپ

شادی پریدر: دستمان برای استخدام مربی خارجی بسته است

گفتگو: سارا گودرزی
انتصاب شادی پریدر، استاد بزرگ شطرنج به عنوان سرمربی تیم ملی بانوان ایران از خبرهای خوب چند روز اخیر ورزش کشور بود. پریدر در حالی این مسوولیت مهم را پذیرفته که همزمان نایب رئیسی فدراسیون شطرنج را هم به عهده دارد. اولین آزمون پیش روی این پیشکسوت جوان شطرنج، رقابت های المپیاد جهانی است که مرداد ماه در هند برگزار می شود. دقایقی با شادی همکلام شدیم تا از برنامه های تیمش صحبت کند.
از اوضاع و احوال تیم ملی شطرنج زنان بگویید. به نظر می رسد مسابقات مهمی پیش رو دارید.

بله همین طور است. اول مرداد باید در المپیاد جهانی چنای هند حاضر شویم. از ایران هم تیم ملی مردان و هم زنان در این مسابقات شرکت خواهند کرد. رقابت های انتخابی تیم ملی در هر دو بخش در جریان است. مبینا علی نسب، میترا اصغرزاده، انوشا مهدیان و سحر معصومی نفراتی هستند که حضور آنها در این مسابقات مشخص شده است. یک مسابقه انتخابی هم بین آناهیتا زاهدی فر و پرنیان قمی برگزار می شود و برنده این بازی نیز به ترکیب تیم اضافه خواهد شد.

سارا خادم الشریعه هم که غایب بزرگ تیم ملی شطرنج زنان در المپیاد جهانی است.

بله. سارا به دلیل این که مادر شده فعلا شرایط حضور در مسابقات را ندارد. امیدواریم در این بازه زمانی تا سال آینده سارا دوباره به ترکیب تیم ملی اضافه شود. به هر حال باید واقع بین باشیم، چون سطح سارا خادم الشریعه با بقیه بازیکنان اختلاف زیادی دارد و ستاره شطرنج زنان ایران است.

فدراسیون شطرنج برای خادم الشریعه برنامه ای دارد که از دور او را حمایت کند تا خیلی هم از تمرین و مسابقه دور نباشد؟

سارا در سطحی است که حتما باید با مربی خارجی تمرین کند. از طرفی فدراسیون شطرنج هم در حال حاضر به دلیل مشکلات مالی و بدهی سنگینی که روی دستش مانده، نمی تواند برای او مربی بگیرد. اما سارا خودش حواسش جمع است و خبر دارم که در این ایام هم با مربی خارجی تمریناتش را به صورت شخصی ادامه می دهد.

دلیل کندی سرعت کسب درجه استاد بزرگی در شطرنج زنان ایران نسبت به مردان چیست؟

اصلی ترین دلیل که باعث می شود یک شطرنج باز به استاد بزرگی برسد، حضور پیوسته او در رقابت های بین المللی است که بچه های ایرانی در مقایسه با سایر رقبا از این امکان کمتر برخوردار هستند. به هر حال در اروپا مسافت ها کوتاه و کشورها به هم نزدیک هستند. شرایط برای اروپایی ها بسیار مهیا تر است تا در مسابقات مختلف شرکت کنند. شطرنج بازان ایرانی در این وضعیت باید هزینه زیادی صرف کنند. دلیل مهم دیگر این که در ایران جمعیت شطرنج زنان نسبت به مردان کمتر است. به خصوص این که تعداد زنان بعد از دوره تاهل ریزش پیدا می کند. یک سری فرهنگ های خاص هم هست که در رفت و آمد آنها اثر می گذارد. در حال حاضر ما مبینا علی نسب را داریم که دو نرم از استاد بزرگی اش را گرفته و تنها یک نرم دیگر را باید بگیرد تا استاد بزرگ شود. متاسفانه در این دو سال اخیر کرونا بسیاری از مسابقات را لغو کرد. خود ما شش جام بین المللی خزر، ابن سینا، خمین، پایتخت، فردوسی و دهه فجر را داشتیم که همه کنسل شد. با این حال فدراسیون جهانی شطرنج، امسال را سال شطرنج زنان نامگذاری کرده و می خواهد حمایت های ویژه ای از آنان داشته باشد.

در حال حاضر چند استاد بزرگ زن در ایران داریم؟

خودم، سارا خادم الشریعه و آتوسا پورکاشیان.

از بدهی سنگین مسابقات قهرمانی جهان زنان تهران چه خبر؟ پنج سال از این میزبانی پرحاشیه می گذرد اما هنوز ایران به فدراسیون جهانی بدهکار است.

بله متاسفانه همین طور است. فدراسیون قبلی که مسوولیت میزبانی این رقابت ها را به عهده داشت، با 120هزار یورو بدهی، مجموعه را تحویل داد. در حال حاضر رئیس جدید 60 هزار یورو از این مبلغ را پرداخت کرده و مابقی آن هنوز به جاست. این بدهی واقعا دست فدراسیون را بسته و رئیس جدید ملزم به پرداخت آن است. ما تمام تلاشمان این است که برای تیم های ملی مربی خارجی بیاوریم اما با شرایط موجود واقعا دستمان بسته است. بودجه ناچیزی هم که وزارتخانه پرداخت شده صرف این امورات شده. هزینه هر اعزام حدود 600میلیون می شود.

فکر نمی کنید جنجال این بدهی سنگین، وجهه شطرنج ایران را در سطح بین المللی خراب کرد؟

نه این طور نباید بگوییم. ما باید آن طرف قضیه را هم ببینیم. به هر حال میزبانی این مسابقات بزرگ بازتاب بین المللی زیادی داشت. 60نفر از برترین شطرنج بازان خوب زن دنیا به ایران آمدند. آنها آمدند و با یک فرهنگ جدید در کشور ما آشنا شدند و فهمیدند اینجا امن است.اما می توانیم بگوییم که بهتر بود به جای میزبانی بزرگسالان جهان ، میزبانی مسابقات بهتری مثل نوجوانان آسیا گرفته می شد تا متحمل میزبانی سنگین 600 هزار دلاری نمی شدیم. ایران در رده بندی جهانی چهارمین کشوری است که آمار بالایی در خصوص فعالیت شطرنجبازان جوان دارد. ما در جهانی بزرگسالان می توانستیم فقط سه شطرنج باز را شرکت دهیم این در حالی است که در نوجوانان آسیا می توانستیم چند برابر شرکت کننده داشته باشیم. ما باید مسابقاتی را میزبانی کنیم که هم برایمان درآمد داشته باشد و هم به لحاظ فنی از آن نفع ببریم. مگر این که یک اسپانسر قوی داشته باشیم و پشتمان به آن گرم باشد. نصف بودجه پارسال ما صرف بدهی به فیده شده است.ما در حال حاضر از خیلی کارها عقب هستیم چون به خاطر این بدهی در تنگنا هستیم.

رئیس جدید فدراسیون با وعده جذب اسپانسر به این فدراسیون آمد اما هنوز نتوانسته پولی تزریق کند؟

نه این طور نیست ایشان تلاش زیادی کردند اما در میانه راه برخی کارشکنی ها مانع شد اما در حال حاضر تلاش هایی در جریان است که از حامیان مالی دیگر کمک گرفته شود.