آرشیو دوشنبه ۳ اردیبهشت ۱۴۰۳، شماره ۱۰۸۴۴
صفحه اول
۱
سرمقاله

عزت ایران با ایمان

مسعود پیرهادی

«فی بضع سنین لله الامر من قبل و من بعد و یومئذ یفرح المومنون؛ (فرجام) کار در گذشته و آینده از آن خداست، و در آن روز است که مومنان از یاری خدا شاد می گردند.»

یک روز که حاکمی غیر الهی در این سرزمین، فرمانروایی می کرده با مغلوب شدنش، دل مومنان شاد شده و امروز با غلبه فرمانده و سربازانی الهی بر دشمنان خدا، دل مومنان در اقصی نقاط عالم، شاد شده است؛ جز این نیست که «لله الامر».رهبر معظم انقلاب، از روی ایمان به همین آموزه هاست که می گویند: «به خداوند متعال حسن ظن داشته باشید و به او توکل کنید و بدانید که وعده خداوند در دفاع از مومنین حتمی و تخلف ناپذیر است.» او اعتماد به دفاع از ایران دارد، مادامی که «ایران» با «ایمان» همراه و قرین است.

دشمن، بیشتر از تمرکز روی پهپادها و کروزها و بالستیک ها بلاشک روی ایمان مردم ایران، متمرکز خواهد شد. نقطه قوت و رمز پیروزی ها ایمان به این است که ما هیچ کاره ایم؛ کسی که مومنانه می گوید «الله رمی» نمی بازد؛ برای همین است که سال هاست ایرانی باخت نمی دهد.امروز با دیدار فرمانده کل قوا با جمعی از فرماندهان نیروهای مسلح و تقدیر و تمجید آنان، گویی روحی تازه در کالبد سرداران و امیران دمیده شد. تعارف نداریم؛ جنگی که جنگش را مردم آنچنان حس نکنند ولی گنج عزت و اقتدارش را از آن خود ببینند، پیشرفته ترین و حرفه ای ترین جنگ هاست.

تدبیری که در لسان حکیم و فرمانده کل قوا از جانب نیروهای مسلح همیشه سرافراز، ستوده شد بابت همین بود. کمترین آسیب و نگرانی و هزینه برای ما ایجاد شد؛ و بیشترین آسیب و دلشوره و تبعات به دشمن تحمیل گشت.نبرد نابرابر بود؛ ایران بود و جبهه مظلوم و البته مانند کوه محکم و مقاومت؛ از آن طرف جمع شیاطین صغیر و کبیر هم جمع بود. کشورهای ظاهرا ابرقدرت چندبرابر لایه های امنیتی که در جنگ های دیگر استفاده می کنند را به کار بردند اما به حول و قوه الهی شکستی مفتضحانه خوردند. وعده صادق، ترجمه «کم من فئه قلیله غلبت فئه کثیره بإذن الله» بود.

ما کم هستیم اما وقتی خدا با ما باشد، نصرت و غلبه به اذن الهی با ماست کمااینکه تا کنون نیز همینگونه بوده و در ادامه هم همینطور خواهد بود.یکی از ارکان حیاتی پیروزی ها چه در بیان نورانی امام راحل (ره) و چه در منویات رهبر معظم انقلاب، «وحدت» بوده است. دشمن غیر از تخریب ایمان، روی از بین بردن وحدت هم کار ویژه می کند. اختلاف عقیده و سلیقه در همه جوامع و ملت ها وجود دارد؛ مدیریت و مهار این اختلافات و جلوگیری از تبدیل شدن آن ها به گسل و گسست های غیرقابل پیوند، هنر حکمرانی و مدیریت است. پیش بردن جامعه ای که هم موحد باشد و هم متحد، بسیار پیچیده و دشوار است و برای توفیق حداکثری در این دو امر و به حداقل رسیدن آسیب به این دو ویژگی، باید هم چشم ها را به روی حقایق باز کرد و هم چشم ها را به روی بسیاری از اختلافات یا اشتباهات بست.