سرمربی تیم ملی والیبال ایران سال سختی در پیش دارد و برای کسب سهمیه المپیک باید هم در قهرمانی آسیا و هم در لیگ ملت ها بهترین عملکرد ممکن را داشته باشد. نتیجه نگرفتن در این 2 رویداد رویای المپیک را به حداقل می رساند.

روبرتو پیاتزا، سرمربی تیم ملی والیبال ایران، در یکی از مهم ترین و دشوارترین سال های والیبال ایران قرار گرفته است. سالی که می تواند مسیر حضور ایران در المپیک 2028 لس آنجلس را تا حدود زیادی مشخص کند. تیم ملی از 21 ماه جاری (خرداد) در لیگ ملت ها 2026 به میدان می رود و این رقابت ها آغاز مسیری پرپیچ و خم کسب سهمیه المپیک خواهد بود. برخلاف سال های گذشته، دیگر خبری از مسابقات انتخابی جداگانه المپیک نیست و فدراسیون جهانی والیبال سیستم جدیدی را برای صعود به بازی های المپیک تعریف کرده است. بر این اساس، 12 تیم حاضر در المپیک از سه مسیر مشخص انتخاب خواهند شد؛ یک سهمیه برای میزبان، پنج سهمیه برای قهرمانان قاره ها، سه سهمیه از مسابقات قهرمانی جهان 2027 و سه سهمیه نیز از طریق رنکینگ جهانی.

در این شرایط، اهمیت مسابقات پیش روی تیم ملی ایران دوچندان شده است. پیاتزا و شاگردانش علاوه بر حضور در لیگ ملت های والیبال، باید در رقابت های قهرمانی آسیا 2026 نیز شرکت کنند؛ تورنمنتی که قهرمان آن مستقیما سهمیه المپیک لس آنجلس را کسب خواهد کرد.

اما حتی اگر ایران موفق به کسب عنوان قهرمانی آسیا نشود، دو مسیر دیگر برای رسیدن به المپیک خواهد داشت. مسیر نخست مسابقات قهرمانی سال 2027 جهان که سه سهمیه به بهترین تیم هایی که هنوز به المپیک صعود نکرده اند اختصاص می دهد و مسیر دوم رنکینگ جهانی است که پس از پایان مرحله مقدماتی لیگ ملت های 2028، سه سهمیه دیگر را مشخص خواهد کرد.

به همین دلیل، سه دوره لیگ ملت های 2026، 2027 و 2028 برای والیبال ایران اهمیت فوق العاده ای دارند. هر برد و هر امتیاز در این رقابت ها می تواند روی جایگاه ایران در رنکینگ جهانی و در نهایت شانس حضور در المپیک تاثیر مستقیم بگذارد.

پیاتزا مجبور است همزمان دو هدف مهم را دنبال کند؛ از یک سو موفقیت در قهرمانی آسیا برای کسب سهمیه مستقیم و از سوی دیگر حفظ و ارتقای جایگاه ایران در رنکینگ جهانی از طریق عملکرد موفق در لیگ ملت ها.

البته یک نکته مهم به سود سرمربی ایتالیایی تیم ملی است. پیاتزا حالا وارد دومین سال حضور خود روی نیمکت ایران شده و شناخت بسیار بیشتری نسبت به شرایط والیبال ایران، ساختار تیم ملی و توانایی بازیکنان پیدا کرده است. او فصل نخست حضورش را صرف ارزیابی نفرات، شناخت نسل جدید و آشنایی با فضای والیبال ایران کرد و حالا انتظار می رود با آگاهی بیشتر و تصمیم گیری دقیق تر وارد رقابت های سرنوشت ساز پیش رو شود. در واقع، مسیر المپیک 2028 برای والیبال ایران از همین امسال آغاز می شود؛ مسیری طولانی که نیازمند موفقیت در قهرمانی آسیا، عملکرد قدرتمند در سه دوره لیگ ملت ها و کسب نتایج مناسب در مسابقات قهرمانی جهان است؛ چالشی بزرگ که حالا روی دوش روبرتو پیاتزا قرار دارد.