کلینت ایستوود اسطوره سینمای آمریکا و کارگردان برنده اسکار در حالی 96 ساله شد که پسرش کایل ایستوود اعلام کرده که او از دنیای سینما بازنشسته شده است. پیش تر گزارش هایی منتشر شد مبنی بر اینکه ایستوود با فیلم «هیات منصفه شماره 2» می خواست یک پروژه آخر پیدا کند تا بتواند با سربلندی به حرفه سینمایی خود پایان دهد و حالا این فیلم به عنوان آخرین فیلم ایستوود معرفی شده است.

کایل ایستوود، فرزند این سینماگر هم در مصاحبه ای جدید تاکید کرده که پدرش واقعا «بازنشسته» شده است: «من خاطرات بزرگی از کار کردن با او دارم. او اکنون بازنشسته است، 95 سال دارد. من خوش شانس بودم که توانستم در فیلم های زیادی با او کار کنم. آن تجربه فوق العاده ای برای من بود.»

ایستوود در طول دوران فعالیت سینمایی خود که از دهه 1950 میلادی آغاز شده توانسته هم در فهرست محبوب ترین بازیگران تاریخ سینما قرار بگیرد و هم در عرصه کارگردانی به دو اسکار بهترین فیلم و دو اسکار بهترین کارگردانی دست پیدا کند. او در 31 مه 1930 در سانفرانسیسکو متولد شد و پیش از ورود به ارتش، کارگری می کرد. در سال 1953 و پس از پایان خدمت در ارتش در سودای صنعت سرگرمی به لس آنجلس رفت و گرچه هیچ تجربه حرفه ای در عرصه بازیگری نداشت اما کمپانی یونیورسال با او قرارداد امضا کرد و پس از چند نقش کوتاه، در سریال موفق «پوست خام» در نقش یک کابوی به نام «رودی یتس» بازی کرد که این مجموعه تلویزیونی از سال 1958 تا 1965 به روی آنتن رفت.

ایستوود پس از آن، در سه فیلم وسترن اسپاگتی بازی کرد که این فیلم ها به موفقیت بزرگی دست یافتند تا او یه یکی از محبوب ترین بازیگران سینما تبدیل شود. او در سال 1971 نیز توانست در اولین تجربه کارگردانی خود فیلم «میستی را برایم پخش کن» را مقابل دوربین ببرد که با بودجه 725 هزار دلاری به فروشی بالغ بر 10 میلیون دلار دست یافت. این بازیگر و کارگردان آمریکایی در سال 1992 نیز با ساخت فیلم «نابخشوده» که وسترنی متفاوت بود چهار جایزه مهم اسکار شامل جایزه بهترین فیلم، کارگردانی و اسکار نقش مکمل مرد را و همچنین جایزه گلدن گلوب را برای بهترین کارگردانی کسب کرد.

ایستوود در سال 2004 نیز فیلم «عزیز میلیون دلاری» را ساخت و این فیلم در نهایت موفق به کسب جایزه اسکار بهترین فیلم، کارگردانی، بازیگر نقش اصلی زن (هیلاری سوانک) و بازیگر نقش مکمل مرد (مورگان فریمن) شد.

از دیگر ساخته های «ایستوود» می توان به «رودخانه مرموز»، «دارشان بزن»، «یاقی، خوزیس والز»، «فرار از آلکاتراز»، «فایرفاکس»، «در خط مقدم»، «پرچم های پدران ما» و «نامه هایی از ایوجیما» اشاره کرد.