سازوکارهای ساختاری در بروز فوران های بازالتی منطقه بیجار (باختر ایران)

چکیده:
در پهنه سنندج- سیرجان بسیاری از سنگ های آتشفشانی بازی که گاه به صورت تختگاه هایی سنگ های کهن تر از کواترنری را پوشانده اند، با شکل و ریخت گوناگون رخنمون یافته اند. بر اساس تاریخچه ژئودینامیکی کوهزاد زاگرس، سنگ های مورد مطالعه، سنگ های پس از برخورد هستند که در امتداد راستای سامانه های کششی در سطح آشکار شده اند. رخنمون این سنگ ها در سطح از روند شمال باختری- جنوب خاوری پیروی می کند. به ویژه مجموعه های بررسی شده در چارچوب این مقاله با نام های ندری، طهمورث و احمدآباد این روند را نشان می دهند. از این نگاه در سه جایگاه نامبرده، برداشت های صحرایی بر روی سامانه های شکستگی انجام شد که نتایج زیر حاصل شده است. گسل های برداشت شده از سه جایگاه سنگ های بازالتی، ویژگی های گوناگونی از نگاه روند جایگاه جریان های بازالتی و نیز سن آنها دارند. این گسل ها که همگی از نوع گسل های کششی (عادی) هستند یا سنی پس از شکل گیری بازالت ها دارند (جوا ن ترین گسل ها)، یا همزمان با برون ریزی بازالت ها هستند که همزمان با آخرین مرحله رسوب گذاری مارن های میوسن پسین است و کهن ترین این گسل ها دارای سن میوسن پسین و پیش از برون ریزی بازالت هستند.
زبان:
فارسی
صفحه:
87
لینک کوتاه:
magiran.com/p1091678 
روش‌های دسترسی به متن این مطلب
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 300,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!