گونه های رویارویی الهیات دینی با علم تجربی (یک مدل تعمیم یافته از دیدگاه باربور در خصوص رابطه علم و دین)

پیام:
چکیده:
الهیات دینی، به عنوان معرفتی که به تامل عقلانی درباره دین می پردازد، در مواجهه و رویارویی با علم تجربی، مسیرها و مدل های گوناگونی را طی کرده و می کند. مشهورترین مدلی که در این خصوص ارائه شده، مدل ایان باربور است که این مواجهه را به چهار سطح تقسیم می کند: تعارض، استقلال، تعامل و وحدت. از سوی دیگر، رویکردهای جدید در الهیات طبیعی با دارابودن ویژگی هایی از قبیل: پرهیز از مفهوم «خدای رخنه پوش»، پرهیز از مداخله در قلمرو علوم تجربی و در عین حال تلاش برای ارائه تفسیری معقول و خداباورانه از آن، بخشی از نظریات علمی است که به مسائل بنیادین جهان می پردازند و تاکید بر محدودیت های ذاتی علم تجربی یا کران مندبودن معرفت علمی، چشم اندازهای نوی را درباره نحوه مواجهه الهیات دینی و علم تجربی باز نموده اند. هدف ما در این مقاله آن است که گونه های رویارویی الهیات دینی با علم تجربی را بر مبنای مدل باربور و رویکردهای جدید در الهیات طبیعی مدل نماییم و یا به عبارت دیگر، مدل ارائه شده توسط باربور را با توجه به رویکردهای جدید در الهیات طبیعی، تعمیم داده و بازسازی کنیم. در نتیجه به مدلی خواهیم رسید که آغاز آن، مسئله یا رویکرد تعارض میان الهیات دینی و علم تجربی است. این تعارض در دو سطح متافیزیک و قلمرو، امکان بروز دارد. دیدگاه تلاقی و تایید با نقد فلسفی متافیزیک علم و تعدیل آن، به تعارض در سطح متافیزیک واکنش نشان می دهد و دیدگاه های مکملیت و تمایز با تاکید بر محدودیت ذاتی علم و کران مندبودن معرفت علمی، به تعارض در سطح قلمرو واکنش نشان می دهند. هریک از دو رویکرد فوق، در واکنش ایجابی خود به این سطح از تعارض، مسیر متفاوتی را می پیمایند.
زبان:
فارسی
صفحه:
129
لینک کوتاه:
magiran.com/p1100151 
روش‌های دسترسی به متن این مطلب
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 300,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!