ژئوشیمی توده گرانیتوییدی قره بلطاق، بویین میان دشت (جنوب شرق الیگودرز)

پیام:
چکیده:
توده گرانیتوییدی قره بلطاق به عنوان بخشی از مجموعه ماگمایی- دگرگونی شمال بویین میان دشت در جنوب شرق الیگودرز قرار دارد و در پهنه زمین ساختاری سنندج- سیرجان واقع شده است. از نظر سنگ شناسی، این مجموعه متشکل از گرانیت، دیوریت و گابرو به همراه سنگ های دگرگونی متابازیت است. سنگ های گرانیتی از نظر کانی شناسی، دارای کانی های اصلی کوارتز، آلکالی فلدسپات، پلاژیوکلاز، بیوتیت، آمفیبول و کانی های فرعی اپیدوت، زیرکن، اسفن، آپاتیت، تورمالین، آلانیت و اوپاک هستند. توده نفوذی گرانیتی قره بلطاق از نظر زمین شیمیایی دارای SiO2 74/68 تا 59/72 درصد وزنی، K2O 5/4 تا 01/5 درصد وزنی، Na2O بالا (75/3 تا 23/4 درصد وزنی) و میزان Fe2O3tot 2/2 تا 78/3 درصد وزنی است. این گرانیت ها متاآلومینیوس تا کمی پرآلومینوس هستند. در نمودار REE به هنجار شده به کندریت، تمامی نمونه ها غنی شدگی LREES به HREES، همراه با آنومالی منفی Eu نشان می دهند. نمودارهای عنکبوتی به هنجار شده نسبت به MORB تهی شدگی از Sr، Ba، P و Ti نشان می دهند. درجه حرارت های اشباع زیرکن محاسبه شده از 799 تا 848 درجه سانتی گراد تغییر می کند. این گرانیت ها از نظر زمین شیمیایی دارای طبیعت A2 هستند و در یک موقعیت تکتونیکی بعد از برخورد تشکیل شده اند.
زبان:
فارسی
صفحه:
59
لینک کوتاه:
magiran.com/p1106141 
برخی از خدمات از جمله دانلود متن مقالات تنها به مشترکان مگیران ارایه می‌گردد. شما می‌توانید به یکی از روش‌های زیر مشترک شوید:
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 400,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
پرداخت با کارتهای اعتباری بین المللی از طریق PayPal امکانپذیر است.
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!
توجه!
  • دسترسی به متن مقالات این پایگاه در قالب ارایه خدمات کتابخانه دیجیتال و با دریافت حق عضویت صورت می‌گیرد و مگیران بهایی برای هر مقاله تعیین نکرده و وجهی بابت آن دریافت نمی‌کند.
  • حق عضویت دریافتی صرف حمایت از نشریات عضو و نگهداری، تکمیل و توسعه مگیران می‌شود.
  • پرداخت حق اشتراک و دانلود مقالات اجازه بازنشر آن در سایر رسانه‌های چاپی و دیجیتال را به کاربر نمی‌دهد.