تعیین شیوع روش های فیزیکی مورد استفاده برای خودکشی در ایران: یک مرور ساختارمند و متاآنالیز

چکیده:
سابقه و هدف
بررسی روش های مورد استفاده برای خودکشی یکی از مهم ترین جنبه تحقیقات خودکشی شناسی است. دیدگاه دقیقی در رابطه با روش های فیزیکی به کار گرفته شده برای خودکشی در کشور وجود ندارد. هدف از این مطالعه تعیین شیوع برخی روش های فیزیکی به کار رفته در خودکشی های داخل کشور به وسیله روش متاآنالیز می باشد.
روش بررسی
کلیه پایگاه های اطلاع رسانی داخلی و همچنین PubMed، Science direct و Scopus با استفاده از کلید واژه های حساس بررسی شدند. جستجو محدود به دو دهه اخیر و به روز شده تا خرداد ماه 1391 بود. مطالعات با استفاده از روش اثرات تصادفی مانتل هنزل در متاآنالیز با هم ترکیب شدند. برای آزمون ناهمگنی از آماره Q کوکران استفاده شد.
یافته ها
به طور کلی 19 مطالعه از 16 استان وارد تحلیل نهایی شدند. شایع ترین روش خودکشی؛ خودسوزی با شیوع 13% (فاصله اطمینان 95%: 9 تا 17%) بدست آمد. شیوع سایر روش ها به ترتیب، حلقه آویز 2% (فاصله اطمینان 95%: 1 تا 3%) و استفاده از سلاح گرم 3% (با دامنه اطمینان 95%: 4-1%) برآورد شد.
نتیجه گیری
طبق نتایج این متاآنالیز، شایع ترین روش های فیزیکی به کار رفته در خودکشی، به ترتیب شامل خودسوزی، استفاده از سلاح گرم و حلقه آویز بدست آمد.
زبان:
فارسی
صفحات:
44 -52
لینک کوتاه:
magiran.com/p1138721 
روش‌های دسترسی به متن این مطلب
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 300,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!