اثر حشره کش های ایمیداکلوپرید و پیریمیکارب روی واکنش تابعی زنبور پارازیتوئید Aphidius matricariae Haliday (Hym.: Braconidae) در شرایط آزمایشگاهی

چکیده:
یکی از ویژگی های مهم برای انتخاب دشمن طبیعی مناسب جهت استفاده در برنامه های کنترل بیولژیکی آفات، بررسی واکنش تابعی آن در تراکم های مختلف میزبان می باشد. از سوی دیگر کاربرد حشره کش ها روی جمعیت آفات ممکن است، روی واکنش-های رفتاری از جمله واکنش تابعی و به دنبال آن روی کارایی دشمنان طبیعی تاثیر بگذارد. در این پژوهش، اثر دو حشره کش ایمیداکلوپرید و پیریمیکارب روی واکنش تابعی زنبور پارازیتوئید Aphidius matricariae (Haliday) نسبت به تراکم های مختلف پوره سن سوم شته جالیز Aphis gossypii (Glover) در شرایط آزمایشگاهی در دمای 1±25 درجه سلسیوس، رطوبت نسبی 5±65 درصد و دوره نوری 8: 16 ساعت (تاریکی: روشنایی) مطالعه شد. پارازیتوئیدهای ماده جفت گیری کرده که کمتر از 12 ساعت عمر داشتند، به مدت 24 ساعت در معرض سطح آغشته به غلظت LC25 حشره کش های مذکور و آب مقطر به عنوان شاهد در استوانه های شیشه ای قرار گرفتند. سپس تراکم های 2، 4، 8، 16، 32 و 64 میزبان در 10 تکرار در اختیار آن ها قرار داده شد. تعیین نوع واکنش تابعی با استفاده از رگرسیون لجستیک و تخمین پارامترها با استفاده از رگرسیون غیرخطی برنامه SAS انجام شد. مطابق با نتایج به دست آمده، واکنش تابعی در شاهد و تیمارهای دو حشره کش از نوع دوم بود. قدرت جستجوگری (a) در تیمارهای شاهد، ایمیداکلوپرید و پیریمیکارب به ترتیب 0645/0، 0373/0 و 0452/0 بار در ساعت و زمان دستیابی (Th) به ترتیب 4607/0، 8873/0 و 6292/0 ساعت تخمین زده شدند. حداکثر نرخ حمله (T/Th) در تیمارهای مذکور به ترتیب 09/52، 05/27 و 14/38 پوره میزبان محاسبه شد. نتایج نشان داد که پیریمیکارب در مقایسه با ایمیداکلوپرید، اثر سوء کمتری روی زمان دستیابی پارازیتوئید دارد.
زبان:
فارسی
صفحات:
51 -61
لینک کوتاه:
magiran.com/p1146169 
روش‌های دسترسی به متن این مطلب
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 300,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!