مقایسه دو روشPCR و تست اوره آز سریع در شناسایی هلیکوباکتر پیلوری در نمونه بافت بیوپسی معده

پیام:
چکیده:
زمینه و هدف
هلیکوباکترپیلوری به عنوان یک عامل عمده خطر در زخم های معده و دوازدهه و سرطان معده شناخته شده است. به علل مختلف، آزمایش هایی همانند کشت، کاملا رضایت بخش نمی باشد. هدف از این مطالعه، مقایسه تست اوره آز (RUT) با روشPCR در شناسایی هلیکوباکتر پیلوری در نمونه های بافت بیوپسی معده می باشد.
مواد و روش ها
ابتدا سوش استاندارد (H.pylori (N:oC30 تهیه گردید. در تستPCR از پرایمرهای ژن glmM (ureC) استفاده گردید. تست PCR به وسیله روش های حساسیت و ویژگی بهینه گردید. سپس تعداد 100 نمونه ی مرضی متشکل از بافت بیوپسی معده تهیه گردید. تست اوره آز سریع بر روی تمامی نمونه های جمع آوری شده انجام گردید. از تمامی نمونه ها، به روش DNG استخراج DNA صورت گرفت. سپس نمونه ها توسط آزمون PCR بررسی گردیدند.
نتایج
در تست اپتیمایز شده PCR، محصول bp 294 تکثیرگردید. حساسیت تستPCR، CFU 10 بدست آمد. در آزمون ویژگی با نمونه های DNA ی غیر از هلیکوباکتر پیلوری، هیچ محصول ناخواسته ای مشاهده نگردید. از 100 نمونه بافت بیوپسی معده، 64% از نمونه ها توسط تست اوره آز سریع و 76% توسط تست PCR، مثبت گزارش گردیدند.
نتیجه گیری
با توجه به اینکه آزمون PCRدرتشخیص هلیکوباکترپیلوری در نمونه بافت بیوپسی دارای دقت، حساسیت و ویژگی بالاتری نسبت به تست اوره آز سریع می باشد، بنابراین از این روش می توان به منظور شناسایی H.pylori استفاده نمود.
زبان:
فارسی
صفحه:
104
لینک کوتاه:
magiran.com/p1171853 
برخی از خدمات از جمله دانلود متن مقالات تنها به مشترکان مگیران ارایه می‌گردد. شما می‌توانید به یکی از روش‌های زیر مشترک شوید:
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 400,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
پرداخت با کارتهای اعتباری بین المللی از طریق PayPal امکانپذیر است.
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!
توجه!
  • دسترسی به متن مقالات این پایگاه در قالب ارایه خدمات کتابخانه دیجیتال و با دریافت حق عضویت صورت می‌گیرد و مگیران بهایی برای هر مقاله تعیین نکرده و وجهی بابت آن دریافت نمی‌کند.
  • حق عضویت دریافتی صرف حمایت از نشریات عضو و نگهداری، تکمیل و توسعه مگیران می‌شود.
  • پرداخت حق اشتراک و دانلود مقالات اجازه بازنشر آن در سایر رسانه‌های چاپی و دیجیتال را به کاربر نمی‌دهد.