تصویر برداری رادیوایزوتوپی از کورتکس کلیه

پیام:
چکیده:
پیلونفریت دلیل عمده اسکار کلیه در اطفال می باشد. ده تا بیست درصد از افرادی که دچار اسکار می شوند دچار بیماری پرفشار خونی در زندگی آتی می شوند لذا شناسایی دقیق و پی گیری مداوم اطفال با اسکار کلیه مهم می باشد. هدف این مقاله مروری بر ارزیابی رادیوداروی (99mTc-dimercaptosuccinic acid) 99m Tc - DMSA در تشخیص اسکار و عفونت پیلونفریت و مقایسه ارزش تشخیصی این روش با روش های دیگر مانند سایر روش های رادیوایزوتوپی، رادیولوژی و سونوگرافی می باشد. نتایج نشان داده شده است که سونوگرافی می تواند تقریبا 39 درصد موارد پیلونفریت تشخیص داده شده توسط 99m Tc-DMSA را نشان دهد. سی تی اسکن احتمالا روش حساس و موثر در تشخیص پیلونفریت و عوارض آن است. سی تی اسپیرال و (Magnetic Resonance Immaging) MRI حساسیت یکسان و قابل اعتمادی در تشخیص پیلونفریت نسبت به اسکن 99m Tc-DMSA دارند ولی به هر حال استفاده روتین آن در بررسی اولیه و مطالعات پیگیرانه در اطفال مبتلا به UTI عملی نیست. انجام سونوگرافی داپلر جهت تشخیص پیلونفریت حساسیت و ویژگی به ترتیب برابر 70 تا 8/73 درصد و 7/85-7/87 درصد با در نظر گرفتن اسکن 99m Tc - DMSA بعنوان استاندارد طلائی دارد. تصویربرداری 99m Tc - DMSA حساسترین روش تصویربرداری و نیز استاندارد طلائی جهت تشخیص اسکار و پیلونفریت می باشدکه حساسیت 91 - 89 درصد و ویژگی 100 درصد دارد. نتایج نشان داده شده که اسکن 99m Tc-MAG3 می تواند اطلاعات مشابه ای جهت بررسی کورتکس نسبت به اسکن 99m Tc-DMSA در اختیار ما قرار داده و نیز عملکرد نسبی کلیه محاسبه شده با آن قابل مقایسه با اسکن 99m Tc-DMSA است. هرچند برخی محققان پیشنهاد می کنند که زمان جایگزینی اسکن 99m T c- MAG3 (99mTc-mercapto acetyl tri-glycine) به جای 99m Tc-DMSA رسیده است چرا که این نوع رادیودارو می تواند اطلاعات اورودینامیک هم در اختیار بگذارد، هرچند این موضوع نیاز به مطالعه بیشتر دارد. چون پیگیری 12 ماهه نسبت به 6 ماهه پس از پیلونفریت وجود یک ضایعه پایدار را با دقت بیشتری نشان می دهد برخی از متخصصین انجام اسکن 99m Tc - DMSA، 12 ماه را جهت بررسی بهتر توصیه می کنند.
زبان:
فارسی
صفحات:
50 -69
لینک کوتاه:
magiran.com/p1241015 
برخی از خدمات از جمله دانلود متن مقالات تنها به مشترکان مگیران ارایه می‌گردد. شما می‌توانید به یکی از روش‌های زیر مشترک شوید:
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 400,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
پرداخت با کارتهای اعتباری بین المللی از طریق PayPal امکانپذیر است.
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!
توجه!
  • دسترسی به متن مقالات این پایگاه در قالب ارایه خدمات کتابخانه دیجیتال و با دریافت حق عضویت صورت می‌گیرد و مگیران بهایی برای هر مقاله تعیین نکرده و وجهی بابت آن دریافت نمی‌کند.
  • حق عضویت دریافتی صرف حمایت از نشریات عضو و نگهداری، تکمیل و توسعه مگیران می‌شود.
  • پرداخت حق اشتراک و دانلود مقالات اجازه بازنشر آن در سایر رسانه‌های چاپی و دیجیتال را به کاربر نمی‌دهد.