مطالعه تطبیقی نشانه های بصری در آینه کاری ایرانی با نقاشی آپ آرت

نویسنده:
پیام:
چکیده:
هنر آینه کاری از هنرهای سنتی ایران است که عمدتا در تزیینات داخلی بناهای تاریخی به ویژه اماکن مذهبی کاربرد دارد. بهره گیری از این هنر همواره در راستای تحقق بخشیدن به کیفیت معنوی بنا و تجسم عالم مثال در اندیشه عرفا و هنرمندان ایرانی صورت گرفته است و همچون پلی ساحت قدسی و قلمرو انسانی را به یکدیگر پیوند می دهد. در این رشته هنری، آینه کار با استفاده از آینه و برش آن به اشکال متنوع ساختاری از نقوش به هم تنیده هندسی ایجاد می کند. این نقوش از طریق محاسبه و برحسب روابط و تناسبات ریاضی سازمان یافته و نوعی فضای تصویری مستقل به وجود می آورند. این نحوه از نمایش فضا به ایجاد یک فضای تجسمی گسترده کمک می کند، تا جایی که رخدادها و سبک های هنر نوین به ویژه نقاشی آپ آرت به لحاظ بصری با این هنر قابل مقایسه هستند. این مقاله تلاشی است برای پاسخ گویی به این مسئله که آیا نشانه های زیبایی شناختی در آینه کاری ایرانی و نقاشی آپ آرت هم طراز و هم شان هستند؟ از این رو با بهره جستن از روش توصیفی تحلیلی و با شیوه جمع آوری اطلاعات کتابخانه ای و میدانی به مطالعه پاره ای از وجوه اشتراک نمونه های مدنظر می پردازیم. حاصل تطبیق و نتیجه بررسی ها نشان می دهد که 1-آینه کاری ایرانی سازمانی دقیقا محاسبه شده از سطح های تصویری و نظامی از روابط فضایی را کشف کرده است و آن را به طرزی منطقی به وسیله قطعات آینه عرضه می دارد. 2-نشانه های بصری به کاررفته در آینه کاری ایرانی و نقاشی آپ آرت فارغ از مجموع شرایط زمانی و مکانی به صورت مشابه به کار رفته است. 3-نشانه های بصری همچون توهم بصری، کیفیت دیداری، تضاد رنگی قبل از اینکه در نظام زیبایی شناسی نقاشی نوین پدیدار شود در هنر آینه کاری ایرانی متجلی شده است.
زبان:
فارسی
در صفحه:
75
لینک کوتاه:
magiran.com/p1264183 
برخی از خدمات از جمله دانلود متن مقالات تنها به مشترکان مگیران ارایه می‌گردد. شما می‌توانید به یکی از روش‌های زیر مشترک شوید:
اشتراک شخصی
با عضویت و پرداخت آنلاین حق اشتراک یک‌ساله به مبلغ 700,000ريال می‌توانید 100 عنوان مطلب دانلود کنید!
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی نامحدود همه کاربران به متن مطالب تهیه نمایند!
توجه!
  • دسترسی به متن مقالات این پایگاه در قالب ارایه خدمات کتابخانه دیجیتال و با دریافت حق عضویت صورت می‌گیرد و مگیران بهایی برای هر مقاله تعیین نکرده و وجهی بابت آن دریافت نمی‌کند.
  • حق عضویت دریافتی صرف حمایت از نشریات عضو و نگهداری، تکمیل و توسعه مگیران می‌شود.
  • پرداخت حق اشتراک و دانلود مقالات اجازه بازنشر آن در سایر رسانه‌های چاپی و دیجیتال را به کاربر نمی‌دهد.