تاملی در آرای ایلیا ابوماضی درباره خاستگاه شعر

پیام:
چکیده:
مساله خاستگاه شعر یکی از مهم ترین پرسشهای بنیادین در فلسفه ادبیات است. این مقوله از این منظر حائز اهمیت است که اصولا شناخت ماهیت و آبشخور شعر می تواند در شناخت شعر خوب و موثر بسیار مهم باشد. در دوره معاصر شاعران و منتقدان در این باره دیدگاه هایی مطرح کرده اند. علاوه بر آنان نظریه های جدید روانشناسی هم بر این مساله تاثیر گذاشته است. نویسندگان در این مقاله برآنند تا این موضوع را در دیوان ایلیا ابوماضی بررسی کنند. بررسی این موضوع با توجه به دیدگاه های ارائه شده جدید و نیز با در نظر داشتن سنت ادبی گذشته و معانی دو واژه صنعت و الهام صورت خواهد گرفت. این مساله در دیدگاه های ایلیا مهم است که نگاه وی به خاستگاه شعر چگونه بوده؟ بدین منظور با استفاده از روش توصیفی- تحلیلی به تبیین دیدگاه های ابوماضی در باب الهام و صنعت پرداخته ایم. از نتایج تحقیق برمی آید که شعر کامل و پخته ترکیبی از الهام و صنعت است و نمی توان یکی را بدون دیگری در نظر گرفت. همچنین بررسی اشعارش نشان می دهد که خاستگاه شعر، ضمیر ناخودآگاه انسان است، ولی کمال شعر در گرو ویرایش و تنقیح آن است.
زبان:
فارسی
صفحات:
51 -75
لینک کوتاه:
magiran.com/p1425226 
روش‌های دسترسی به متن این مطلب
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 300,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!