ارزیابی اثر کشت مخلوط تاخیری آفتابگردان و باقلا بر عملکرد و کارایی استفاده از زمین

چکیده:
این آزمایش به منظور بررسی اجزای عملکرد، عملکرد و نسبت برابری زمین تحت تاثیر کشت مخلوط تاخیری آفتابگردان و باقلا، در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه پیام نور استان آذربایجان غربی - شهرستان نقده در سال زراعی 92-1391 به اجرا درآمد. تیمار های آزمایش شامل کشت مخلوط ردیفی (یک ردیف باقلا + یک ردیف آفتابگردان)، کشت مخلوط نواری (دو ردیف باقلا + چهار ردیف آفتابگردان، چهار ردیف باقلا + دو ردیف آفتابگردان و سه ردیف باقلا + سه ردیف آفتابگردان) و کشت خالص باقلا و آفتابگردان بود. الگو های کشت مخلوط تاخیری اثر معناداری بر صفات مورد مطالعه دو گیاه آفتابگردان و باقلا (به جز تعداد دانه در نیام باقلا) داشت. بیشترین عملکرد دانه آفتابگردان (4140 کیلوگرم در هکتار) و باقلا (3/2567 کیلوگرم در هکتار) از کشت مخلوط ردیفی و کمترین مقادیر عملکرد دانه آفتابگردان (7/3136 کیلوگرم در هکتار) و باقلا (1957 کیلوگرم در هکتار) از کشت خالص به دست آمد. درصد روغن آفتابگردان در تمامی تیمار های کشت مخلوط بیشتر از تیمار کشت خالص بود. بیشترین نسبت برابری زمین (85/1= LER) و کاهش یا افزایش عملکرد واقعی کل (67/1AYL=) از کشت ردیفی و بیشترین سودمندی کشت مخلوط (25/1= IA) از کشت مخلوط چهار ردیف باقلا + دو ردیف آفتابگردان به دست آمد. نتایج تحقیق حاضر نشان داد که استفاده از کشت مخلوط تاخیری راهکار مناسبی برای استفاده بهتر از منابع محیطی و افزایش تولید محصول در مقایسه با کشت خالص دو گونه دارد.
زبان:
فارسی
صفحات:
183 -196
لینک کوتاه:
magiran.com/p1438948 
روش‌های دسترسی به متن این مطلب
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 300,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!