سنجش سریع اکسیژن مورد نیاز شیمیایی از طریق هضم با مایکروویو و مقایسه آن با روش هضم در راکتور حرارتی

پیام:
چکیده:
زمینه و هدف
در روش متداول برای تعیین اکسیژن مورد نیاز شیمیایی، اکسیداسیون ترکیبات آلی توسط دی کرومات پتاسیم در شرایط اسیدی و هضم در راکتور حرارتی (2 ساعت، c°150) انجام می شود. نظر به اینکه امواج مایکروویو با پلاریزاسیون یونی و چرخش سریع مولکول های قطبی، قادر به تولید گرما می باشند، در مطالعه حاضر، سنجش سریع اکسیژن مورد نیاز شیمیایی، از طریق هضم با مایکروویو مورد بررسی قرار گرفت.
روش کار
در این مطالعه تجربی، برای مقایسه هضم با راکتور حرارتی و مایکروویو در تعیین اکسیژن مورد نیاز شیمیایی، 243 نمونه استاندارد محلول پتاسیم هیدروژن فتالات و نمونه های فاضلاب خام و پساب بر اساس رنگ سنجی یون کروم احیا شده مورد مطالعه قرار گرفتند. برای تحلیل نتایج، از آزمون ویلکاکسون1 استفاده شد.
یافته ها
میانگین اکسیژن مورد نیاز شیمیایی در حالت هضم با مایکروویو (360 وات و 5 دقیقه)، اختلاف معنی داری با میانگین نتایج راکتور حرارتی (2 ساعت، c°150) نداشتند. انرژی مصرفی راکتور حرارتی و مایکروویو به ازای هر بار استفاده، به ترتیب 736 و 30 وات- ساعت تعیین شدند. بر این اساس، انرژی و زمان هضم راکتور حرارتی در تعیین اکسیژن مورد نیاز شیمیایی، حدود 24 برابر مایکروویو می باشد.
نتیجه گیری
استفاده از مایکروویو به دلیل قابلیت کاتالیتیکی آن در اکسیداسیون شیمیایی، از نظر زمان و انرژی به راکتور حرارتی ترجیح داده می شود.
زبان:
فارسی
صفحات:
421 -428
لینک کوتاه:
magiran.com/p1457097 
برخی از خدمات از جمله دانلود متن مقالات تنها به مشترکان مگیران ارایه می‌گردد. شما می‌توانید به یکی از روش‌های زیر مشترک شوید:
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 300,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!
توجه!
  • دسترسی به متن مقالات این پایگاه در قالب ارایه خدمات کتابخانه دیجیتال و با دریافت حق عضویت صورت می‌گیرد و مگیران بهایی برای هر مقاله تعیین نکرده و وجهی بابت آن دریافت نمی‌کند.
  • حق عضویت دریافتی صرف حمایت از نشریات عضو و نگهداری، تکمیل و توسعه مگیران می‌شود.
  • پرداخت حق اشتراک و دانلود مقالات اجازه بازنشر آن در سایر رسانه‌های چاپی و دیجیتال را به کاربر نمی‌دهد.