بررسی برخی از شاخص های مقاومت به خشکی گونه اسکنبیل هفت بندی (Calligonum polygonoides)در شرایط طبیعی

چکیده:
خشکی به عنوان تاثیر گذارترین عامل بر رشد و پراکنش گیاهان، از جایگاه ویژه ای در اکوسیستم های بیابانی برخوردار است. به همین دلیل در این تحقیق، برخی از شاخص های مقاومت به خشکی گونه اسکنبیل هفت بندی در دو مرحله قبل و بعد از آبیاری، در شرایط طبیعی مورد اندازه گیری قرار گرفت. نتایج نشان داد که پتانسیل آب در مرحله قبل از آبیاری به طور معنی داری بیشتر (منفی تر) از مرحله بعد از آبیاری بود. مقدار پرولین نیز در مرحله قبل از آبیاری با مقدار 1/3 میلی گرم بر گرم وزن تر به طور معنی داری بیشتر از مرحله بعد از آبیاری بود. بیشترین مقدار قند های محلول نیز در مرحله قبل از آبیاری مشاهده شد. این نتایج نشان داد که آبیاری به طور معنی داری باعث کاهش پتانسیل آب (منفی کمتر)، مقدار پرولین و قند های محلول شد. نتایج همچنین نشان داد که مقدار پتاسیم به طور معنی داری بیشتر از مقدار سدیم بود. تفاوت معنی داری بین پایه های اسکنبیل در مقدار محتوای نسبی آب به دست نیامد و به طور متوسط این مقدار برابر با 32 درصد بود. به طور کلی، نتیجه گیری شد که گونه اسکنبیل هفت بندی با حفظ پتانسیل منفی تر آب از طریق تجمع پرولین (همراه با تجمع قند و پتاسیم) و همچنین محتوای نسبی آب بالا می تواند بهتر خود را با شرایط محیط سازگاری دهد.
زبان:
فارسی
صفحات:
1 -10
لینک کوتاه:
magiran.com/p1487881 
روش‌های دسترسی به متن این مطلب
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 300,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!