ارزیابی تکنیک های مورد استفاده پرستاران در جابجایی بیماران با استفاده از شاخص DINO و مقایسه آن با روش MAPO در برآورد ریسک ابتلا به اختلالات اسکلتی عضلانی

چکیده:
مقدمه
بلند کردن و جابجا کردن بیماران، به عنوان یکی از ریسک فاکتورهای مهم بروز اختلالات اسکلتی عضلانی در میان پرستاران می باشد. این مطالعه با هدف ارزیابی کارآمدی شاخص DINO جهت برآورد ریسک ابتلا به اختلالات اسکلتی - عضلانی ناشی از جابجایی بیمار در پرسنل پرستاری بیمارستان انجام شد.
روش ها
این مطالعه مقطعی در بین 250 نفر از پرسنل پرستار دارای وظیفه حمل بیمار در سال 1394در شهر اصفهان انجام شد. داده ها با استفاده از پرسشنامه استاندارد نوردیک و چک لیست های DINO و MAPO گردآوری گردید. از آمار توصیفی جهت توصیف متغیرها و آزمون های کای دو و اسپیرمن جهت تجزیه و تحلیل داده ها استفاده شد.
نتایج
میزان شیوع 12 ماهه اختلالات اسکلتی - عضلانی در بین نمونه ها 6/87 درصد گزارش شد. ارزیابی به کمک ابزار DINO نشان داد که میانگین امتیاز نهایی به دست آمده برابر با 8/1± 73/9 می باشد که نشان دهنده ایمن نبودن روش های استفاده شده توسط پرستاران جهت حمل بیماران می باشد. نتایج آنالیز آماری نشان داد که وقوع علائم اسکلتی عضلانی در کارکنان پرستاری مورد مطالعه با امتیاز نهایی شاخص DINO و MAPO دارای ارتباط معنی دار آماری است (001/0P<).
نتیجه گیری
با توجه به یافته های مطالعه، روش ارزیابی DINO همانند روش MAPO ابزاری مناسب جهت برآورد ریسک ابتلا به اختلالات اسکلتی - عضلانی ناشی از جابجایی بیمار در کارکنان پرستاری می باشد. همچنین از این روش می توان در ارزیابی برنامه های آموزشی حمل بیمار و برآورد تکنیک کار پرستار در حین حمل بیماران استفاده نمود
زبان:
فارسی
صفحات:
50 -57
لینک کوتاه:
magiran.com/p1531525 
روش‌های دسترسی به متن این مطلب
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 300,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!