کاربرد نظریه مجموعه های فازی و روش فائو در تناسبو خوشه بندی واحدهای اراضی منطقه مرند برای محصولات آفتابگردان و کلزا

چکیده:
افزایش جمعیت و محدودیت اراضی قابلکشت در دهه های اخیر، موجب توجه زیاد به افزایش تولید در واحد سطح و ارزیابی تناسب اراضی شده است. چندین روش از جمله روش های محدودیت (بیشینه، تعداد و شدت)، پارامتریک (استوری و ریشهدوم) و روش مبتنی بر منطق فازی برای ارزیابی تناسب اراضی ارائهشده است که این روش های کلاسیک ارزیابی تناسب اراضی، برخلاف روش فازی، قادر به بیان ماهیت پیوسته ویژگی های خاک نبوده و کلاسهای تناسب اراضی را بهگونهای جمعناپذیر تعریف میکنند. بنابراین استفاده از مجموعه های فازی در مطالعات ارزیابی تناسب اراضی نسبت به روش های کلاسیک، میتواند به درک بهتری از آن منجر شود. همچنین شبکه های عصبی مصنوعی کوهنن و خوشهبندی فازی میتواند برای تکمیل اطلاعات و تعیین خاکهای همگن استفاده گردد. در این مطالعه بهمنظور مقایسه روش های فازی و فائو (پارامتریک-ریشه دوم) همبستگی بین شاخص اراضی و عملکرد مشاهدهشده آفتابگردان و کلزا در سطح منطقه ایجاد 0) بیشتر / 0 و 617 / شد که همبستگی مذکور برای روش مبتنی بر نظریه مجموعه های فازی (بهترتیب با ضریب همبستگی 709
0) بوده است. این نتایج نشاندهنده دقت و پتانسیل بالای کاربری / 0 و 300 / از روش فائو (بهترتیب با ضریب همبستگی 605 روش منطق فازی نسبت به روش های کلاسیک ارزیابی تناسب اراضی هست و این امر ناشی از قابلیت منطق فازی در بیان ماهیت پیوسته فرآیندها میتواند بیان شود. نتایج بهدستآمده نشان داد که خاکرخهای شاهد 1 و 4 بر اساس روش خوشه- بندی واحدهای اراضی همگن هست و این نتایج میتواند در تکمیل اطلاعات استفاده شود.
زبان:
فارسی
صفحات:
273 -290
لینک کوتاه:
magiran.com/p1553162 
برخی از خدمات از جمله دانلود متن مقالات تنها به مشترکان مگیران ارایه می‌گردد. شما می‌توانید به یکی از روش‌های زیر مشترک شوید:
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 400,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!
توجه!
  • دسترسی به متن مقالات این پایگاه در قالب ارایه خدمات کتابخانه دیجیتال و با دریافت حق عضویت صورت می‌گیرد و مگیران بهایی برای هر مقاله تعیین نکرده و وجهی بابت آن دریافت نمی‌کند.
  • حق عضویت دریافتی صرف حمایت از نشریات عضو و نگهداری، تکمیل و توسعه مگیران می‌شود.
  • پرداخت حق اشتراک و دانلود مقالات اجازه بازنشر آن در سایر رسانه‌های چاپی و دیجیتال را به کاربر نمی‌دهد.