کاربرد مدل آنتروپی شانون در پهنه بندی توسعه یافتگی شهرستان های استان یزد از دیدگاه بیابانزدایی

پیام:
چکیده:
یکی از اهداف مهم انجام طرح های بیابان زدایی کاهش محرومیت (توسعه نیافتگی) و رفع تبعیض (نابرابری) بین مناطق مختلف بوده است. شناخت و تجزیه و تحلیل وضع موجود نواحی مختلف از دیدگاه بیابان زدایی نخستین گام در فرآیند توسعه پایدار منطقه ای و شناخت کمبودها و تنگناها می باشد. ضعف روش های اندازه گیری سنتی عملکرد، نیاز به ارائه روش های نوین و کمی را ایجاب می کند. بنابراین در این پژوهش سوال اصلی تحقیق این است که آیا فعالیت های انجام شده در سطح شهرستان های استان با توجه به وسعت اراضی بیابانی و منابع تحت تاثیر، مناسب بوده است؟ و همچنین آیا مدل آنتروپی در برآورد این پهنه بندی کارایی لازم را دارد؟ شاخص ها و متغیرهای توسعه فرآیند بیابان زدایی می توانند به خوبی وضع نواحی را نشان دهند که با توجه به آن می توان سیاست های بودجه بندی، نیروی انسانی و غیره را تعیین نمود. بنابراین اطلاعات اولیه در زمینه فعالیت های بیابان زدایی از مرکز ملی بیابان زدایی استان یزد به تفکیک شهرستان گردآوری و از روش آنتروپی شانون به منظور بررسی و رتبه بندی ساختار وضع موجود بیابان زدایی استفاده شد. این مدل با ساختار سلسله مراتبی به ارزیابی توسعه شهرستان ها از نظر توسعه شاخص های بیابان زدایی می پردازد و در انتها نتایج را به صورت نقشه های ارزیابی ارائه می دهد. نتایج حاصله نشان داد که شهرستان های یزد، تفت و مهریز به طور مشترک با درجه توسعه یافتگی 873/0- از نظر مجموع شاخص های بیابان زدایی در وضعیت نامناسبی می باشند و شهرستان های بافق، اردکان، صدوق و طبس به ترتیب با درجه توسعه یافتگی، 768/0 ، 596/0، 539/0و 479/0 از وضعیت مناسبی برخوردارند.
زبان:
فارسی
صفحات:
113 -133
لینک کوتاه:
magiran.com/p1574480 
برخی از خدمات از جمله دانلود متن مقالات تنها به مشترکان مگیران ارایه می‌گردد. شما می‌توانید به یکی از روش‌های زیر مشترک شوید:
اشتراک شخصی
با عضویت و پرداخت آنلاین حق اشتراک یک‌ساله به مبلغ 700,000ريال می‌توانید 100 عنوان مطلب دانلود کنید!
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی نامحدود همه کاربران به متن مطالب تهیه نمایند!
توجه!
  • دسترسی به متن مقالات این پایگاه در قالب ارایه خدمات کتابخانه دیجیتال و با دریافت حق عضویت صورت می‌گیرد و مگیران بهایی برای هر مقاله تعیین نکرده و وجهی بابت آن دریافت نمی‌کند.
  • حق عضویت دریافتی صرف حمایت از نشریات عضو و نگهداری، تکمیل و توسعه مگیران می‌شود.
  • پرداخت حق اشتراک و دانلود مقالات اجازه بازنشر آن در سایر رسانه‌های چاپی و دیجیتال را به کاربر نمی‌دهد.