ارزیابی تاثیر پاکلوبوترازول و ترینگزاپک اتیل بر ویژگی های ریخت شناختی و فیزیولوژیکی دو گیاه پرچینی رزماری (Rosmarinus officinalis) و نوش (Thuja orientalis Morgan)

چکیده:
در سال های اخیر استفاده از تنظیم کننده های رشد به ویژه کندکننده های رشد افزایش چشمگیری یافته است. تریازول ها (پاکلوبوترازول و ترینگزاپک اتیل) به عنوان موثرترین و کم خطرترین کندکننده های رشد سبب ایجاد گیاهان پوششی کوتاه تر و متراکم تر می شود که برگ های سبز تیره تر و ضخیم تر دارد. برای ارزیابی تاثیر پاکلوبوترازول و ترینگزاپک اتیل بر ویژگی های ریخت شناختی (مرفولوژیکی) و فیزیولوژیکی دو گیاه پرچینی (رزماری و نوش رقم مورگان) آزمایشی در قالب طرح بلوک کامل تصادفی شامل شانزده تیمار و سه تکرار اجرا شد. بدین منظور بی درنگ پس از هرس هر دو گیاه، محلول پاشی برگی پاکلوبوترازول با غلظت های 1000 و 4000 میلی گرم در لیتر، ترینگزاپک اتیل با غلظت 1000 میلی گرم در لیتر و آب مقطر به عنوان شاهد انجام شد. صفات مورد اندازه گیری در این پژوهش شامل ارتفاع، طول و عرض گیاه، وزن تر و خشک بخش های هرس شده، طول میانگره، میزان پرولین، سبزینه (کلروفیل)a، سبزینهb و سبزینه کل بود. نتایج نشان دادند کندکننده های رشد سبب کاهش رشد طولی و عرضی، طول میانگره ها، وزن تر و خشک بخش های هرس شده گیاه و افزایش میزان پرولین، سبزینه a، b و کل نسبت به تیمار شاهد شد.
زبان:
فارسی
صفحات:
511 -519
لینک کوتاه:
magiran.com/p1633837 
روش‌های دسترسی به متن این مطلب
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 300,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!