تاثیر باردهی و تغییر قندهای محلول و نشاسته در ساقه، جوانه و برگ بر بافت مردگی جوانه اولیه انگور

چکیده:
بافت مردگی جوانه (Bud necrosis) یک ناهنجاری فیزیولوژیک در انگور است که منجر به مرگ جوانه های بارور شده و عملکرد کاهش می یابد. هدف از انجام این پژوهش، بررسی تغییر میزان قندهای محلول و نشاسته و ارتباط آن با بروز بافت مردگی جوانه اولیه در انگور عسکری بود. آزمایش در تاکستانی با سن پانزده سال و نظام تربیت پاچراغی و فاصله کاشت 5/2 × 3 متر، به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار در سال 1387- 1386، اجرا شد. عامل اول شامل تیمار میوه دار و بدون میوه، عامل دوم نوع اندام گیاهی در سه سطح (جوانه، برگ و ساقه) و عامل سوم زمان نمونه برداری در ده سطح (40 روز تا 130 روز) بود. نتایج نشان داد که نخستین نشانه ناهنجاری در60 روز پس از شکفتن جوانه ها آغاز و تا آخر فصل رشد ادامه داشت. همچنین غلظت قندهای محلول در اوایل فصل رشد، افزایش و سپس کاهش یافت، ولی نشاسته در همه اندام ها به ویژه در جوانه افزایش یافت. غلظت قندهای محلول و نشاسته در تاک های میوه دار نسبت به بدون میوه بیشتر بود. در هر دو بوته میوه دار و بدون میوه با گذشت زمان، میزان ذخیره نشاسته در همه اندام ها افزایش داشت. همبستگی منفی قندهای محلول و نشاسته با درصد بافت مردگی جوانه اولیه در تاک های بدون میوه نسبت به میوه دار مشاهده شد. به عبارت دیگر، نقش قندهای محلول و میزان ذخیره نشاسته در جوانه بر بروز ناهنجاری بافت مردگی جوانه در انگور رقم عسکری اثبات شد.
زبان:
فارسی
صفحات:
501 -509
لینک کوتاه:
magiran.com/p1633838 
روش‌های دسترسی به متن این مطلب
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 300,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!