نانو حامل پلیمری Diblock و کورکومین، رویکردی جدید به منظور غلبه بر مقاومت دارویی در سرطان سینه

پیام:
چکیده:
زمینه
سرطان سینه یکی از علت های مرگ و میر در جهان می باشد. نیمی از افراد با بیماری متاستاتیک مقاومت به تاموکسیفن را گسترش می دهند و تقریبا تمام بیماران سرانجام به تاموکسیفن مقاومت پیدا می کنند. به منظور مقابله با تاثیرات منفی تاموکسیفن، این دارو در ترکیب با ماده ضدسرطان کورکومین که سمیت کمتری نسبت به تاموکسیفن دارد، قرار گرفت. در این تحقیق به منظور بسته بندی تاموکسیفن در کنار کورکومین از نانو حامل پلیمری دی بلاک (دندروزوم) استفاده شد و تاثیر ترکیب حاصل شده (نانو تاموکسیفن+ کورکومین) بر سلول های MCF-7 مقاوم به تاموکسیفن و سلول های فیبروبلاست مورد بررسی قرار گرفت.
مواد و روش ها
MTTAssay به منظور بررسی تاثیر ضد تکثیر و سمیت دارو مورد استفاده قرار گرفت. فلوسایتومتری و Annexin-V-FLUOS به ترتیب به منظور بررسی تاثیر ضد تکثیر و القای آپوپتوز استفاده شد.
یافته ها
نانو (تاموکسیفن+ کورکومین) در مقایسه با داروی تاموکسیفن تاثیرات سمی کمتری بر سلول های نرمال داشت و باعث افزایش فعالیت آپوپتوزی و کاهش تکثیر در سلول های MCF-7 مقاوم به تاموکسیفن شد. کورکومین و تاموکسیفن با خاصیت سینرژیستی و القای آپوپتوز را در سلول های MCF-7 مقاوم به تاموکسیفن نسبت به تاموکسیفن، نانو تاموکسیفن و نانو کورکومین افزایش دادند.
نتیجه گیری
یافته های این مطالعه نشان داد که تغییرات اعمال شده بر تاموکسیفن توسط نانو حامل پلیمری و کورکومین به درمان موثرتر سرطان سینه کمک می کند.
زبان:
فارسی
صفحات:
951 -961
لینک کوتاه:
magiran.com/p1641792 
روش‌های دسترسی به متن این مطلب
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 300,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!