آموزش دریایی در ایران

آموزش از موثرترین و کارآمدترین ابزار بهره گیری درست از توانایی های انسان است که در صنعت دریایی نیز نقش و جایگاه ویژه ای ایفا می کند هم زمان با رشد صنعت دریانوردی علوم مربوط به آن نیز گسترش و توسعه یافت. قبل از اختراع ماشین بخار، علوم دریایی به عنوان بخشی از علوم ریاضی وستاره شناسی به شمار می رفت. در این میان دروس دریایی نیز عمدتا بر روی کشتی ها تعلیم داده می شد. تا این که بعدها ابعاد تازه ای به خود گرفته و واردعرصه خشکی شد.
آموزش دریایی در ایران مانند اکثر کشورها ابتدا از نیروی دریایی آغاز شد.علت آن نیز به فقدان ناوگان تجاری برمی گردد. در سال 1345 مرکز آموزش افسری نیروی دریایی تازه تاسیس در بندر انزلی اولین گروه از دانشجویان رابه صورت بورسیه به منظور استفاده در سه ارگان دریایی کشور یعنی سازمان بنادر و کشتیرانی، کشتیرانی ملی آریا و شرکت ملی نفتکش ایران به خارج اعزام کرد. این مرکز پس از چند سال فعالیت تعطیل شد. با تاسیس شرکت های کشتیرانی، ضرورت آموزش نیروی انسانی بیش از پیش احساس شد و نیروی انسانی مورد نیاز از طریق جذب دریانوردان خارجی تامین می شدو دانشجویان نیز برای آموزش دریانوردی راهی کشورهای خارجی می شدند.اما پس از پیروزی انقلاب اسلامی، تربیت نیروی انسانی در داخل در اولویت کاری مدیران و برنامه ریزان قرار گرفت و مؤسسات آموزشی در ارگان های دریایی شکل گرفت. البته در کنار آنها فعالیت دانشکده های وابسته به آموزش عالی نیز شروع شد. اولین مرکزی که در سال 1362 موفق به جذب دانشجوشد. دانشکده دریایی چابهار بود که دانشگاه امام خمینی (ره) نوشهر درسال های بعد به آن پیوست. البته راه اندازی دانشکده دریایی چابهار بامشارکت 5 ارگان دریایی کشور صورت گرفت. اواخر دهه 60 دانشگاه های صنعتی امیرکبیر و صنعتی شریف با جذب دانشجو فعالیت خودرا در این زمینه آغاز کردنددر حال حاضر مراکز ومؤسسات آموزشی زیادی نسبت به تربیت نیروی انسانی مورد نیاز اقدام می کنند که خوشبختانه تمام نیازهای آموزشی در داخل تامین می شود. در این گزارش جهت آشنایی علاقه مندان با رشته های دریایی به نحوه فعالیت و کارآنها پرداخته ای