«ماءالجبن» دارویی در طب سنتی ایران

چکیده:
طب سنتی ایرانی، جسم انسان را ترکیبی از موادی به نام اخلاط می شناسد که تغییر در مقدار (کمیت) و چگونگی (کیفیت) آن ها می تواند دسته بزرگی از بیماری ها را موجب شود که درمان شان نیازمند پاک سازی بدن از ماده مسبب بیماری است. در میان داروهای معرفی شده در طب سنتی ایرانی، ماءالجبن یا آب پنیر، دارویی پرکاربرد به شمار می آید. این دارو که از جنبه های غذایی نیز برخوردار است، هم به تنهایی و هم در ترکیب با سایر داروها استفاده می شود. پاکسازی بدن از مواد زاید، اثر درمانی بارز ماءالجبن به حساب می آید و انتخاب این دارو به خاطر ویژگی هایی که دارد، می تواند در وقت ضرورت، طبیب را از به کارگیری داروهای قوی که طبعا با ضرر نیز همراهند، بی نیاز سازد. ماءالجبن از شیر به دست می آید. نوع شیر و روشی که در ساخت ماءالجبن به کار می رود، طبیعت (مزاج) آن را متاثر می سازد، اما اجمالا طبیعتش را گرم در اول و مرطوب در درجه دوم دانسته اند. هرچند مصرف مسهل، جز به ضرورت، در فصل گرما توصیه نمی شود، آب پنیر را می توان در هر فصلی خصوصا فصل بهار با رعایت آداب مصرف، استفاده کرد. در منابع طب سنتی ایران به آثار درمانی ماءالجبن در بیماری های مختلفی مانند سکته، فراموشی، سردرد، وسواس، سرطان، امراض مفصلی، سنگ کلیه و مثانه، واریس و بواسیر پرداخته شده است. در مطالعات اخیر نیز آثار گوناگون این دارو از جمله اثرات ضد سرطان، ضد التهاب، ضد فشارخون، ضد باکتری و ویروس مورد توجه قرار گرفته است. آگاهی از ماهیت و آثار این دارو می تواند علاوه بر استفاده بالینی دقیق و مبتنی بر منابع طب ایرانی، زمینه ساز پژوهش های دامنه دار در این باره باشد.
زبان:
فارسی
صفحات:
269 -278
لینک کوتاه:
magiran.com/p1668441 
برخی از خدمات از جمله دانلود متن مقالات تنها به مشترکان مگیران ارایه می‌گردد. شما می‌توانید به یکی از روش‌های زیر مشترک شوید:
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 400,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
پرداخت با کارتهای اعتباری بین المللی از طریق PayPal امکانپذیر است.
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!
توجه!
  • دسترسی به متن مقالات این پایگاه در قالب ارایه خدمات کتابخانه دیجیتال و با دریافت حق عضویت صورت می‌گیرد و مگیران بهایی برای هر مقاله تعیین نکرده و وجهی بابت آن دریافت نمی‌کند.
  • حق عضویت دریافتی صرف حمایت از نشریات عضو و نگهداری، تکمیل و توسعه مگیران می‌شود.
  • پرداخت حق اشتراک و دانلود مقالات اجازه بازنشر آن در سایر رسانه‌های چاپی و دیجیتال را به کاربر نمی‌دهد.