احیای بیولوژیکی خاک های آلوده به فنانترن و آنتراسن با استفاده از کود مرغی به عنوان کمک سوبستره

چکیده:
سابقه و هدف
هیدروکربن های آروماتیک چند حلقه ای (PAHs) یک گروه از آلاینده های محیطی در خاک و رسوبات هستند که به دلیل سمیت، اثرات موتاژن و کارسینوژن باعث نگرانی شده اند. هدف از این مطالعه بررسی تعیین استفاده از کود مرغی به عنوان یک کمک سوبستره برای افزایش احیای بیولوژیکی فنانترن و آنتراسین در خاک آلوده شده می باشد.
مواد و روش ها
ابتدا نمونه خاک یکنواخت شده و با استفاده از الک دارای منافذ mm2 غربال شده و به 9 ظرف پایلوت آلومینیومی اضافه گردید. سپس فنانترن و آنتراسن در داخل ظروف حاوی خاک مخلوط و در نهایت قارچ ریسه سفید نیز به خاک اضافه گردید. آزمایش ها در دو حالت با افزایش و بدون افزودن کودمرغی انجام شد. در همه پایلوت ها، طی احیای بیولوژیکی، برای تنظیم رطوبت (20-15 درصد)، آب به خاک اضافه شده و دوره انکوباسیون تا 45 روز ادامه یافت.
یافته ها
نتایج حاصل از احیای بیولوژیکی کاهش 65/92 درصد و 62/95 درصد (پایلوت های بدون کمک سوبستره)، 07/96 درصد و 91/95 درصد (پایلوت های حاوی کمک سوبستره) در غلظت mg/kg 5/12 را نشان داد. همچنین داده های آزمایش نشان داد که میزان حذف PAHs به دلیل افزایش زمان انکوباسیون افزایش می یابد. علاوه بر این، نتایج تغییرات غلظت COD نشان داد که حداکثر میزان حذف COD در نمونه حاوی کمک سوبستره اتفاق می افتد.
استنتاج: بر اساس یافته های این مطالعه کاربرد کود مرغی به عنوان یک سوبستره می تواند حذف آنتراسین و فنانترن را از خاک های آلوده را بهبود دهد.
زبان:
فارسی
صفحات:
139 -147
لینک کوتاه:
magiran.com/p1668462 
برخی از خدمات از جمله دانلود متن مقالات تنها به مشترکان مگیران ارایه می‌گردد. شما می‌توانید به یکی از روش‌های زیر مشترک شوید:
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 400,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
پرداخت با کارتهای اعتباری بین المللی از طریق PayPal امکانپذیر است.
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!
توجه!
  • دسترسی به متن مقالات این پایگاه در قالب ارایه خدمات کتابخانه دیجیتال و با دریافت حق عضویت صورت می‌گیرد و مگیران بهایی برای هر مقاله تعیین نکرده و وجهی بابت آن دریافت نمی‌کند.
  • حق عضویت دریافتی صرف حمایت از نشریات عضو و نگهداری، تکمیل و توسعه مگیران می‌شود.
  • پرداخت حق اشتراک و دانلود مقالات اجازه بازنشر آن در سایر رسانه‌های چاپی و دیجیتال را به کاربر نمی‌دهد.