ارزیابی فلزات سنگین در گوشت مرغ توزیع شده در شهر سنندج و محاسبه ریسک مصرف غذایی

چکیده:
سابقه و هدف
با افزایش جمعیت در سالیان اخیر، تقاضا برای مصرف محصولات گوشتی از جمله مرغ روند افزایشی داشته است. یکی از این محصولات، فراورده های گوشت مرغ است که در مرحله فرایند و تولید، می توانند به فلزات آلوده شوند، هدف این مطالعه پایش فلزات کادمیوم، سرب و روی در بافت های جگر و عضلات ران و سینه مرغ های مصرفی در سطح شهر سنندج در سال 1395 بوده است.
مواد و روش ها
مطالعه حاضر از نوع مقطعی (توصیفی-تحلیلی) بوده است، به طوری که 20 نمونه از هر یک از بافت های جگر، ران و سینه مرغ های سطح شهر سنندج جمع آوری شد. نمونه های جمع آوری شده با روش هضم اسیدی آماده و توسط دستگاه جذب اتمی قرائت گردید. برای یافتن اختلاف معنی داری بین فلزات در بافت های مختلف از آزمون واریانس یک طرفه استفاده گردید.
یافته ها
نتایج نشان داد که به ترتیب بافت های جگر و سینه مرغ های مصرفی بالاترین و کم ترین میزان تجمع فلزات روی، سرب و کادمیوم را داشته اند. در بین فلزات مورد مطالعه، فلز روی و سرب به ترتیب بیش ترین و کم ترین میزان تجمع را داشته اند. میزان جذب روزانه و هفتگی از فلزات سنگین در بافت های خوراکی نشان داد که میزان تخمین زده شده جذب فلزات پایین تر از حداکثر میزان قابل قبول ارائه شده توسط کمیته مشترک سازمان بهداشت جهانی و فائو می باشد.
استنتاج: نتایج مطالعه حاضر نشان داد که میانگین غلظت فلزات روی، سرب و کادمیوم در بافت های مرغ های مصرفی در سطح شهر سنندج پایین تر از میزانی می باشد که در بلند مدت خطرات بهداشتی را متوجه مصرف کنندگان آن کند.
زبان:
فارسی
صفحات:
128 -138
لینک کوتاه:
magiran.com/p1668463 
برخی از خدمات از جمله دانلود متن مقالات تنها به مشترکان مگیران ارایه می‌گردد. شما می‌توانید به یکی از روش‌های زیر مشترک شوید:
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 400,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
پرداخت با کارتهای اعتباری بین المللی از طریق PayPal امکانپذیر است.
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!
توجه!
  • دسترسی به متن مقالات این پایگاه در قالب ارایه خدمات کتابخانه دیجیتال و با دریافت حق عضویت صورت می‌گیرد و مگیران بهایی برای هر مقاله تعیین نکرده و وجهی بابت آن دریافت نمی‌کند.
  • حق عضویت دریافتی صرف حمایت از نشریات عضو و نگهداری، تکمیل و توسعه مگیران می‌شود.
  • پرداخت حق اشتراک و دانلود مقالات اجازه بازنشر آن در سایر رسانه‌های چاپی و دیجیتال را به کاربر نمی‌دهد.