راهکارهای سلول درمانی در ترمیم آسیب طناب نخاعی: مزایا و معایب

پیام:
چکیده:
مقدمه
توانایی ترمیم سیستم عصبی مرکزی در آسیب های تروماتیک و غیرتروماتیک بسیار محدود است. آسیب طناب نخاعی رایج ترین آسیب های تروماتیک در سیستم عصبی مرکزی است. درمان های سلولی برای ترمیم وضعیت بیماری های تحلیل برنده عصبی سیستم عصبی مرکزی توسط انواع مختلفی از سلول های بنیادی آزمایش شده است. رویکردهای سلول درمانی بر روی هدف پاتوفیزیولوژی آسیب طناب نخاعی به ویژه برای جایگزینی سلول های نورونی و گلیال از دست رفته، فراهم کردن یک محیط رشد مناسب تر و خنثی کردن مولکول های مهاری متمرکز شده است. سلول های اجدادی/بنیادی عصبی، پیش سازهای گلیال، سلول های غلاف گلیال بویایی، سلول های بنیادی مزانشیمی و سلول های شوان معمولا به عنوان پیوند سلول های اجدادی در مطالعات تجربی آسیب طناب نخاعی مورد استفاده قرار می گیرند که ممکن است شامل برخی مزایا و معایب باشند. نشان داده شده است که پیوند سلولی در مدل های حیوانی برخی از بیماری های عصبی اثرات مثبت داشته است. با این حال، محدودیت های بالقوه و برخی نگرانی ها راجع به ایمنی سلول درمانی سنجیده شده است.
نتیجه گیری
سلول های بنیادی مختلف کاندید برای سلول درمانی ممکن است در آسیب نخاعی تاثیرات درمانی مثبتی را فراهم کنند. این سلول ها دارای برخی مزایا و معایب هستند. در میان این سلول ها، به خوبی تمایز سلول های پرتوان القایی و مشتقات آن ها در شرایط آزمایشگاهی می تواند به عنوان یک منبع اتولوگ در بیماران با آسیب طناب نخاعی استفاده شود.
زبان:
فارسی
صفحات:
55 -66
لینک کوتاه:
magiran.com/p1720608 
روش‌های دسترسی به متن این مطلب
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 300,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!