مروری بر روش های شناسایی تقلبات آبلیمو در ایران

چکیده:
مصرف عمومی آبلیموها و بازار پرفروش سبب می شود افراد سودجو برای کم کردن هزینه های تولید به تقلب های متعدد دست بزنند و از این راه سلامت مردم را به خطر انداخته و مشکلات متعددی را برای مسئولان نظارتی مربوطه به وجود آورند. مطالعات نشان می دهد هیچکدام از روش های ارائه شده توسط سازمان استاندارد ایران، قادر به شناسایی تقلبات آبلیمو نیست و تمامی فاکتورهای پیشنهادی می تواند بوسیله افزودن یکسری مواد تغییر کرده و عملا ما را در شناسایی تقلبات دچار اشتباه نماید از جمله مخلوط کردن مقداری کاه زبر با آب نیمه گرم و استفاده از عصاره آن در تولید آبلیمو، اضافه کردن اسید سیتریک یا جوهر لیمو به آبلیموی رقیق شده با آب ، اضافه کردن اسید های معدنی. متاسفانه نوع تقلبات آبلیموی قابل مشاهده در ایران با سایر کشورهای پیشرفته متفاوت است بطوریکه در برخی موارد از فرآوردهای کاملا سنتتیک استفاده می شودکه سبب عوارض گوارشی شده و همچنین سبب تخریب مینای دندان و سلامتی افراد جامعه می گردد. بنظر میرسد آزمایشات بکارگرفته توسط موسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران جوابگوی کشف ساده ترین تقلبات هم نیست و باید اقدام اساسی برای رفع این معضل در آبلیمو که به عنوان چاشنی اصلی و منبع عمده ی ویتامینC مردم کشور ما انجام شود. این پژوهش برای اولین بار سعی کرده است مزایا و معایب روش های پیشنهادی در کشورهای مختلف برای نشان دادن تفاوتهای موجود در آبلیموهای طبیعی و صنعتی را ارائه دهد تا زمینه تحقیقاتی مناسبی در یافتن روش های موثر در شناسایی آبلیمو ارزیابی شود.
زبان:
فارسی
صفحات:
196 -207
لینک کوتاه:
magiran.com/p1741938 
برخی از خدمات از جمله دانلود متن مقالات تنها به مشترکان مگیران ارایه می‌گردد. شما می‌توانید به یکی از روش‌های زیر مشترک شوید:
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 400,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
پرداخت با کارتهای اعتباری بین المللی از طریق PayPal امکانپذیر است.
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!
توجه!
  • دسترسی به متن مقالات این پایگاه در قالب ارایه خدمات کتابخانه دیجیتال و با دریافت حق عضویت صورت می‌گیرد و مگیران بهایی برای هر مقاله تعیین نکرده و وجهی بابت آن دریافت نمی‌کند.
  • حق عضویت دریافتی صرف حمایت از نشریات عضو و نگهداری، تکمیل و توسعه مگیران می‌شود.
  • پرداخت حق اشتراک و دانلود مقالات اجازه بازنشر آن در سایر رسانه‌های چاپی و دیجیتال را به کاربر نمی‌دهد.