سکنی گزیدن در کلان شهر تهران

چکیده:
این پژوهش در تلاش است تا وضعیت سکنی گزیدن در کلان شهر تهران را با تاکید بر فضای شهری مورد مطالعه قرار دهد. مبنای نظری این پژوهش مبتنی بر آرای مارتین هایدگر در باب سکنی گزیدن است. از نظر هایدگر سکنی گزیدن به معنای مراقبت کردن و محافظت انسان ها از یکدیگر، از آسمان و زمین و نگهداشت معانی است. روش این مطالعه کیفی است و تکنیک های گردآوری داده ها از نوع بررسی اسناد، مشاهده کالبد شهری و تجربه زیسته است. یافته ها نشان می دهند که در دارالخلافه ناصری به دلیل پیوستگی، تراکم و تنوع فضا و مشخص بودن حریم شهر، امکان گردهم آمدن عناصر چهارگانه وجود داشت. اما به تدریج فرآیندهای متعددی امکان سکنی گزیدن را کمرنگ کرده اند که عبارتند از: 1. توسعه برون زا که سبب پراکندگی محلات مسکونی و جدایی آنها از یکدیگر شده است. 2. بزرگراه ها، تقاطع های ناهم سطح و مترو که امکان در کنار هم قرار گرفتن و تعامل را به حداقل می رسانند و تفرد و تنهایی را دامن می زنند. 3. اولویت منطق سرمایه در بسیاری محلات که سبب از بین رفتن فضاهای عمومی و ازدیاد حوزه های خصوصی شده است. در نتیجه این فرآیند، امکان در کنار هم بودن در بخش هایی از فضای شهری از بین رفته و باهم بودن، محدود به خانه شده است. 4. فضاهای مصرف روزبه روز بیشتر می شوند، آنها ضمن حذف فرودستان، سبب می شوند روایت های فردی نزد کنشگران این عرصه شکل بگیرد و مشارکت دموکراتیک کمرنگ گردد. 5. علی رغم تکثر رخدادهای تاریخی، آنها به صورت یادمان در فضای شهری حک نشده اند و بدین ترتیب حضور گذشته در شهر کمرنگ و یادآور خاطرات تاریخی نیست.
زبان:
فارسی
صفحات:
101 -123
لینک کوتاه:
magiran.com/p1748861 
برخی از خدمات از جمله دانلود متن مقالات تنها به مشترکان مگیران ارایه می‌گردد. شما می‌توانید به یکی از روش‌های زیر مشترک شوید:
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 300,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!
توجه!
  • دسترسی به متن مقالات این پایگاه در قالب ارایه خدمات کتابخانه دیجیتال و با دریافت حق عضویت صورت می‌گیرد و مگیران بهایی برای هر مقاله تعیین نکرده و وجهی بابت آن دریافت نمی‌کند.
  • حق عضویت دریافتی صرف حمایت از نشریات عضو و نگهداری، تکمیل و توسعه مگیران می‌شود.
  • پرداخت حق اشتراک و دانلود مقالات اجازه بازنشر آن در سایر رسانه‌های چاپی و دیجیتال را به کاربر نمی‌دهد.